ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού

Οι λάτρεις της θεατρικής κωμωδίας τον ξέρουν καλά, ενώ έχει κάνει το κοινό του ιστορικού κινηματογράφου να αποκτήσει ξανά το ενδιαφέρον του για την μεγάλη οθόνη. Ο λόγος για τον Βασίλη Τσικάρα, συγγραφέας-σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ηθοποιός, εργάστηκε για 17 χρόνια ως δημοσιογράφος και από το 2007 αποφάσισε να αφιερώσει την δημιουργική γραφή του αποκλειστικά στην τέχνη. Έκτοτε έχει γίνει «μετρ» στην κωμωδία και αυτό το διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη μια τριλογία του με θέμα την ελληνική επανάσταση. Ο Β.Τσικάρας μίλησε στην Karfitsa μεταξύ άλλων για τον λόγο που πέρασε σχεδόν μισός αιώνας να γυριστεί ταινία για το 1821, αλλά και για το θεατρικό του έργο που έφτασε έως την… Αυστραλία. 

Έχετε γυρίσει την ταινία «Έξοδος 1821» και την «Πολιορκία». Γιατί αποφασίσατε να καταπιαστείτε με ένα θέμα που έχει να κάνει με την ελληνική ιστορία;

Ναι, οι δυο αυτές ταινίες αποτελούν τα μέρη μιας τριλογίας που θέλω να κάνω με αφορμή τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση που είναι το 2021. Αυτό έχει να κάνει τα προσωπικά μου ενδιαφέροντα και με τις εικόνες που είχα από τα παιδικά μου χρόνια. Πάντοτε πίστευα ότι η ιστορικές ταινίες, αλλά και οι πολεμικές ταινίες δράσης μπορούν να μην είναι μόνο ψυχαγωγικές, αλλά και να μεταφέρουν σε αρκετές γενιές αληθινά γεγονότα. Όταν ένα τέτοιο αληθινό γεγονός προέρχεται από την ελληνική ιστορία μιλάμε και για μια μορφή ψηφιοποιήσεις της ελληνικής ιστορίας. Άρα δεν είναι μόνο η ψυχαγωγία αλλά και να μπορείς να μεταλαμπαδεύεις και στις επόμενες γενιές την ιστορία σου. Να κινείς και να παρακινείς τον κόσμο ακόμη να μελετήσει την ελληνική ιστορία.

Για ποιον λόγο πέρασαν 46 χρόνια για να γυριστεί ταινία για το 1821;

Οι λόγοι είναι πολλοί. Αρχικά, είναι πολύ ακριβές παραγωγές. Οι κινηματογραφικές όσο περνούν τα χρόνια καταλαβαίνουμε ότι για να μπορέσεις να καταπιαστείς καλά με ένα τόσο δύσκολο θέμα, δηλαδή να γυρίσει πίσω το χρόνο 200 χρόνια απαιτούνται πάρα πολλά χρήματα, που εδώ στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχουν τέτοιου είδους χρηματοδοτήσεις και για αυτό τον λόγο το εγχείρημα είναι δύσκολο. Οι περισσότεροι προσφεύγουν στον Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ενώ άλλοι κινηματογραφιστές που απορρίπτονται τα project τους αναγκάζονται να ψάχνουν χορηγούς. Γενικά ο χώρος του κινηματόγραφου χωλαίνει και για αυτό και τα «βήματα» που κάνουμε είναι πολύ μικρά, δεν έχει άνθιση.  

Μέσα από ταινίες ιστορίας ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε; 

Ως καλλιτέχνης αισθάνομαι τον σφυγμό της κοινωνίας και αντιλαμβάνομαι ότι αυτή την περίοδο ο κόσμος ήθελε μια ταινία να αφυπνιστεί η εθνική συνείδηση. Η αγάπη για την πατρίδα, την οικογένεια, την ελευθερία. Έννοιες οι οποίες τα τελευταία χρόνια χτυπιούνται αδυσώπητα από μια νεοκαθεστωτική αντίληψη κυρίως από εσω-έξω κοινοβουλευτικούς χώρους. Ένας κακός εκμοντερνισμός που προσπαθεί να μας απομακρύνει από τις ρίζες, τα ήθη και τα έθιμα μας. Νομίζω ότι κινούμαστε λάθος, έχουμε παρασυρθεί από ένα τσουνάμι αρνητικών εξελίξεων και εμείς πρέπει να κολυμπήσουμε και να πάμε κόντρα στο ρεύμα. Όποιος λαός έχει μείνει πιστός στις παραδόσεις του δεν έχει χαθεί σε βάθος χρόνου. 

Έχετε ανεβάσει αρκετές κωμωδίες στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες έχουν πάει αρκετά καλά.

Με το θέατρο ασχολούμαι ενεργά από το 2008 και έχω γράψει αρκετά θεατρικά έργα, τα οποία παίζονται σε Ελλάδα και Κύπρο. Μάλιστα, ένα έργο μου το «Σουτζούκ Λουκούμ» παίχτηκε και στην Αυστραλία. Μέσα από την κωμωδία προσπαθώ να τονίσω τα κακός κείμενα της κοινωνίας μας, αλλά κυρίως να υπογραμμίσω τις σχέσεις των δυο φύλλων  και των ζευγαριών. 

Πως «ταξίδεψε» το έργο σας στην Αυστραλία;

Με παρακολουθούσε η ελληνική θεατρική ομάδα του Σύδνεϋ και μου έγινε η πρόταση να ανεβάσουμε ένα έργο το οποίο όταν το πήραν στα χέρια τους τους ενθουσίασε και το ανέβασαν στο μεγάλο ελληνικό φεστιβάλ που γίνεται εκεί, όπου εκατοντάδες Έλληνες βρήκαν την ευκαιρία να δουν σε μια θεατρική αίθουσα ένα ελληνικό έργο και να έρθουν πολύ κοντά με την πατρίδα.

 

Σχολιάστε