Η χαμένη τιμή του φαρμάκου

Markou-karfitsaΤης Κατερίνας Μάρκου*

Την εβδομάδα που μεσολάβησε από τη συζήτηση της περίφημης τροπολογίας για τα φάρμακα μέχρι την ψήφισή της με ονομαστική ψηφοφορία, ζήσαμε  τις «κλασικές» συνηθισμένες πια τελευταίως, «καλές» στιγμές του δικομματισμού και τεχνητής πόλωσης που το πολιτικό σύστημα θα έπρεπε να έχει πια ξεπεράσει.

Λες και η πρόσβαση των πολιτών στα φάρμακα είναι θέμα κομματικής ταυτότητας!

Από τη μία, η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη (την οποία η τρόικα όρισε ως ποσοστό 1% του ΑΕΠ – ενός ΑΕΠ που έχει μειωθεί 25% τα τελευταία τρία χρόνια) αποκλειστικά με «λογιστικά» μέτρα: μείωση τιμών στα φάρμακα, υποχρεωτικές οριζόντιες εκπτώσεις και επιστροφές (rebate και clawback) και συνεχή επιβάρυνση των ασφαλισμένων (είτε με αύξηση της συμμετοχής είτε με περιορισμό των φαρμάκων που αποζημιώνονται).

Από την άλλη, η αξιωματική αντιπολίτευση εγκλωβίστηκε στη δημαγωγική λογική «όλοι έχουν δίκιο» και αντιστάθηκε σε μία σημαντική μείωση των τιμών των φαρμάκων χωρίς να έχει καμία ουσιαστική αντιπρόταση, παρά μόνο την εφαρμογή του μέσου όρου των τριών χαμηλότερων τιμών στην ΕΕ (που ισχύει ήδη) ή νέες (οριζόντιες) μειώσεις.

Και ο πολίτης καλείται να διαλέξει τιμές Σαμαρά ή τιμές Τσίπρα;

Ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Τιμές δίκαιες, που να ανταποκρίνονται στην πρωτοφανή κρίση που βιώνει η χώρα. Δεν είναι δυνατόν ακόμα και σήμερα που μιλάμε να έχουν όλα τα γεννόσημα την ίδια τιμή, ούτε να πληρώνει ο Έλληνας ασθενής το ίδιο φάρμακο πιο ακριβά από τον ευρωπαίο.

Γι’ αυτό και η ΔΗΜΑΡ υπερψήφισε την τροπολογία, γιατί υπάρχουν περιθώρια μείωσης των τιμών για συγκεκριμένα φάρμακα, προς όφελος όλων των πολιτών.

Παράλληλα, όμως, πρέπει να προχωρήσουμε στην εφαρμογή ενός συστηματικού σχεδίου  για την εξυγίανση και τον εξορθολογισμό του όλου κύκλου παραγωγής, εμπορίας αλλά και χρήσης των φαρμάκων στην Ελλάδα, με άξονες την καθιέρωση πρωτοκόλλων συνταγογράφησης, την αντιμετώπιση του φαινομένου της πολυφαρμακίας και της τεχνητής ζήτησης, την ενδυνάμωση και ενημέρωση των ασθενών, όλα αυτά υπό την αυστηρή εποπτεία και έλεγχο ενός ενισχυμένου και λειτουργικού ΕΟΦ.

Και φυσικά, στήριξη της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, όπως και κάθε παραγωγικής μονάδας που συνεισφέρει θέσεις εργασίας και εισόδημα στη χώρα, με φορολογικά και επενδυτικά κίνητρα, με αλλαγές στο σύστημα προμηθειών κ.α.

Δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο ούτε για χειροτέρευση της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας ούτε για περαιτέρω επιβάρυνση των ασθενών. Η πρόσβαση σε ποιοτικό, ασφαλές και οικονομικό φάρμακο για όλους τους πολίτες είναι αδιαπραγμάτευτη και δεν διασφαλίζεται ούτε με ψευτοδιλήμματα ούτε με κινήσεις εντυπωσιασμού αλλά με σοβαρές, συνολικές και τεκμηριωμένες προτάσεις.

*Η κ. Μάρκου είναι βουλευτής της Δημοκρατικής

Αριστεράς στη Β’ Θεσσαλονίκης