«Οι χαμένες ευκαιρίες για ένα ελκυστικό Πρωτάθλημα στη SL2»

Γράφει ο Βασίλης Μάστορας

Οι χαμηλότερες κατηγορίες των ποδοσφαιρικών Πρωταθλημάτων έχουν την ίδια αξία που έχουν και οι ρίζες των δένδρων. Οπότε είναι χρήσιμο για την ανάπτυξη τού εγχώριου ποδοσφαίρου, η Πολιτεία και η ΕΠΟ να δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία για ότι υπάρχει κάτω από τη Super League1. Πρώτα απ’ όλα για τη δεύτερη τη τάξη κατηγορία. Ο λόγος; Προκειμένου οι ομάδες που προβιβάζονται να είναι ανταγωνιστικές με αυτές της μεγάλης κατηγορίας και να μη γίνονται οι «Φιλιππινέζες» των «μεγάλων» προκειμένου να επιβιώσουν. Η Premier League, για παράδειγμα, όπου όλα λειτουργούν με προγραμματισμό και επαγγελματικούς κανόνες, προβλέπει ότι η ομάδες που προβιβάζονται από την κατώτερη κατηγορία θα εισπράττουν ως μπόνους περίπου 200 εκατ. ευρώ.

Στην Ελλάδα οι ομάδες που ανεβαίνουν κατηγορία δεν έχουν κανένα οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με αυτές της ίδιας δυναμικής που θα συναντήσουν στη Super League1.

Τι αφήνουν πίσω τους οι ομάδες που βγαίνουν πρωταθλήτριες στη Super League2; Μία κατηγορία η οποία έχει χάσει την αξιοπιστίας της εδώ και πολλά χρόνια. Που η πρώτη σέντρα αναβάλλεται για πολλούς και διάφορους λόγους, που οι ομάδες δεν μαζεύουν κόσμο στους αγώνες τους και η τηλεόραση πληρώνει για το προϊόν με πολιτική παρέμβαση. Αρα μηδέν εις το πηλίκων. Θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά τα πράγματα; Αβίαστα η απάντηση είναι «ναι». Πριν από δύο χρόνια ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού προχώρησε στην αναδιάρθρωση των κατηγοριών με τη δική του επιχειρηματολογία. Φέτος έγινε νέα αναδιάρθρωση. Και στις δύο περιπτώσεις το πιθανότερο είναι τα κίνητρα να είχαν να κάνουν με ψηφοθηρικούς λόγους, γι’ αυτό και υπήρχαν πολλά κενά. Αρα και το νέο αποτέλεσμα είναι αμφίβολο αν θα δώσει ώθηση στην αξιοπιστία και την ελκυστικότητα της Super League2. Και επειδή ένα αξιόπιστο Πρωτάθλημα δεν είναι ο τετραγωνισμός του κύκλου, βούληση χρειάζεται και αποφασιστικότητα. Οσο δεν υπάρχουν αυτά τα δύο στοιχεία θα μιλάμε για χαμένες ευκαιρίες της δεύτερης τη τάξη επαγγελματικής κατηγορίας.