Μέσα σε μόλις δύο 24ωρα τούς πέταξε έξω από τις συνομιλίες για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας και λίγες ώρες μετά έριξε και τη «βόμβα» των δασμών
Αδιαφορία; Απαξίωση; Εκδικητική διάθεση; Ποιο από τα τρία αποτυπώνει καλύτερα τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη και τους ηγέτες της; Μήπως και τα τρία;
Από την ορκωμοσία του κιόλας, όταν αποφάσισε να μην καλέσει ούτε έναν Ευρωπαίο ηγέτη, ο νέος Αμερικανός πρόεδρος έδωσε δείγμα των προθέσεών του για την πολιτική που θα ακολουθήσει. Περιφρόνηση. Αυτή είναι η λέξη που αποτυπώνει τη στάση του πλανητάρχη, ο οποίος επιβεβαιώνει πως θεωρεί ανάξιους συνομιλητές του όσους είναι αδύναμοι πολιτικά και μετέωροι οικονομικά.
Οι διεθνείς οργανισμοί, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, του είναι παντελώς αδιάφοροι. Άραγε, τι ενδιαφέρει τον πρόεδρο των ΗΠΑ; Μόνο οι διμερείς σχέσεις. Μόνο οι συμφωνίες που θα κλείσει, με στόχο το μεγαλύτερο δυνατό όφελος για τη χώρα του.
Απαξίωση
Μέσα σε μόλις δύο 24ωρα, ο Τραμπ φρόντισε να ρίξει διπλό «χαστούκι» στους ηγέτες της ΕΕ. Αρχικά τους πέταξε έξω από τις συνομιλίες για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας και μόλις λίγες ώρες μετά έριξε και τη «βόμβα» των δασμών. Με τη συγκεκριμένη κίνηση μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος θα μπορούσε να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα ρήγματα μεταξύ των χωρών της ΕΕ, την οποία προφανώς εκλαμβάνει απλά ως άθροισμα κρατών, που πρέπει να αντιμετωπίζονται το καθένα ξεχωριστά.
Δεν φταίει σαφώς ο Τραμπ για αυτή την απαξίωση. Ο τυχοδιωκτισμός των Ευρωπαίων φταίει, η έλλειψη ενιαίας γραμμής και ο αριβισμός κάθε χώρας ξεχωριστά, τα οποία πλέον θα πληρώσουν ακριβά.
Μέσα σε μόλις έναν μήνα ο Τραμπ τούς έχει κάνει να ψάχνονται, αφενός για το πώς θα κερδίσουν χώρο στην Ουκρανία, αφετέρου για να λάβουν και αυτοί μερίδιο από τον ορυκτό της πλούτο. Φευ! Ο Τραμπ έχει φροντίσει να πάρει πίσω και με το παραπάνω όσα έδωσε ο Μπάιντεν στην Ουκρανία για τον πόλεμο με τη Ρωσία, εξαλείφοντας παράλληλα την εξάρτηση από τις σπάνιες γαίες της Κίνας. Ο ρόλος της Ευρώπης στην περιοχή… φύλακας! Ειρηνευτική δύναμη στην Ουκρανία. Θα πάρουν πίσω οι Ευρωπαίοι τα χρήματα που ξόδεψαν και ξοδεύουν για τον πόλεμο; Ρητορικό το ερώτημα!
Εκτός «μοιρασιάς» η ΕΕ
Η Ευρώπη -έχοντας σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος στον εξοπλισμό της Ουκρανίας- ήλπιζε πως μεταπολεμικά θα είχε σημαντική επιρροή στις κρίσιμες πρώτες ύλες της χώρας. Λίθιο, γραφίτης, τιτάνιο και ουράνιο είναι μερικές από τις πολύτιμες σπάνιες γαίες που διαθέτει η Ουκρανία, η οποία ούτως ή άλλως διαδραμάτιζε προνομιακό ρόλο στα σχέδια των Ευρωπαίων ως προμηθευτής ενέργειας.
