Θεσσαλονίκη. Ένας μεσήλικας βγαίνει από τον Θερμαϊκό στο σημείο πίσω από το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. «Πώς ήταν η θάλασσα;» τον ρωτάει ένας άλλος μεσήλικας. «Πολύ ωραία, σήμερα δεν είχε και φύκια» απαντάει ο λουόμενος.
Της Σύνθιας Σάπικα*
Καλαμαριά. Ένας άντρας συζητάει με τον αδερφό του σ ένα καφέ. Του λέει τον πόνο του για την πρώην σύντροφο του. Ήταν μεγαλύτερη από αυτόν σε ηλικία, έμεινε έγκυος και μετά τον χώρισε. Ο ίδιος διεκδίκησε το παιδί, δικαιώθηκε δικαστικά, αλλά ο γιος του σήμερα είναι 2 ετών και τον βλέπει σπάνια. «Δεν φτάνει που δεν την έχω ξεπεράσει ακόμα και είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της, μου στερεί και το παιδί μου» λέει στον αδερφό του.
Πάρος. Ένας άλλος άντρας συζητά με τους φίλους του σ΄ένα καλοκαιρινό τραπέζι, σε ψαροταβέρνα. «Εγώ απαιτώ από τα παιδιά μου να μου λένε ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται. Παρότι είναι ενήλικα. Αφού τα βοηθάω οικονομικά, οφείλουν να μου δίνουν αναφορά». Παρά τις αντιρρήσεις των υπολοίπων στο τραπέζι αυτός συνεχίζει και επιμένει.
Χαλκιδική. Η εγγονή μου που έχει αγαπημένο της χρώμα το μπλε, αρνείται να φορέσει σορτς και ακόμα και όταν φοράει ροζ φορέματα φοράει και τα μπλε τα παπούτσια και κολάν. Όταν ρωτάω τους γονείς της γιατί δεν παρεμβαίνουν απαντούν πως επιλέγουν τις μάχες που πρέπει να δώσουν και ότι πάντα της αφήνουν επιλογές, για να νιώθει πως έχει τον έλεγχο. Το έχω ξαναγράψει για το gentle parenting. Gentle Grandparenting βέβαια οι γιαγιάδες και οι παππούδες έκαναν από πάντα. Εγώ προσωπικά δεν της χαλάω κανένα χατίρι.
Πελοπόννησος. Στην Επίδαυρο, στην Ειρήνη του Αριστοφάνη, στην διασκευή του Φοίβου Δεληβοριά ακούω τον Καραθάνο να λέει στην δική του συμμετοχή «Να περπατήσουμε ανάποδα ως την αρχή του κόσμου». Το κάνω εικόνα και μου αρέσει πολύ.
Σαμοθράκη. Μία παρέα φοιτητών σκαρφαλώνει ως το φονιά. Ο ένας από αυτούς έχει σε μάρσιπο ένα μωρό. Διστάζει να ανέβει με το σχοινί μετά τον πρώτο φονιά. Δώστο μου εμένα, εγώ δεν φοβάμαι, λέει η μαμά του παιδιού.
Θεσσαλονίκη. Στο κέντρο της πόλης μία παρέα από δέκα τουρίστες κάθεται σε μία ψαροταβέρνα. Περνάει ένας μουσικός του δρόμου με ακορντεόν, αρχίζουν τα τραγουδούν δυνατά, και κάποιοι να χορεύουν. Δεν ξέρω εάν χαίρομαι με τη χαρά τους ή αν εκνευρίζομαι που χαλούν την ηρεμία της στιγμής. Αναρωτιέμαι εάν έχω δίκιο.
*Η Σύνθια Σάπικα είναι δημοσιογράφος της ΕΡΤ 3
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
