Πέντε γυναίκες μοιράζονται ιδέες, πόθους, κρυφές ιστορίες, φόβους, όνειρα. Είναι όλες θαμώνες ενός μπαρ μέσα σε ένα βαγόνι στην Εθνική Οδό. Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Ζέτα Δούκα, Σόφη Ζαννίνου, Άννα Κουρουπού, Δώρα Χρυσικού παρουσιάζουν το Vaginahood, 6, 7 και 8 Φεβρουαρίου στο ONOMA Hotel στη Θεσσαλονίκη. Λίγο πριν έρθει στην πόλη μας η Δώρα Χρυσικού μιλά στην Κ.
Συνέντευξη: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου
Τι είναι το Vaginahood μέσα από τη δική σας σκοπιά;
Το Vaginahood είναι ένας ασφαλής χώρος όπου οι γυναίκες μοιράζονται τις εμπειρίες τους και προσπαθούν να συναντηθούν με τις ιστορίες άλλων ανθρώπων. Υποτίθεται ότι είναι ένα ξεχασμένο μπαρ μέσα σε ένα βαγόνι στην εθνική οδό. Οι πέντε γυναίκες συναντιούνται εκεί και ξετυλίγονται οι προσωπικές τους ιστορίες. Αυτή η συνάντηση λειτουργεί καθαρτικά και για τις πέντε.
Ήταν μια ιδέα από τα παλιά που υλοποιήθηκε.
Ναι ήταν μια ιδέα που είχαμε με τη Ζέτα. Θέλαμε να κάνουμε κάτι γυναικείο, δεδομένου ότι οι γυναίκες έχουν περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες πια αποκτούν ορατότητα και διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Βλέπουμε όμως και οπισθοχώρηση σε γυναικεία ζητήματα. Δηλαδή δεν είναι δυνατόν να μιλάμε ακόμη για την άμβλωση το 2026, όταν η άμβλωση είναι ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα που έχει κερδηθεί με αγώνες.
Ποια είναι η ανταπόκριση που παίρνετε από το κοινό;
Είναι πολύ συγκινητική. Θέλαμε να είναι ένας ασφαλής χώρος αυτή η παράσταση για όλους. Αυτό επετεύχθη. Η μεγαλύτερη ικανοποίηση για εμάς είναι ότι όλοι οι άνθρωποι που έρχονται, αισθάνονται ασφαλείς μέσα σε αυτό το χώρο. Υπάρχουν και άνθρωποι που μπορεί να είναι πιο συντηρητικοί αλλά με την παράσταση βλέπουμε ότι σπάνε τα στεγανά που μπορεί να είχαν στο μυαλό τους.
Πώς επιλέξατε να παίξετε σε ξενοδοχείο;
Στη Θεσσαλονίκη δεν επιλέξαμε ένα θεατρικό χώρο γιατί θέλαμε να κάνουμε αυτό το ρηξικέλευθο και διαφορετικό πράγμα, να φέρουμε την παράσταση σε ένα χώρο συμπεριληπτικό, όπως το ONOMA που αγκαλιάζει τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και τις διαφορετικότητες των ανθρώπων.
Τι σκέψεις και συναισθήματα θέλετε να βγάλετε από τους θεατές;
Θα ήθελα να αφήσουμε το συντηρητισμό και τις αγκυλώσεις μας, αυτά που μας έμαθε το σχολείο και η εκκλησία. Να έρθουμε στο Vaginahood με ανοιχτή καρδιά και μυαλό, να ακούσουμε κρυφές ιστορίες και να δούμε ότι με ένα τρόπο όλοι οι άνθρωποι χωράμε σε αυτό το χώρο. Όλοι οι άνθρωποι διεκδικούμε τη σύνδεση, την αγάπη, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, την ελευθερία, την ειρήνη και το μοίρασμα. Είναι μεγάλο πράγμα να μπορέσουμε να ανοιχτούμε. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Ήρθε στην παράσταση πριν από μερικές ημέρες μια παρέα από λεσβίες γυναίκες. Ζουν σε μια κλειστή κοινωνία της Κρήτης όπως μας είπαν και μας είπαν ευχαριστώ γιατί ένιωσαν επιτέλους ασφαλείς να φιλήσουν τη σύντροφό τους, να της κρατήσουν το χέρι. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για μας. Το είδαμε σε μια παράσταση και μου είπε η Ζέτα με δάκρυα στα μάτια: Δώρα, αυτό που θέλαμε να καταφέρουμε το καταφέραμε.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
Ζέτα Δούκα στην Κ: Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη θεατρική μου πατρίδα
