Χωρίς «Σχέδιο Β»

karamanlis-new-660370του Νικολάου Καραμανλή
Η ώρα της μεγάλης απόφασης για την κυβέρνηση και προσωπικά του πρωθυπουργού πλησιάζει. Τη Δευτέρα το βράδυ θα ξέρουμε πώς θα πορευτεί η χώρα. Εδώ και πέντε μήνες, υπουργοί, βουλευτές, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και του κυβερνητικού εταίρου, των ΑΝΕΛ, πιστεύουν ότι ο κόσμος όλος είναι εναντίον τους και ότι μόνο αυτοί έχουν δίκιο. Ότι μόνο αυτοί νοιάζονται για το μέλλον της χώρας. Και όποιος δεν συμφωνεί μαζί τους είναι «δωσίλογος», «γερμανοτσολιάς», «τροϊκανός»… Ούτε που τους περνάει από το μυαλό ότι οι ίδιοι κάνουν λάθος. Ποντάρουν στην αφελή εκτίμηση και παίρνουν το τεράστιο ρίσκο ότι οι εταίροι μας, την τελευταία στιγμή, θα στρίψουν το τιμόνι για να αποφύγουν τη θανάσιμη σύγκρουση.
Όταν τους ρωτάς «και τι θα κάνουμε αν, τελικά, οι δανειστές δεν υποχωρήσουν;», δεν ξέρουν να απαντήσουν, επιδίδονται σε αμπελοφιλοσοφίες με αριστερίστικα τσιτάτα, καταλήγοντας πάντα στο εξής: «Δεν γίνεται, θα κάνουν πίσω οι άλλοι». Δυστυχώς, αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν είναι προετοιμασμένη για το χειρότερο. Από την άλλη, είναι ενδιαφέρουσα η άποψη ότι όλο το σύμπαν έχει συνωμοτήσει για να καταπνίξει τη «μοναδική φωνή λογικής που υπάρχει στον πλανήτη». Ας το δεχθούμε. Το ερώτημα είναι τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αποκρούσει αυτήν τη δόλια επίθεση;
Η απάντηση είναι μία και μοναδική. Μα, αυτό που κάνει τους τελευταίους μήνες. Ενέσεις αισιοδοξίας και ευχάριστα non paper. Η αλήθεια, όμως, είναι διαφορετική. Ουδείς στην Ελλάδα και ιδιαίτερα τα στελέχη της κυβέρνησης δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν μια χρεοκοπία της χώρας. Κάποιοι λένε ότι πρέπει ο λαός να αναλάβει την ευθύνη και να πάμε σε εκλογές. Επιμένουν στο να πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα, παρά το ότι τις έχει αποκλείσει πολλές φορές ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να αναλάβουν οι ίδιοι το ρίσκο.
Αλλά ακόμα και αν πάμε σε εκλογές, τι ακριβώς θα αποφασίσουν οι Έλληνες; Ότι θα βάλουν… τιμωρία την Ευρώπη και τους δανειστές; Μήπως όλοι μαζί έχουμε πάθει παράκρουση; Φωνάζουμε, απειλούμε και καταγγέλλουμε τους δανειστές για το πώς θα χειριστούν τις τύχες των δικών τους χρημάτων; Πως δεν μας δίνουν τα δικά τους χρήματα για να κάνουμε με αυτά ό,τι θέλουμε;
Ζούμε τις τελευταίες ήμερες ενός δράματος και η αλαζονεία που διακατέχει τα στελέχη της κυβέρνησης είναι μεγάλη. Η τύχη της χώρας κρέμεται από μια κλωστή, αλλά αυτοί εκεί, στις εμμονές τους. Χωρίς να έχουν να επιδείξουν κάποια ιδιαίτερη επιτυχία στο παρελθόν, επιδίδονται σε μια περιφρόνηση προς όλους. Λες και αυτοί είναι οι μόνοι που πρέπει να μιλούν για λογαριασμό μας. Και αυτό θα είχε μια λογική, όσο τα ταμεία είχαν λεφτά και οι «δημιουργικές ασάφειες» και το «δεν θέλουμε χρήματα, αλλά αξιοπρέπεια» θόλωναν την εικόνα. Τώρα, όμως, τέλειωσαν και τα χρήματα και τα ψέματα. Και θα φέρουν τεράστια ευθύνη αν επέλθει η ρήξη και αποδειχθεί ότι η κυβέρνηση πήγε στον «πόλεμο» απροετοίμαστη…