, Τετάρτη
24 Απριλίου 2024

search icon search icon

Ζεμπεκιές σ΄ αυτόν τον κόσμο τον καλό, τον χιλιομπαλωμένο

Που είναι τα εκατομμύρια που ξοδεύτηκαν για να αποκαταστήσουμε τους δρόμους της Θεσσαλονίκης από τις λακούβες και τις τρύπες;             

Πέμπτη μεσημέρι με καιρό ανοιξιάτικο, κόσμο αρκετό στη συμβολή Φράγκων και Δωδεκανήσου. Αφότου πάρκαρα σε ένα υπαίθριο πάρκινγκ, επιχείρησα να διασχίσω το στενό για να φτάσω στη Δωδεκανήσου. Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου και προκειμένου να αποφύγω διερχόμενο όχημα, νιώθω το αριστερό μου πόδι να γυρίζει καθώς είχε κολλήσει σε μια … τρύπα – που δεν ήταν και η μοναδική – εντός του οδοστρώματος λίγα μέτρα πριν τη διάβαση του σηματοδότη.

Παρά το ότι στη νεότητά μου βαυκαλιζόμουν για την ικανότητά μου στην ισορροπία, προτού αλέκτωρ λαλήσει και με μια φιγούρα δίκην ζεμπεκιάς Κούρκουλου στο «γυμνοί στο δρόμο» βρέθηκα πεσμένος στο έδαφος με τον αστράγαλο κολλημένο και με την πρόχειρη εμπειρική διάγνωση διαστρέμματος δευτέρου βαθμού… Πρώτοι που έσπευσαν να τείνουν χείρα βοηθείας, ήταν δυο νεαροί Πακιστανοί που βγήκαν από το Ταχυδρομείο της γωνιάς: «Αφεντικό, να σου φέρω … πάγκο! Θα πονάς!»… «Δεν πειράζει … Μωχάμεντ» του λέω, «άσε τον πάγο, βοήθα να σταθώ μήπως έσπασε και ίσως χρειάζεται κάτι περισσότερο…». «Αφεντικό… εγώ όχι Μωχάμεντ…  Ασίρ, κι αυτός (μου δείχνει τον έτερο συμπατριώτη του), Αγιούμπ», μου συστήθηκε αν και για μένα εκείνη τη στιγμή ούτε ονόματα, ούτε θρησκεία, ούτε εθνικότητα είχαν σημασία, παρά μόνο ότι ο Ασίρ και ο Αγιούμπ, έσπευσαν να βοηθήσουν έναν μεσόκοπο που σαβουρντήθηκε στο ισιάδι τη στιγμή που μερικές δεκάδες συμπατριώτες μας είτε κοντοστέκονταν αδιάφοροι, είτε χασκογελούσαν, με το γελοίο του θεάματος…

Ο αστράγαλός μου κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσει και ο Ασίρ με τον Αγιούμπ θα εξακολουθήσουν να μοιράζουν καλοσύνη σε άλλους ταλαίπωρους μεσήλικες, αλλά τους δρόμους τούτης της πόλης κάποια στιγμή οφείλουμε να αποκαταστήσουμε. Πριν από μερικά χρόνια και πάντως στην κορύφωση της θητείας Ζέρβα, οι συνεργάτες του αντιδήμαρχοι και εντεταλμένοι τεχνικών έργων είχαν ανακοινώσει με περίσσεια υπερηφάνεια το πρόγραμμα ασφαλτόστρωσης 100 δρόμων του δήμου θεσσαλονίκης, ύψους 2,5 εκατ. ευρώ, παρεμβάσεις βιώσιμης κινητικότητας και ανάπλασης οδών και πεζοδρομίων, συνολικού κόστους περίπου 4 εκ στο πλαίσιο της εξασφάλισης χρηματοδοτήσεων 30 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης για έργα αναζωογόνησης εμπορικών οδών σε όλες τις ∆ημοτικές Κοινότητες. Όσο τα είδατε εσείς, άλλο τόσο τα είδαμε όλοι… Μετά τις …ζεμπεκιές και τον τραυματισμό μου ρώτησα τον νυν δήμαρχο Στέλιο Αγγελούδη γιατί δεν αρχίζει να αποκαθιστά τις λακούβες στους δρόμους και μου απάντησε «γιατί δεν έχουμε … μία για να αγοράσουμε άσφαλτο! Ξέρουμε ακριβώς όλες τις λακκούβες του Δήμου Θεσσαλονίκης και μόλις αναπνεύσουμε λίγο οικονομικά θα αρχίσει το πρόγραμμα αποκατάστασης όλων των δρόμων». Δεν ήθελα να ρωτήσω περί των υποτιθέμενων εξασφαλισμένων χρηματοδοτήσεων… Ηξερα εκ προοιμίου την απάντηση.

Συμπέρασμα: Σ’ αυτόν τον κόσμο, τον καλό τον χιλιομπαλωμένο δε χρειάζεται να είσαι λάτρης των Extreme sports για το vivere pericolosamente. Αρκεί να διασχίσεις ένα στενό στο ιστορικό κέντρο. Κι αν κοκκινίσεις από ντροπή για το γέλωτα που θα προκαλέσεις μιμούμενος τους χορευτικούς θεατρινισμούς των θρύλων της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου πάντοτε θα βρίσκεται πλάι σου ένας Ασίρ, ένας Αγιούμπ ή ένας υποτιθέμενος Μωχάμεντ να σου τείνει μια χείρα βοηθείας για να ξανασηκωθείς. Και ράβε και ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει… δηλαδή.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA

Ακολουθήστε τη Karfitsa στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον κόσμο.