ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

claoudia

Άνθρωπος με πείσμα και επιμονή, όπως τη χαρακτηρίζουν οι συνεργάτες της, θέλει τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους και όλα να λέγονται με το όνομά τους και αυτό κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια που είναι στην δημοσιογραφική πιάτσα η Κλαούντια Έγγερς. Η δημοσιογράφος του «Ράδιο Θεσσαλονίκη» μιλάει στην «Κ» για την κατάσταση που επικρατεί στα ΜΜΕ της πόλης, θυμάται τα ρεπορτάζ που δεν θα ξεχάσει πότε στην μακρόχρονη πορεία της και παραδέχεται ότι δεν θα άφηνε ποτέ την πόλη που λατρεύει και τους δικούς της ανθρώπους για να κάνει καριέρα στην Αθήνα.

Συνέντευξη στη Μαρία Βλάχου

Πως προέκυψε η δημοσιογραφία και το ραδιόφωνο;

Με θυμάμαι σαν έφηβη να έχω το ραδιοφωνάκι κάτω από το μαξιλάρι μου και να με παίρνει ο ύπνος μ’ αυτό. Παρόλα αυτά, όμως, η αρχή έγινε στο γυαλί. Μου αρέσει να συλλέγω ειδήσεις  και να έχω την δυνατότητα της μετάδοσης πληροφοριών με ευθύνη σχετικά με την επικαιρότητα, τα προβλήματα που υπάρχουν, τους ανθρώπους, τα θέματα που τους απασχολούν. Έχω κόλλημα με την δικαιοσύνη , θέλω τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους και όλα να λέγονται με το όνομά τους. Το ραδιόφωνο θα είναι πάντα «παρέα», και όχι ένα «σχέδιο επί χάρτου», που αγνοεί τους δύο βασικούς παίκτες: τον πομπό και τον δέκτη. Όπως γίνεται και στη ζωή…

Εκπομπή στη τηλεόραση θα κάνατε; Σας έχουν γίνει προτάσεις;

Έκανα χρόνια τηλεόραση (τοπικά μέσα, ΑΝΤ1, ALPHA)… το ραδιόφωνο όμως το ζω… έχει απίστευτη αμεσότητα και επαφή με τον κόσμο. Είχα κι εγώ τις προτάσεις μου, χα χα, έτσι δεν λένε; Δεν το σκέφτηκα λεπτό. Δεν είμαι σε θέση να αφήσω μια οικογένεια, πέντε φίλους και μια πόλη που λατρεύω, στο βωμό μιας καριέρας στην Αθήνα. Πάντα πίστευα ότι η εμβέλεια ενός ανθρώπου, μπορεί να είναι από οπουδήποτε.

Στη ραδιοφωνική εκπομπή σας δίνετε βήμα στον πολίτη και τα προβλήματα του. Τι συνειδητοποιείτε από όσα ακούτε καθημερινά;

Ο πολίτης είναι στεναχωρημένος, ταλαιπωρημένος , μπερδεμένος και τσαντισμένος. Παλεύει με την καθημερινότητα του.

Το Ράδιο Θεσσαλονίκη αντέχει και στην κρίση. Οι υπόλοιποι ενημερωτικοί σταθμοί γιατί έκλεισαν ή υπολειτουργούν;

Γιατί πολύ απλά δουλεύαμε νοικοκυρεμένα τα προηγούμενα χρόνια.

Δημοσιογραφικά…«φάουλ» έχετε κάνει; Τα έχετε παραδεχτεί;

Δημοσιογραφικά «φάουλ» δεν έχω κάνει, είμαι πολύ προσεκτική σε ό,τι μεταδίδω.

Ποια είναι τα ρεπορτάζ που δεν θα ξεχάσετε;

Έκανα άπειρα ρεπορτάζ και συνεντεύξεις στην 20χρονη πορεία μου. Δεν αδικώ στιγμές που μ’ έκαναν μέχρι και να δακρύσω από συγκίνηση όταν θέμα μου έβρισκε ανταπόκριση, αλλά ξεχωρίζω τις δυο πειρατείες λεωφορείων που είχαμε στην Θεσσαλονίκη (ήμουν στην τηλεόραση τότε) και μία μεγάλη έρευνα που είχα κάνει για το ραδιόφωνο για το τεστ Παπανικολάου και έκπληκτη διαπίστωσα πως νέα κορίτσια δεν το έκαναν από άγνοια.

Στον καιρό του διαδικτύου, το ραδιόφωνο έχει λόγο ύπαρξης;

Ευτυχώς το ραδιόφωνο έχει λόγο ύπαρξης και ενεργό ρόλο. Πρόκειται για οργανωμένους φορείς ενημέρωσης. Το ραδιόφωνο είναι κατεξοχήν ευέλικτο μέσο, ακόμη και μέσω του διαδικτύου.

