Δέκα ερωτήσεις αναζητούν δέκα σύντομες απαντήσεις. Πρόσωπα της Θεσσαλονίκης, από όλους τους χώρους, μοιράζονται με τους αναγνώστες της εφημερίδας «Karfitsa» πτυχές της ζωής τους και αδημοσίευτες φωτογραφίες σε μια διαφορετική – μίνι συνέντευξη.
Της Αναστασίας Καρυπίδου
Ο Σταύρος Τρύφων είναι πνευμονολόγος, διδάκτωρ Πνευμονολογίας Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ. Εργάζεται ως διευθυντής στην κλινική του νοσοκομείου «Παπανικολάου», εκεί όπου το 2022 προκλήθηκε φωτιά, με τον γιατρό να ρίχνεται στις φλόγες για να απεγκλωβίσει ασθενή. Πλέον, είναι πανέτοιμος για νέο «ρόλο», ως δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας – Χορτιάτη.
Σταματάει ποτέ η μελέτη για έναν γιατρό;
Δεν θυμάμαι να πέρασε μέρα χωρίς να ανοίξω βιβλίο, χωρίς να διαβάσω κάτι ιατρικής φύσης ή γενικότερης γνώσης. Το διάβασμα είναι όπως η άσκηση στο γυμναστήριο. Συνηθίζεις σιγά σιγά και σου λείπει αν δεν προπονηθείς!
Η μεγαλύτερη δυσκολία του επαγγέλματος;
Η ψυχική διασύνδεση με τον ασθενή και η διαχείριση του πόνου που αναπόφευκτα βιώνεις στις δυσίατες νόσους, όταν μάλιστα αποτυγχάνει η αγωγή, ενώ, παράλληλα προσπαθείς να πείσεις τους οικείους σου ότι δεν επηρεάστηκες και είσαι καλά.
Αντίθετα μεγαλύτερη χαρά;
Η ευγνωμοσύνη των ανθρώπων που έλυσαν το πρόβλημα της υγείας τους. Η διαγνωστική και θεραπευτική επιτυχία είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.
Στη διάρκεια των σχολικών χρόνων, ο γιος μου με ρώτησε με την αφέλεια της παιδικής ηλικίας «κάθε πότε ο κύριος μου ρωτάει εμένα να πω τι ξέρω». Του εξήγησα, λοιπόν, καθημερινά ο κάθε ασθενής μου είναι για μένα ο «κύριος» που με ρωτάει ένα διαφορετικό «μάθημα» στο οποίο πρέπει να ξέρω να απαντώ. Κατέληξε σ’ ένα αυθόρμητο συμπέρασμα «εγώ γιατρός δεν γίνομαι» κι έγινε μηχανικός!
Αποδέχεστε τον χαρακτηρισμό «ήρωας» για τη φωτιά του «Παπανικολάου»;
Ασκώντας το ιατρικό λειτούργημα συχνά χρειάζεται να παρέμβεις άμεσα, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό σου. Εν προκειμένω, απλά λειτούργησα αυθόρμητα και ενστικτωδώς όταν αντιλήφθηκα ότι ένας ασθενής καιγόταν και οι παροχές οξυγόνου στον θάλαμο είχαν αναφλεγεί. Η ομάδα των νοσηλευτών, τραυματιοφορείς, τεχνικοί και γιατροί με έναν μαγικό τρόπο συντονίστηκαν με την προσπάθειά μου, έτσι καταφέραμε να αναχαιτίσουμε εντός λίγων λεπτών τη γενικευμένη ανάφλεξη.
Πώς ήρθε η ενασχόληση με την Αυτοδιοίκηση;
Η πρόσκληση του Δημάρχου Πυλαίας – Χορτιάτη, Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, με βρήκε έκπληκτο και απροετοίμαστο. Αναλογιζόμενος τα λόγια του Εμμανουήλ Ροϊδή ότι «κάθε πολίτης πρέπει να πολιτεύεται και όχι μόνο να ασκεί κριτική», αποδέχτηκα την πρόταση.
Σε ποιον τομέα θα συμβάλλετε;
Το νέο Δ.Σ. με εξέλεξε μέλος της Δημοτικής Επιτροπής και ο Δήμαρχος μου ανέθεσε τον ρόλο του Εντεταλμένου Συμβούλου για Θέματα Υγείας και Προληπτικής Ιατρικής. Ορκίστηκα να υπηρετήσω με διάθεση, τόλμη και αποφασιστικότητα.
Από τι έχει ανάγκη η Θεσσαλονίκη;
Αγαπάμε όλοι την πόλη μας και την κριτικάρουμε συνεχώς. Μας λείπει όμως, η πίστη ότι είμαστε η κοιτίδα του πολιτισμού των Βαλκανίων. Πρέπει να το πιστέψουμε και ο καθένας από τη θέση του να το προσπαθήσει και να το υπηρετήσει, με όραμα και ελπίδα, διορθώνοντας συγχρόνως λάθη και αστοχίες που συναντά μη επιρρίπτοντας συνεχώς ευθύνες στους άλλους.
Μπερδεύουν το όνομα με το επίθετο σας;
Τις μισές ευχές τις δέχομαι 1η Φεβρουαρίου, του Αγίου Τρύφωνος.
Ελεύθερος χρόνος…
…με την οικογένεια, τα δυο μου σκυλιά, τον κήπο με τις τριανταφυλλιές και τα οπωροφόρα και τη μουσική. Ο ελεύθερος χρόνος είναι ο χρόνος που κλέβεις από την καθημερινότητα για να νιώσεις «άνθρωπος».
