fbpx

, Τετάρτη
17 Ιουλίου 2024

search icon search icon

Λέγοντας «ναι» σε όλους παγίως και διαρκώς

mathsΤου Χρήστου Μάτη*
Πριν από δέκα μήνες, στις 29 Απριλίου του 2013, είχαν παρουσιαστεί στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης οι εργαζόμενοι με οκτάμηνες συμβάσεις στον δήμο και υποστήριξαν ότι πληρούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Το δημοτικό συμβούλιο απεφάνθη, μετά από εισήγηση της διοίκησης του κ.Μπουτάρη, ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι, των οποίων οι συμβάσεις έληγαν εκείνες τις ημέρες, καλύπτουν “πάγιες και διαρκείς ανάγκες”.
Οι άνθρωποι πήγαν στο δικαστήριο με τη συγκεκριμένη βεβαίωση, αλλά έχασαν τη δίκη για τα ασφαλιστικά μέτρα για να μη φύγουν από τις εργασίες τους και τώρα περιμένουν να εκδικαστεί η κύρια αγωγή τους.
Έτσι στη θέση τους προσλήφθηκαν άλλοι, με συμβάσεις επίσης οκτώ μηνών.
Χθες, σχεδόν δέκα μήνες μετά, ήλθαν στο δημοτικό συμβούλιο αυτοί οι οποίοι αντικατέστησαν στη δουλειά εκείνους που είχαν πάρει την προηγούμενη βεβαίωση.
Και ζήτησαν και αυτοί την ίδια βεβαίωση. Και η διοίκηση, δια του κ.Μπουτάρη, την έδωσε απλόχερα.
Κι αυτοί πληρούν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες».
Έχουμε δηλαδή δύο ομάδες εργαζομένων, που αμφότερες έχουν λάβει την βεβαίωση, ότι πληρούν τις ίδιες «πάγιες και διαρκείς ανάγκες».
Προκύπτει για μένα ένα εύλογο ερώτημα. Κι αν δικαιωθούν και οι δύο; Θα αποκτήσουμε διπλές «πάγιες και διαρκείς ανάγκες».
Είναι προφανές ότι παίζουμε με τον πόνο των ανθρώπων. Και μάλιστα ανθρώπων σε δύσκολη οικονομική και κοινωνική κατάσταση, οι οποίοι είναι σε ομηρία, έτοιμοι να χειροκροτήσουν όποιον τους χαϊδεύει την πλάτη και τους υπόσχεται ότι θα τους βοηθήσει να έχουν στον ήλιο μοίρα.
Είναι κατανοητή η αγωνία τους, είναι κατανοητή η επιδίωξή τους να διεκδικήσουν να αποκτήσουν σταθερή δουλειά.
Είναι επίσης κατανοητή η επιδίωξή τους να δικάσουν την υπόθεση τους στην Αθήνα, διότι εκεί ευελπιστούν ότι θα έχει καλύτερη τύχη.
Να «τζογάρουν» σε αυτό για ψηφοθηρία όσοι έχουν πολιτική εξουσία είναι απαράδεκτο!
Όταν ο κ.Μπουτάρης είχε πει ότι χωρίς τους 601 συμβασιούχους θα κλείσει ο δήμος, συναίνεσα, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί θα ήταν οι τελευταίοι. Εμμένω σε αυτό που είπα.
Οι δήμοι δεν έχουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Έχουν πάγιες και διαρκείς δυνατότητες. Κι αυτές στην καθαριότητα προσδιορίζονται από το υπάρχουν μόνιμο υπηρεσιακό δυναμικό.
Αν δεν φτάνουν οι εργαζόμενοι, για να περνούν κάθε μέρα απ’ όλες τις γειτονιές για αποκομιδή, ας περνούν κάθε δύο ημέρες.
Η καθαριότητα μιας πόλης δεν αγοράζεται!
Ούτε με περισσότερους εργαζόμενους, ούτε με περισσότερο εξοπλισμό.
Επιτυγχάνεται μόνο με τη συνεργασία αυτών που παράγουν τα σκουπίδια. Δηλαδή όλων μας!
*Ο Χρήστος Μάτης είναι δημοτικός σύμβουλος και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης

Ακολουθήστε τη Karfitsa στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον κόσμο.