Μεγάλη έκπληξη προκάλεσε το τελεσίγραφο που έστειλε ο Αλέξης Τσίπρας προς τη Γαλλία ότι θα επαναδιαπραγματευτεί τις αμυντικές συμβάσεις για τα μαχητικά Rafale και τις φρεγάτες Belharra στη περίπτωση που γίνει πρωθυπουργός.
Το τελεσίγραφο το έστειλε, μάλιστα, στον ίδιο τον Γάλλο πρέσβη Πατρίκ Μεζονάβ στη συνάντηση που είχε μαζί του στη Βουλή. Το επιχείρημά του ήταν ότι θα ήθελε να εξασφαλίσει υποκατασκευαστικό έργο και ερευνητικά προγράμματα για την ελληνική αμυντική βιομηχανία στη γαλλική κυβέρνηση και τους 12 γαλλικούς ομίλους, με βασικότερους τους Dassault, NAVAL, MBDA, THALES, που εμπλέκονται στα δυο μείζονα εξοπλιστικά προγράμματα.
Και με ύφος απειλητικό ζήτησε από τον Γάλλο πρέσβη να μεταφέρει μήνυμά του προς τις γαλλικές κατασκευάστριες εταιρείες ότι, εάν δεν συνεργαστούν πάραυτα με την ελληνική αμυντική βιομηχανία για ουσιαστική συμμετοχή στην υλοποίηση των δυο προγραμμάτων, ως πρωθυπουργός θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να διακόψει την πορεία υλοποίησης των συμβάσεων μέχρι να ολοκληρωθεί η επαναδιαπραγμάτευσή τους. Και φυσικά, εάν δεν μπουν στο παιχνίδι της κατασκευής των φρεγατών Belharra τα Ελληνικά Ναυπηγεία, δεν πρόκειται η Ελλάδα να επιλέξει τις γαλλικές κορβέτες, αν και -όπως αναγνώρισε ο κ. Τσίπρας- έχουν ένα προβάδισμα!
Δεν ξέρω αν εξυπηρετεί σκοτεινά συμφέροντα «που είχαν μάθει να κερδίζουν τεράστια ποσά από τις αμυντικές προμήθειες στο παρελθόν και ευνοούνται άνθρωποι που βάζουν τον προσωπικό τους πλουτισμό πάνω από το εθνικό συμφέρον», όπως ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στη δήλωσή του. Θυμάμαι, όμως, πόσο θερμά είχε καλωσορίσει ο Αλέξης Τσίπρας τον Εμανουέλ Μακρόν το 2017 στην Αθήνα, όταν είχε χαρακτηρίσει ορόσημο την επίσκεψή του και είχε εκφράσει την ικανοποίησή του ότι μαζί του είχαν έρθει και εκπρόσωποι σημαντικών γαλλικών εταιρειών. Τότε, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας είχε συμφωνήσει στην εντατικοποίηση των ελληνογαλλικών σχέσεων και στην ενίσχυση της συνεργασίας και σε άλλους τομείς, όπως οι νέες τεχνολογίες, οι νεοφυείς επιχειρήσεις, η ενέργεια, η αγροτική ανάπτυξη, η άμυνα και οι μεταφορές.
Στη συνέχεια, βέβαια, ο κ. Τσίπρας δεν ψήφισε την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία και το εξοπλιστικό πρόγραμμα ενίσχυσης των Ενόπλων μας Δυνάμεων, μέσω των οποίων η Ελλάδα θωρακίζεται απέναντι σε κάθε απειλή. Απόφαση η οποία είναι ακατανόητη αλλά απολύτως σεβαστή μέσα σε μια κοινοβουλευτική διαδικασία.
Το να θέτεις, όμως, σήμερα ζήτημα ακύρωσης των συμφωνιών σε αυτή τη χρονική συγκυρία είναι πρόβλημα και για τον κ. Οικονόμου ο κ. Τσίπρας είναι εθνικά επικίνδυνος.
Όμως οι συμφωνίες αυτές, όπως και η Συμφωνία των Πρεσπών, αρέσουν δεν αρέσουν, είναι διακρατικές και πρέπει να τηρούνται και από τις επόμενες κυβερνήσεις. Και η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε τη Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή, αφού όμως έγινε κυβέρνηση την τηρεί στο ακέραιο. Και στην πλειονότητα των Νεοδημοκρατών, πιστέψτε με, δεν αρέσει. Όμως οι σοβαρές κυβερνήσεις τηρούν στο ακέραιο διακρατικές συμφωνίες διαφυλάττοντας το κύρος της χώρας στο εξωτερικό.
Τυχόν ακύρωση της ελληνογαλλικής συμφωνίας θα αφαιρέσει από την Ελλάδα ένα στρατηγικό πλεονέκτημα απέναντι στην Τουρκία, καθώς η συμφωνία περιλαμβάνει και ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής σε περίπτωση ενός θερμού επεισοδίου. Εκτός αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει την κρίσιμη ώρα να μην έχουμε συμμάχους στο πλευρό μας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕKΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
