09:52, Πέμπτη
06 Οκτωβρίου 2022

Στο εδώλιο οι επιθεωρητές περιβάλλοντος που επέβαλαν πρόστιμα για τις Σκουριές

Εννέα επιθεωρητές περιβάλλοντος κάθισαν στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης κατηγορούμενοι για… καθυστερήσεις σε 29 περιπτώσεις ελέγχων σε διάστημα τριών χρόνων, από το 2014 έως το 2017. Είναι οι ίδιοι επιθεωρητές που επέβαλαν τα πρόστιμα του 1,7 εκατομμυρίου ευρώ στην εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» για περιβαλλοντικές παραβάσεις στις Σκουριές.
Του Κώστα Καντούρη
Η υπόθεση έφτασε στο ακροατήριο ύστερα από έρευνα που προκλήθηκε από ανώνυμες καταγγελίες και ο επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης ανέλαβε να ελέγξει τι ακριβώς συνέβη. Έτσι, κατέληξε πως σε 29 περιπτώσεις ελέγχων σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα διαπιστώθηκαν καθυστερήσεις από μισό έως και 2,5 χρόνια όσον αφορά στην επιβολή προστίμων. Το παράδοξο είναι πως οι συγκεκριμένοι επιθεωρητές καλούνται να ελέγξουν υποθέσεις σε 27 νομούς της χώρας όπου έχουν αρμοδιότητα, ενώ η υποστελέχωση του σώματος είναι γνωστή σε όλους.
Εκτός των άλλων, είναι οι ίδιοι επιθεωρητές που απασχολήθηκαν στη μεγαλύτερη έρευνα περιβαλλοντικών παραβάσεων, που ήταν το εργοστάσιο των Σκουριών και έτσι επιβλήθηκαν τα πρόστιμα του 1,7 εκατομμυρίων ευρώ στις αρχές του 2016. «Μόνον ο χάρτης για τις Σκουριές χρειάστηκε δέκα εργάσιμες ημέρες για να αποτυπωθεί. Αντιλαμβάνεστε πως όταν υπάρχουν τέτοιοι έλεγχοι, αναγκαστικά μένουν άλλοι να περιμένουν», ανέφερε χαρακτηριστικά ένας εκ των κατηγορούμενων επιθεωρητών.
Οι οκτώ επιθεωρητές και η προϊσταμένη τους παραπέμφθηκαν στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και αθωώθηκαν πανηγυρικά, καθώς από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι η καθυστέρηση που καταγράφηκε ήταν επιζήμια για το δημόσιο. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, τονίστηκε πως η υπηρεσία είναι υποστελεχωμένη και τα αποτελέσματα που υπάρχουν παρά τον μικρό αριθμό επιθεωρητών είναι πολύ θετικά. «Ζήτησα να μετακινηθώ από την υπηρεσία βλέποντας ότι λόγω της έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού δεν μπορούσα να ανταποκριθώ σε τέτοιο όγκο», τόνισε απολογούμενος ένας εκ των επιθεωρητών.
Οι αμαρτωλοί ΧΥΤΑ
Μεταξύ των έργων που ελέγχθηκαν από τους επιθεωρητές και η επιθεώρηση τους καταλόγισε αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, ήταν πολλοί χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ). Το ζήτημα όμως εκεί, όπως επισημάνθηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ήταν πως σε αυτές τις περιπτώσεις οι βεβαιώσεις παραβάσεων έφταναν αμέσως στην Ευρώπη, από την πλευρά της οποίας επίσης επιβάλλονταν πρόστιμα. «Χάρη σε μας και χάρη στις συστάσεις που κάναμε δεν επιβλήθηκαν πρόστιμα για τους ΧΥΤΑ και τους ΧΑΔΑ», ανέφερε ένας κατηγορούμενος στην απολογία του. Συγκεκριμένα, υπογράμμισε ότι οι επιθεωρητές δεν προχωρούσαν άμεσα σε πράξεις βεβαίωσης παραβάσεων, όπως τους καταλογίζει το κατηγορητήριο, όμως συνέστησαν στους δήμους για τις διορθώσεις που έπρεπε να γίνουν και αφού γινόταν προχωρούσαν σε επανέλεγχο, προκειμένου η χώρα μας να μην πληρώσει πρόστιμα από την Ευρώπη.
Αυτό που προξένησε εντύπωση, είναι πως και ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας στην κατάθεσή του ανέφερε ότι οι όποιες καθυστερήσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν αδικαιολόγητες, ενώ μίλησε για αντικείμενο που έχει ιδιαίτερη δυσκολία στη συλλογή στοιχείων, με την πρόσθετη επιβάρυνση του μεγάλου φόρτου των υποθέσεων. Εκεί στηρίχθηκε και στην απαλλακτική πρότασή της η εισαγγελέας της έδρας του Πλημμελειοδικείου. «Δεν προέκυψε καθυστέρηση πέραν του εύλογου χρόνου», ανέφερε χαρακτηριστικά σημειώνοντας πως «ο μάρτυρας κατηγορίας δεν ήξερε τελικά εάν επιβλήθηκαν πρόστιμα για τις υποθέσεις».
Πάντως οι κατηγορούμενοι ανέφεραν ότι το σύνολο των υποθέσεων για τις οποίες κατηγορήθηκαν είχαν ολοκληρωθεί σε ερευνητικό επίπεδο και έγιναν οι πράξεις βεβαίωσης παραβάσεων όπου χρειαζόταν, εκτός των περιπτώσεων των ΧΥΤΑ, που ήταν περισσότερο πολιτικό ζήτημα.
Η καθυστέρηση της δικαιοσύνης
Το παράδοξο στη δίκη των εννέα επιθεωρητών ήταν ότι δικάστηκαν –και τελικά αθωώθηκαν– για καθυστέρηση στον έλεγχο υποθέσεων που φτάνει μέχρι 2,5 χρόνια, ενώ σε καμία αναφορά δεν έγινε λόγος για ίδιον όφελος . Και αυτό όταν η ίδια η δικαιοσύνη φτάνει να καθυστερεί όχι την εκδίκαση, αλλά την εισαγωγή υποθέσεων, για διάστημα πέραν των οκτώ χρόνων, φτάνοντας σε καθεστώς αρνησιδικίας.
Όχι τυχαία ο ένας εκ των συνηγόρων υπεράσπισης στην υπόθεση Γιάννης Κωνσταντίνου, στην αγόρευσή του ανέφερε με νόημα: «Πώς μιλάμε για εύλογο χρονικό διάστημα καθυστέρησης στα δικαστήρια, όταν προσδιορίζουν την εκδίκαση υποθέσεων 8,5 χρόνια μετά;»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