Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κήρυξε τον πόλεμο στη μεσαία τάξη προκαλώντας τη φτωχοποίησή της το πλήρωσε όχι με την ήττα στις εκλογές του 2019 αλλά με την εξαϋλωσή του το 23.
Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε ένα πάρτι στα social media με αφετηρία την ακρίβεια που δε σου επιτρέπει να εξασφαλίσεις ούτε τριήμερες διακοπές όχι σε νησί του Αιγαίου αλλά ούτε σε ηπειρωτικό χωριό. Το κίνημα «no Mykonos» που είχε ως σημείο αναφοράς τα πολυθρύλητα χρυσά καβουροπόδαρα για να αναδειχθεί η αραβοποίηση του νησιού και ως εκ τούτου οι υπερβολές που αποθαρρύνουν τους «κοινούς θνητούς» της … μεσαίας τάξης να την επισκεφθούν έχει επεκταθεί και στα υπόλοιπα αιγαιοπελαγίτικα νησιά. Το πρόβλημα όμως είναι πολύ μεγαλύτερο από την ακρίβεια στη Μύκονο και τη Σαντορίνη. Άλλωστε, μπορεί το κοσμοπολίτικο του πράγματος στα δημοφιλή νησιά να το έφερναν οι ξένες πριμαντόνες του θεάματος, της μόδας, ή του αθλητισμού, ωστόσο τον παλμό τον έδιναν οι νεαροί και η μεσαία τάξη. Πριν χρόνια, αυτά τα νησιά ήταν πράγματι ακριβά αλλά υπήρχε χώρος και για πιτσιρικαρία είτε για κοινούς θνητούς.
Αλλά τι είναι πράγματι η μεσαία τάξη; Δεν μιλάμε για κάποιο τέρας. Είναι εκείνος που θέλει να βγάζει τα ωραία του χρήματα δουλεύοντας, να πληρώνει λογικούς φόρους, να σπουδάζει τα παιδιά του, να τα βλέπει να κρατάνε τη δουλειά τους. Θέλει να έχει ένα σπίτι, να μην τρομάζει με τις αποταμιεύσεις του όσες είναι. Να μπορεί να κάνει διακοπές και γενικώς να απολαμβάνει τις μικροαπολαύσεις της ζωής του χωρίς να του κουνάνε το χέρι και το δάκτυλο.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κήρυξε τον πόλεμο στη μεσαία τάξη προκαλώντας τη φτωχοποίησή της το πλήρωσε όχι με την ήττα στις εκλογές του 2019 αλλά με την εξαϋλωσή του το 23. Αν κάτι ενώνει σήμερα ανθρώπους με διαφορετικά εισοδήματα, κοινωνικές καταβολές εν πολλοίς και διαφορετική αισθητική είναι η βεβαιότητά τους ότι απέναντί τους έχουν μια κυβέρνηση που θέλει απλά να ρημάζει τα εισοδήματά τους. Τους ενώνει επίσης, η πεποίθηση ότι νιώθουν πως όλοι ανήκουν στη μεσαία τάξη που μέχρι προ πανδημίας ουδείς ήθελε να υπερασπιστεί διότι θεωρούσε αποστολή του να φροντίσει τους «ευάλωτους» και τους «φτωχούς». Αν αναλογιστεί κανείς ότι 4 στους 10 Έλληνες δηλώνουν εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας δηλαδή ότι ζουν με λιγότερα από 5000 ευρώ το χρόνο, η μεσαία τάξη βρίσκει κυρίως εκφραστές στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους που πληρώνουν το μάρμαρο της κρατικής αδυναμίας να πατάξει η φοροδιαφυγή.
Στις εκλογές η μεσαία τάξη ξυπνά, στέλνοντας οριστικά τους «εχθρούς» της εκεί που δύσκολα θα σηκώσουν κεφάλι. Παράλληλα, δίνει μια μοναδική ευκαιρία στον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποδείξει ότι αυτά που υπόσχεται θα τα τηρήσει ελπίζοντας ότι θα κρατηθούν μακριά εξωτερικοί παράγοντες όπως πανδημίες ή ενεργειακή κρίση. Κυρίως όμως προειδοποιεί: Όποιος την ξαναπειράξει θα τον τιμωρήσει σκληρά. Διότι είναι η τάξη που δοκιμάστηκε βάναυσα στην εποχή της κρίσης αλλά έστω με απώλειες σήμερα επιστρέφει πιο ισχυρή από ποτέ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
