Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Γηραιά Ήπειρος υποφέρει από ρατσιστικές προσεγγίσεις. Επίσης, όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν βρίσκουμε πουθενά αλλού στον πλανήτη πιο ανεκτικές Αρχές και κοινωνίες. Φαντάζομαι ότι δεν μπορεί κανείς να φανταστεί Ευρωπαίους πολίτες να καίνε σημαίες της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Μαρόκου κ.ο.κ. στις πρωτεύουσες και τις μεγάλες πόλεις αυτών των κρατών. Ή να προσβάλλει θρησκευτικά σύμβολα, ακόμη και στην πιο φιλελεύθερη χώρα του αραβικού κόσμου.
Στην Ευρώπη, όμως, οι μετανάστες μπορούν να εκφράζουν την οργή τους. Να αντιδρούν και να διαδηλώνουν. Αυτό το δικαίωμα θα πρέπει να το εκτιμήσουν και να μην τροφοδοτούν και αυτοί με πράξεις τους το «τέρας» του ρατσισμού και ξενοφοβικά σύνδρομα. Γιατί φαίνεται πως ο ρατσισμός δεν είναι μόνο από τους «ισχυρούς» προς τους «αδύναμους», αλλά και από τους «αδύναμους» προς τους «ισχυρούς». Από κάποιους -και όχι από όλους, προφανώς- και προς όλες τις κατευθύνσεις.
Πριν από λίγες ημέρες τα έσπασαν στο Παρίσι οι Κούρδοι (σ.σ.: έβαλαν φωτιές, αναποδογύρισαν αυτοκίνητα), διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία τριών συμπατριωτών τους από έναν παρανοϊκό 69χρονο Γάλλο. Στη διάρκεια του Μουντιάλ, Μαροκινοί που ζουν στη Γαλλία ξεχύθηκαν στους δρόμους και στις νίκες και στην ήττα της ομάδας τους. Στην τελευταία περίπτωση, μάλιστα, υπήρξαν περιπτώσεις μπούλινγκ σε Γάλλους που πανηγύριζαν την πρόκριση της δικής τους ομάδας.
Υπάρχουν δύο δρόμοι: να αγνοήσουμε αυτά τα γεγονότα, θεωρώντας ότι «αυτά συμβαίνουν» -να αφήσουμε τον εκατέρωθεν ρατσισμό να γιγαντώνεται-, ή να κοιτάξουμε το πρόβλημα κατάματα και να βάλουμε κανόνες συνύπαρξης.
Δεν γίνεται από τη μία οι μετανάστες να ζητούν υπηκοότητα και δικαιώματα και από την άλλη να αντιστρατεύονται τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Δεν γίνεται ο Γάλλος να θέλει τους μετανάστες ως φτηνή εργατική δύναμη ή σε αναγνώριση αμαρτιών του αποικιακού παρελθόντος, αλλά να μη φροντίζει για την ομαλή και απρόσκοπτη εξέλιξη αυτών των ανθρώπων.
Ντόπιοι και επισκέπτες έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως απορρέουν από τις αρχές και τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ο οποίος σέβεται τα ατομικά δικαιώματα και τις παραδόσεις κάθε ανθρώπινης ύπαρξης.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
