Σπύρος Βούγιας: Θα στηρίξω νέα πρόσωπα για να αλλάξουν την πόλη

Ιστορίες με …κάρυ!

Δέκα ερωτήσεις αναζητούν δέκα σύντομες απαντήσεις. Πρόσωπα της Θεσσαλονίκης, από όλους τους χώρους, μοιράζονται με τους αναγνώστες της εφημερίδας «Karfitsa» πτυχές της ζωής τους και αδημοσίευτες φωτογραφίες σε μια διαφορετική – μίνι συνέντευξη.

 Της Αναστασίας Καρυπίδου

Ο Σπύρος Βούγιας είναι από τα πιο γνωστά πρόσωπα της Θεσσαλονίκης. Συγκοινωνιολόγος, Καθηγητής στο ΑΠΘ, με μεγάλη εμπειρία στα θέματα του δήμου, βουλευτής Επικρατείας, υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Αυτό που τον χαρακτηρίζει, όμως, είναι ο «αέρας» της ευγένειας, της ηρεμίας και της φρέσκιας ιδέας. Και σίγουρα με μία πένα που θα ζήλευαν πολλοί! Δεν λέω παραπάνω… διαβάστε!

Υπάρχει απωθημένο στην πολιτική;

Διεκδίκησα και προσπάθησα να εκπληρώσω όλα όσα ονειρεύτηκα και επιθυμούσα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Από τη στιγμή που έκανα ότι μπορούσα, παρότι δεν  κατάφερα όλα όσα θα ήθελα, δεν μου έμεινε κανένα απωθημένο.

Υπουργός, αυτοδιοικητικός, καθηγητής. Τι επιλέγετε;

Πρόκειται για ένα αδιάσπαστο τρίπτυχο: η βάση μου, το πανεπιστήμιο, με οδήγησε ως συγκοινωνιολόγο στην τοπική αυτοδιοίκηση και αυτή με έφερε στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην κυβέρνηση για λίγο. Η πολιτική ενασχόληση είναι ενιαία και αδιαίρετη, όπως και η ζωή.

Ποια πρόταση έμεινε στα χαρτιά και σας θλίβει…

Με στοιχειώνουν δύο ξεχωριστά έργα: το σύγχρονο τραμ και η θαλάσσια αστική συγκοινωνία. Το πρώτο σκόνταψε στην ανεκπλήρωτη και μεγαλομανή φαντασίωση του Μετρό και το δεύτερο υπονομεύεται και καθυστερεί γιατί ταυτίστηκε με το πρόσωπό μου. Κρίμα.

Να περιμένουμε άλλη υποψηφιότητα;

Αισθάνομαι όπως ένας αθλητής στίβου που έχει εξαντλήσει τις τρεις προσπάθειες που δικαιούται να περάσει ένα ύψος. Ωστόσο, στην πολιτική κάθε πρόβλεψη μπορεί να ανατραπεί. Προς το παρόν, επιθυμώ να στηρίξω νέα και ικανά πρόσωπα, που θα συνεχίσουν την αιώνια προσπάθεια να αλλάξουμε την πόλη.

Μικροί λέγαμε το 2021 τα Ι.Χ. θα πετάνε. Ωστόσο, το κυκλοφοριακό παραμένει…

Από το 1981, σε ανύποπτο χρόνο, είχα παρομοιάσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα με μια Λερναία Ύδρα. Και εξηγούσα οτι δε μπορεί ποτέ να επιλυθεί οριστικά: πρόκειται για μια ανίατη ασθένεια των πόλεων, που πρέπει να αντιμετωπίζεται αενάως, με συνεχή και επίμονη προσπάθεια.

Σας λείπουν οι φοιτητές σας;

Πολύ. Έχασα την ανεξάντλητη πηγή της ενέργειας που μου μετέδιδαν και με έκανε να αισθάνομαι νέος και άτρωτος. Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι μπορεί να τους λείπω λιγάκι κι εγώ.

Από τι έχει ανάγκη η Θεσσαλονίκη;

Από έναν ηγέτη που να μπορεί να αφηγηθεί ένα συγκροτημένο και γοητευτικό όραμα για την πόλη και, με ένα μαγικό αυλό, να τους εμπνεύσει να τον ακολουθήσουν πιστά στην πραγμάτωσή του.

Προσωπικό «καταφύγιο» στην πόλη..

Παλιά υπήρχε το πανεπιστήμιο, το γραφείο μου, κάποια μπαρ και αγαπημένα στέκια. Τώρα, είναι το πατρικό μου διαμέρισμα στη Μητροπόλεως, όπου «υποχώρησα» με τη Λένα και ζούμε με ηρεμία, γαλήνη και αρμονία.

Πώς είναι ο παππούς Σπύρος Βούγιας;

Αισθάνομαι πλήρης και απολύτως αφοσιωμένος στις απολαυστικές «υποχρεώσεις» που μου αναλογούν. Το σπουδαιότερο είναι πως μπορώ να βλέπω τα πράγματα από την αρχή, με μια αθώα, παρθένα ματιά για την ζωή και την πόλη. Είναι συναρπαστικό.

Μεγάλο σας μειονέκτημα…

Είμαι ευγενής με όλους, ακόμη και μ’ αυτούς που δεν τους αξίζει. Αστειευόμενος, θα έλεγα «είμαι συνήθως καλός, αλλά όταν γίνομαι κακός, είμαι καλύτερος».