ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
Έρχονται από την άλλη άκρη του κόσμου για να βαφτιστούν Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα νερά του ποταμού Αλιάκμονα.
Περισσότερες από 100 βαπτίσεις έχει τελέσει στον ποταμό ο πατέρας Παλαμάς, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Καλλίπετρας. Τελευταίος νεοφώτιστος, ένας 56χρονος Αμερικανός στρατιωτικός, ο οποίος έφτασε από την Πενσυλβάνια στις όχθες του Αλιάκμονα για να πραγματοποιήσει, όπως λέει ο ίδιος, το όνειρο της ζωής του: να βαπτιστεί Χριστιανός Ορθόδοξος.
«Θυμίζει πάρα πολύ τη βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό, οπότε κάποιος που έχει στο μυαλό του εκείνη την πρώτη βάπτιση θα ήθελε να κάνει το ίδιο, έστω και σχηματικά», λέει στην «Κ» ο ηγούμενος.
(Ο Αμερικανός στρατιωτικός βαπτίζεται Χριστιανός Ορθόδοξος στα νερά το Αλιάκμονα από τον πατέρα Παλαμά)
Ο Κέβιν που έγινε Αντώνιος
«Όπως καταλαβαίνετε, τα νερά δεν είναι και πολύ ζεστά αυτή την περίοδο. Ήταν και το ποτάμι λίγο φουσκωμένο. Τον ταλαιπωρήσαμε λιγάκι τον Αμερικανό, αλλά παρ’ όλα αυτά επέμενε ότι ήθελε να βαπτιστεί στα κρύα νερά του Αλιάκμονα», περιγράφει στην «Κ» ο πατέρας Παλαμάς, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Καλλίπετρας, αναφερόμενος στη βάπτιση του 56χρονου στρατιωτικού.
Ο Κέβιν, που έλαβε το όνομα Αντώνιος από τον προστάτη και πολιούχο της Βέροιας, διένυσε χιλιάδες χιλιόμετρα για να φτάσει από την Πενσυλβάνια των ΗΠΑ στις όχθες του Αλιάκμονα και να πραγματοποιήσει ένα όνειρο ζωής: να βαπτιστεί Χριστιανός Ορθόδοξος.
«Ήρθε από την άλλη άκρη της γης μόνο γι’ αυτό», λέει ο ηγούμενος και προσθέτει: «Ήρθε, βαπτίστηκε και την άλλη μέρα έφυγε. Στάθηκε μόνο λίγο στο Άγιο Όρος πριν επιστρέψει στην πατρίδα του».
Από τις λίγες κουβέντες που αντάλλαξαν, ο ιερωμένος κατάλαβε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο «που έψαξε, διάβασε και έμαθε». «Είχε κάνει και θεολογικές σπουδές και θεωρούσε ότι η Ορθοδοξία είναι η πιο κοντινή πίστη στην Αγία Γραφή. Μας εντόπισε μέσω διαδικτύου και έτσι απλά έγινε Χριστιανός Ορθόδοξος. Ήταν απόλυτα συνειδητοποιημένος».
(Ο Αντώνιος βαπτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος πλέον ποζάρει ευτυχής που εκπλήρωσε το όνειρό του δίπλα στον πατέρα Παλαμά)
Ο Τσέχος, ο Κινέζος και ο κρυπτοχριστιανός
Ο Αντώνιος είναι ο τελευταίος από τους περίπου 100 ανθρώπους που έχει βαπτίσει Χριστιανούς Ορθόδοξους στα νερά του Αλιάκμονα ο πατέρας Παλαμάς.
Το καλοκαίρι, ένας νεαρός Τσέχος βαπτίστηκε Μιχαήλ στις όχθες του ποταμού, ενώ πριν από λίγα χρόνια Χριστιανή Ορθόδοξη βαπτίστηκε και η Ρωξάνη, μια Ελληνίδα που ζούσε στην Ιταλία και δεν είχε βαπτιστεί σε μικρή ηλικία, καθώς οι γονείς της επιθυμούσαν να αποφασίσει η ίδια για την πίστη της.
Όπως λέει ο ηγούμενος, πάντως, δύο από αυτές τις βαπτίσεις έχουν μείνει ιδιαίτερα έντονες στη μνήμη του: εκείνη ενός Κινέζου αξιωματούχου από το Χονγκ Κονγκ, που ταξίδεψε από τη μακρινή ασιατική χώρα έως τη Βέροια μαζί με τρία μέλη της οικογένειάς του και βαπτίστηκε παίρνοντας το όνομα Κωνσταντίνος, και εκείνη ενός κρυπτοχριστιανού.
«Από ό,τι κατάλαβα, ο Κινέζος πρέπει να ήταν κάποιο πολύ σπουδαίο πρόσωπο στη χώρα του, καθώς μαζί του είχε έρθει κι ένα τηλεοπτικό συνεργείο που κάλυψε όλη την εκδήλωση με λεπτομέρεια. Όχι κάποιο συνεργείο που νοίκιασε ο ίδιος για να κάνει ένα βιντεάκι για τη βάπτισή του, αλλά συνεργείο από τηλεοπτικό δίκτυο της περιοχής του. Μάλιστα, η βάπτισή του είχε διαφημιστεί πολύ και στην πατρίδα του», θυμάται ο ιερομόναχος.
