Αλληλεγγύη όχι σε… αναμονή αλλά στην πράξη!

filadelfeia - kolaz22 copy
Όταν η ανέχεια συναντά την ανθρωπιά…
Της Μαρίας Ζαφειρίου
Σε ένα χωριό 1.000 κατοίκων, έξω από τη Θεσσαλονίκη, ένα ζευγάρι δύο νέων ανθρώπων έγινε παράδειγμα προς μίμηση. Πρόκειται για τη Ρούλα Στεφανίδου (30 ετών) φιλόλογο και τον σύζυγό της (34 ετών) Νικόλαο Παπαχρήστο, πραγματογνώμονα τροχαίων ατυχημάτων και πρ. Δημοτικό Σύμβουλο Ωραιοκάστρου. Ζούνε στη Νέα Φιλαδέλφεια για μία καλύτερη ζωή τόσο γι αυτούς όσο και για το μικρό γιο τους. Προσπαθώντας να βρουν επαγγελματική… διέξοδο αποφάσισαν να αγοράσουν το κρεοπωλείο του χωριού, μια επιλογή για την οποία δε μετάνιωσαν ούτε στιγμή.
Μπορεί σε καιρό κρίσης να τα καταφέρνουν οι ίδιοι και να έχουν μία καλή ποιότητα ζωής, δεν κλείνουν όμως τα μάτια σε όσα συμβαίνουν γύρω τους, στους άλλους, συγχωριανούς, φίλους, συγγενείς. Δεν γυρίζουν την πλάτη και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, χωρίς πολλά λόγια κι άλλες τόσες ευχές και συζητήσεις.
Μαθαίνοντας για τα είδη πρώτης ανάγκης σε «αναμονή» – μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την Ιταλία και βρήκε πολλούς μιμητές και στην Ελλάδα – αποφάσισαν να γίνουν και οι ίδιοι συμμέτοχοι. Δημιούργησαν  μία λίστα για το… “κρέας σε αναμονή” και τα προϊόντα της αγοράζουν οι πελάτες τους κρεοπωλείου για ανθρώπους που τα χρειάζονται!
Η κα. Στεφανίδου μίλησε στο Karfitsa.gr και εξήγησε του λόγους που την οδήγησαν να δημιουργήσει τη λίστα με προϊόντα κρέατος σε “αναμονή”. «Βλέπουμε καθημερινά ανθρώπους που έχουν ανάγκες… Πριν τις γιορτές μάθαμε για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία και απλά σκεφτήκαμε κι εμείς να βοηθήσουμε. Ήδη μέσα σε μία εβδομάδα έχουν ζητήσει βοήθεια τουλάχιστον πέντε οικογένειες. Είναι άνθρωποι που μέχρι πρότινος ζούσαν χωρίς προβλήματα. Δεν είναι από επιλογή σε αυτή τη θέση. Έτσι τα έφερε η ζωή. Κι εμείς ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθούμε χωρίς δουλειά, χωρίς χρήματα, χωρίς στέγη” Συγκινημένη μας διηγήθηκε μία συνομιλία στο τηλέφωνο που δεν θα ξεχάσει: «Μία κυρία, με δύο παιδιά, η ίδια και ο σύζυγός της άνεργοι ζήτησε βοήθεια: “Έχουν κολλήσει τα στομάχια μας”, μου είπε. “Το ένα πιάτο φαΐ από το συσσίτιο δεν είναι αρκετό”…filadelfeia (2)
Η ιδιοκτήτρια του κρεοπωλείου μίλησε και για τη διστακτικότητα των ανθρώπων που είναι σε… ανάγκη, αλλά και για την ανταπόκριση του κόσμου που θέλει να βοηθήσει τους συνανθρώπους του. «Άρχισαν να μας εμπιστεύονται και έρχονται δειλά δειλά, τις ώρες που δεν έχει η αγορά και πολλή κίνηση. Έρχονται νωρίς το πρωί, πριν κλείσουμε το μεσημέρι ή το βράδυ. Αυτό όμως που μας χαροποιεί ιδιαίτερα είναι ότι ο κόσμος προσφέρει από το υστέρημά του. Έστω μισό κιλό κιμά… Έρχονται και από το Ωραιόκαστρο και από τα Διαβατά. Μου τηλεφώνησαν από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, για να έρθουν για ένα κιλό κρέας. Θα κάνουν μισή ώρα δρόμο για ένα κιλό κρέας. Αυτό που συμβαίνει είναι ανέλπιστο», σημειώνει και μάλιστα θέλει «κάθε γειτονιά να αποκτήσει ένα κατάστημα με λίστα αναμονής. Ακόμη και τα περίπτερα, αφού υπάρχουν άνθρωποι που δε έχουν ούτε ένα ευρώ για το εισιτήριο… Μόνο η γειτονιά μπορεί να βοηθήσει στις μέρες μας…».