Ίσως  η Μαρία κι ο Στέφανος να μη μας αξίζουν - Karfitsa.gr
Blogs Αρθρογραφία – Μόνιμες στήλες

Ίσως  η Μαρία κι ο Στέφανος να μη μας αξίζουν

Τα ίδια συναισθήματα, είναι παρόντα σε κάθε προσπάθεια, στην τέχνη, στις επιστήμες, σε αυτούς που παλεύουν για να σώσουν ζωές και περιουσίες.

Του Δημήτρη Δραγώγια

Ανέκαθεν έτρεφα μεγάλο σεβασμό για τους Έλληνες αθλητές που ασχολούνται με τον υψηλό πρωταθλητισμό. Απολαμβάνω την προσπάθειά τους, την άρνηση να παραιτηθείς, την υπέρβαση των ορίων τους. Σωματικά και πνευματικά. Είναι η απάντηση σε όσους μιζεριάζουν στην καθημερινότητά τους. Οι στιγμές αλλά και η χαρά ή ο πόνος μετά, τα διδάγματα και οι αναμνήσεις είναι πρώτα απ’ όλα κτήμα αυτών που δίνουν τη μάχη.

Αφορμή στάθηκε η διάκριση – γιατί περί ύψιστης διάκρισης πρόκειται – δυο παιδιών που γαλουχήθηκαν αθλητικά ουσιαστικά εκτός Ελλάδας σε ένα άθλημα στο οποίο η παράδοσή μας περιοριζόταν στα κομμένα μπαλάκια που έβαζαν οι πατεράδες μας στους κοτσαδόρους, άντε και στις … ενοχλητικές παρτίδες ρακετών στις ηλιόλουστες παραλίες μας. Οι γονείς του Στέφανου Τσιτσιπά και της Μαρίας Σάκκαρη ευτυχώς για τα ταλαντούχα παιδιά τους, αποφάσισαν να επενδύσουν σε χρήμα και χρόνο προκειμένου να αναρριχηθούν τελειοποιώντας το ταλέντο τους στο εξωτερικό. Με βαρύ – οικονομικό κυρίως – τίμημα, υψηλού ρίσκου.

Η δικαίωσή τους, είναι ουσιαστικά, η επιβράβευση για όλες τις θυσίες τους.

Οι σχολιασμοί που ακολούθησαν στα social media την ήττα της Σάκκαρη μετά από θρίλερ, απέδειξε την πεπατημένη των Ελλήνων στην κατινιά έως και σκατοψυχιά. Αδιαφορώντας, για την προσπάθεια, αγνοώντας τους διθυράμβους από την επίσημη ιστοσελίδα της διοργανώτριας αρχής στην επική πορεία της αθλήτριας, οι καναπεδάτοι, έσπευσαν να σχολιάσουν, όθεν να λοιδορήσουν για όλους τους λάθος λόγους. Ίσως, αυτά τα παιδιά, να μην μας αξίζουν τελικώς. Ίσως, πάλι, να σφυρηλατούνται από τη σκατοψυχιά των ομοεθνών τους.

Και επειδή πάντα γίνεται αυτή η κουβέντα, ναι σίγουρα τα ίδια συναισθήματα, είναι παρόντα σε κάθε προσπάθεια, στην τέχνη, στις επιστήμες, σε αυτούς που παλεύουν για να σώσουν ζωές και περιουσίες. Απλά, γυρίστε το χρόνο πίσω για να δείτε ακριβώς τις ίδιες, εικόνες με τους αληθινούς πρωταγωνιστές να κυνηγιούνται αενάως. Παντού! Απλά δεν είμαστε όλοι εμείς κοινωνοί σε αυτή τόσο όσο στον αθλητισμό. Αποσπασματικά ίσως φτάνουν και οι άλλες εικόνες στα μάτια μας.

Τελικά αυτό που μένει είναι η ανάγκη να εκτιμάμε την προσπάθεια, να σεβόμαστε τον ιδρώτα τους και αυτούς που τον χύνουν, γιατί έτσι έχουν μάθει, μ’ αυτές τις αρχές να μεγαλώνουν. Ηλικιακά και σε μέγεθος. Αλλά και γιατί μας κάνουν και ένα κομματάκι καλύτερους.

Και να γνωρίζετε ότι ο πόνος της ήττας μπορεί να είναι πολύ δημιουργικός, όσο κι αν οι πρώτες στιγμές είναι οδυνηρές. Και – παραδόξως- αν έχεις αρνηθεί να παραιτηθείς και παλεύεις μέχρι τέλους, ακόμα πιο δύσκολες.

 

Σχολιάστε

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε ΔΩΡΕΑΝ την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα»

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

STAY CONNECTED

NEWSLETTER

 

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