Και συνεχίζει: «Ο κρυπτοχριστιανός έφτασε με άκρα μυστικότητα, μέσα στον χειμώνα. Φεβρουάριο μήνα. Ήρθε αργά τη νύχτα και, με το κρύο να περονιάζει, μπήκαμε στα παγωμένα νερά του ποταμού για τη βάπτιση στις 5 τα ξημερώματα. Στις 6 το πρωί παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία, κοινώνησε και αμέσως μετά επέστρεψε στην πατρίδα του. Δεν θα πω από πού είναι, για λόγους ασφαλείας».
(Ο Κινέζος αξιωματούχος βαπτίζεται Κωνσταντίνος στον ποταμό Αλιάκμονα υπό τα βλέμματα των συγγενών του)
Οι βαπτίσεις στον ποταμό
Το διαδίκτυο έχει κάνει ευρέως γνωστές, κυρίως σε θρησκευτικούς κύκλους, τις βαπτίσεις στον ποταμό Αλιάκμονα και γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης φτάνουν στις όχθες του και ζητούν την ευλογία του πατέρα Παλαμά.
«Θυμίζει πάρα πολύ τη βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό, οπότε κάποιος που έχει στο μυαλό του εκείνη την πρώτη βάπτιση θα ήθελε να κάνει το ίδιο πράγμα, έστω και σχηματικά», εκτιμά ο ηγούμενος και εξηγεί ότι αποφάσισαν να τελούν τις βαπτίσεις στον Αλιάκμονα, καθώς υπάρχουν πολλές ιστορικές αναφορές για την τέλεση του μυστηρίου σε παρόχθιες περιοχές.
Μάλιστα, ακόμη και για τον ίδιο, ύστερα από τόσες βαπτίσεις, η συγκίνηση παραμένει ίδια.
«Είναι απόλυτα κατανυκτικό. Μια βάπτιση έχει όλο τον πλούτο της Θεολογίας για έναν άνθρωπο που πραγματικά πιστεύει. Ακόμη κι εμείς, που διαβάζουμε τόσες φορές τα ίδια λόγια, τα πιστεύουμε κάθε φορά. Κάθε φορά αισθανόμαστε την ίδια συγκίνηση, γιατί νιώθεις ότι αυτές είναι οι υποσχέσεις που έδωσες στον Θεό. Ότι θα ήθελες κι εσύ να ακολουθήσεις το παράδειγμα του Χριστού, μέρες που είναι. Να ανέβεις στον Σταυρό και να φτάσεις στην Ανάσταση».
(Τηλεοπτικό συνεργείο της χώρας του καταγράφει λεπτό προς λεπτό τη βάφτιση του Κινέζου αξιωματούχου σε Χριστιανό Ορθόδοξο )
Ποιος είναι ο πατέρας Παλαμάς
Ο πατέρας Παλαμάς Καλλιπετρίτης, όπως είναι γνωστός, γεννήθηκε στη Βέροια.
Αν και εισήχθη δεύτερος στη Σχολή Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και, μετά το τέλος των σπουδών του, έφυγε με υποτροφία στην Αγγλία, όταν επέστρεψε ύστερα από έξι μήνες για να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, είχε πλέον συνειδητοποιήσει ότι ήθελε να γίνει μοναχός.
Μετά τη στρατιωτική του θητεία, πήγε ως μοναχός στο Άγιο Όρος για δύο χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του, στο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου στη Βέροια, όπου έφτασε να γίνει Αρχιμανδρίτης.
Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου και με τους δεκάδες επισκέπτες να καταφθάνουν, ξαναβρήκε για λίγο καταφύγιο στο Μοναστήρι της Παναγίας, πριν του ανατεθεί η Ιερά Μονή της Παναγίας της Καλλίπετρας το 2003, η οποία τότε ήταν ακόμη χωρίς ρεύμα και νερό, ενώ δεν υπήρχε καν δρόμος.
Το μοναστήρι είχε καεί το 1941. Ωστόσο, κάτοικοι του γειτονικού χωριού, της Ραχιάς, κουβαλούσαν τούβλα με τα χέρια τους, όχι μόνο οι άνδρες αλλά και οι γυναίκες και έχτισαν το εκκλησάκι και, σιγά σιγά, τον πρώτο ξενώνα. Έτσι, το μοναστήρι άρχισε ξανά να λειτουργεί.
Με σκληρή δουλειά και με την πολύτιμη συμβολή του Συλλόγου των Φίλων της Μονής, το μοναστήρι ξαναζωντάνεψε. Η ευσέβεια των κατοίκων ήταν τέτοια ώστε, ακόμη και όταν το μοναστήρι ήταν καμένο, κάθε μέρα ένας διαφορετικός κάτοικος του χωριού πήγαινε με τα πόδια, με οποιονδήποτε καιρό, για να ανάψει το καντήλι.
(Ο Μιχαήλ δίπλα στον πατέρα Παλαμά Καλλιπετρίτη)
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