Πως σχολιάζετε το «λουκέτο» στην ΕΡΤ και τα όσα ακολούθησαν;

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως χρειάζονται ριζικές αλλαγές στην κρατική ραδιοτηλεόραση. Πέρα από τις σπατάλες, την αδιαφάνεια και τον πελατειακό της τρόπο υπήρξε και παραμένει εργαλείο της εκάστοτε κυβέρνησης. Όλα τα παραπάνω όμως δεν δικαιολογούν τον σπασμωδικό και πολιτικά ακατανόητο τρόπο που ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να λύσει το πρόβλημα. Με αυτόν τον τρόπο το θυμικό και το παράλογο εξαφανίζουν τελείως το λογικό….

Αν κάνατε δικό σας ραδιοφωνικό σταθμό ποιους δημοσιογράφους θα προσλαμβάνατε;

Στέφανο Διαμαντόπουλο, Μελίνα Καραπαναγιωτίδου, Δήμητρα Κεχαγιά, Ελένη Ποιμενίδου. Δύσκολη ερώτηση!

Η οικονομική κρίση σας έχει επηρεάσει; Τα βγάζετε πέρα;

Φυσικά, και πολύ μάλιστα. Δέχτηκα και εγώ, όπως οι περισσότεροι, μείωση αποδοχών σοβαρή. Τα βγάζω, όμως, πέρα και αισθάνομαι τυχερή με όλα όσα ακούω, βλέπω και βιώνω.

Τι ψάχνει το κοινό της Θεσσαλονίκης; Τι θέλει να ακούει και τι απεχθάνεται;

Το κοινό της Θεσσαλονίκης ψάχνει από την μία καινούργια ακούσματα και από την άλλη συντροφικότητα στην ενημέρωση, παρέα και ανακούφιση, μια λύση στο αδιέξοδο. Και επειδή το ραδιόφωνο είναι προσωποποιημένο, ειδικά έτσι όπως το κάνει το «Ράδιο Θεσσαλονίκη», ακουγόμαστε μεταξύ μας, ο ακροατής ψάχνει τους δικούς του τοπικούς ήρωες. Και αυτό που απεχθάνεται είναι οι… διαφημίσεις.

Στα τόσα χρόνια που εκπέμπει το Ράδιο Θεσσαλονίκη κάποια στιγμή έχασε την πρωτιά από άλλον ραδιοφωνικό σταθμό και μάλιστα… αθηναϊκό. Κλονίστηκε η σχέση με τους ακροατές ή ήταν τυχαίο;

Το Ράδιο Θεσσαλονίκη δεν έχασε την πρωτιά, παραμένει πρώτο. Οι μικροδιαφορές στις ακροαματικότητες, λίγο πάνω λίγο κάτω, βοηθούν στον ανταγωνισμό και στο να γίνουμε καλύτεροι. Την περίοδο της κρίσης οι εξελίξεις μεταφέρθηκαν όλες στην Αθήνα, όλα παίζονται στην Αθήνα. Αυτό είναι για μας ένα σοβαρό μειονέκτημα, άλλωστε είμαστε έξω από το stars system των Αθηνών. Ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδες, περιοδικά αλληλοπροβάλλονται φτιάχνοντας μια σκηνή με φώτα από την οποία απουσιάζει η περιφέρεια και είμαστε η περιφέρεια. Εμείς δουλεύουμε μόνοι μας, μερικές φορές δεν μας στηρίζουν ούτε οι συνάδελφοι της Θεσσαλονίκης. Η σχέση μας, όμως, με τους ακροατές παραμένει πάντοτε δυνατή, ζωντανή και  παραγωγική σε κάθε μας δραστηριότητα.

Στο «Ράδιο Θεσσαλονίκη» δίνετε βαρύτητα σε δράσεις κοινωνικού χαρακτήρα. Πόσο σημαντικές είναι τέτοιου είδους πρωτοβουλίες για ένα μέσο;

Εξαρτάται από το μέσο. Για μας είναι σημαντικό. Ζούμε με τον κόσμο, άρα η κοινωνική δράση του σταθμού είναι η ραχοκοκαλιά του. Δεν είναι μόνο ένα ενημερωτικό ραδιόφωνο.

Ποια είναι η επόμενη μέρα για το «Ράδιο Θεσσαλονίκη» και γενικότερα για το ραδιόφωνο στη Θεσσαλονίκη;

Η επόμενη μέρα; Τα μέσα γονάτισαν. Η επόμενη μέρα μας θέλει να βγαίνουμε από την κρίση, όποιος ζήσει – έζησε … πρέπει να επιβιώσουμε σαν επιχείρηση και σαν θεσμός… να βγούμε ζωντανοί και δημιουργικοί με ανθρώπους, δημοσιογράφους, παραγωγούς σε ένα μέσο που στοχεύει πια στα πολυμέσα και όχι στενά στα fm.

Σχολιάστε