Η πρόσβαση στους φυσικούς πόρους της Ουκρανίας θα ήταν σημαντική για την Ευρώπη, καθώς, όπως και οι ΗΠΑ, θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν τις πηγές κρίσιμων πρώτων υλών τους και να γίνουν πιο ανεξάρτητες από την Κίνα. Μόνο που φαίνεται πλέον ότι η Ευρώπη μένει έξω από τη… μοιρασιά, μετά τη συμφωνία Ζελένσκι – Τραμπ, ο οποίος κυριολεκτικά τα παίρνει όλα!
Ο λόγος; Πρόλαβε… Η αποφασιστικότητα του Αμερικανού προέδρου αποδείχτηκε καθοριστική, με τους Ευρωπαίους να πέφτουν ξανά θύματα της αναβλητικότητας, των φοβικών συνδρόμων και της έλλειψης διορατικότητας. Τι εννοούμε; Πως η Ευρώπη άργησε πολύ να μιλήσει ανοιχτά για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας. Δίσταζε να διατυπώσει ανοιχτά τα συμφέροντά της για τον φυσικό πλούτο της Ουκρανίας, προτάσσοντας τον αγώνα για το… διεθνές δίκαιο. Ε, ήρθε ο Τραμπ και πήρε το «πακέτο», αφήνοντας τους Ευρωπαίους να… στοχάζονται ακόμα και να συσκέπτονται για το ποια θα είναι η επόμενη κίνηση.
Αποτέλεσμα; Τεράστια ποσά, οικονομικοί πόροι που θα μπορούσαν να πέσουν στην ανάπτυξη χωρών της γηραιάς ηπείρου, δόθηκαν εμμονικά για στρατιωτική ενίσχυση του Κιέβου, εκτιμώντας πως η νίκη επί του πεδίου ήταν εφικτή. Πλέον η Ευρώπη μένει εκτός από τον ορυκτό πλούτο, ενώ θα συνεχίσει να πληρώνει ακριβά και το ενεργειακό κόστος.
Έλλειψη συντονισμού
Η ατολμία των Ευρωπαίων ηγετών καταδεικνύεται μοιραία για την περιοχή. Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ δρα αποφασιστικά, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει άμεσα στρατηγικά πλεονεκτήματα για τις ΗΠΑ μέσω της εκμετάλλευσης των σπάνιων γαιών της Ουκρανίας, οι Ευρωπαίοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μια πολιτική αβεβαιότητα.
Αντί να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην εκμετάλλευση αυτών των πόρων και να χαράξουν μια κοινή στρατηγική για την ενίσχυση της ενεργειακής και τεχνολογικής τους ασφάλειας, συνεχίζουν να κινούνται σε επίπεδο εθνικών συμφερόντων, με την κάθε χώρα να κοιτάζει τα δικά της οφέλη, χωρίς να αναλαμβάνει συλλογικές πρωτοβουλίες.
Αυτή η έλλειψη συντονισμού και η αδυναμία των Ευρωπαίων ηγετών να προχωρήσουν σε μακροπρόθεσμες στρατηγικές επενδύσεις και συμμαχίες ενδέχεται να τους αφήσουν πίσω, ενώ άλλες δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, προχωρούν ακάθεκτες, καθορίζοντας το μέλλον των παγκόσμιων προμηθευτών και της αγοράς σπάνιων γαιών. Το πολιτικό «ψάξιμο» των Ευρωπαίων και η έλλειψη ενός ενιαίου σχεδίου για την περιοχή φαίνεται πως θα είναι το μεγάλο τους λάθος, το οποίο ίσως να αποδειχτεί καθοριστικό για την ανταγωνιστικότητα και την επιρροή της ΕΕ στον κόσμο.
Από την ηλεκτρονική εφημερίδα Political
