Μία φωτογραφία της Άννας Παναγιωτοπούλου από το παρελθόν και συγκεκριμένα, από τη δεκαετία του ’50, δόθηκε στη δημοσιότητα.
Στον λογαριασμό του Άρη Λουπάση στο Instagram δημοσιεύτηκε ένα ασπρόμαυρο στιγμιότυπο, με την ηθοποιό κατά την παιδική της ηλικίας.
Σε αυτό, φαίνεται να κρατά στα χέρια της ένα σκυλί. Στη λεζάντα της ανάρτησης, αναφέρονται μερικά λόγια για τη ζωή της ηθοποιού, που έφυγε από τη ζωή πριν λίγες ημέρες, σε ηλικία 76 ετών.
Η σπουδαία ηθοποιός ταλαιπωρούταν τα τελευταία χρόνια, από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Στη λεζάντα, λέγεται: «Η Άννα Παναγιωτοπούλου στην παιδική της ηλικία αρχές της δεκαετίας του ’50 σε ξένοιαστες στιγμές με το σκυλάκι της, όταν ήταν ήδη συνειδητοποιημένη ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός καθώς όπως η ίδια είχε δηλώσει, από τότε που θυμάται τον εαυτό της επιθυμούσε να ακολουθήσει τον συγκεκριμένο δρόμο, παρά την αντίθετη άποψη των γονιών της. Μαθήτρια γυμνασίου παρακολουθούσε ως ακροάτρια μαθήματα υποκριτικής από τον σπουδαίο Μάνο Κατράκη, έναν καλλιτέχνη που θα λατρέψει κυριολεκτικά και θα κρατήσει βαθιά στην ψυχή της τα λόγια του προς στο πρόσωπό της: “Αν γίνεις ηθοποιός θα χάσεις πολλά πράγματα, αν δεν γίνεις θα χάσει το θέατρο”. Οι γονείς της προκειμένου να την αποτρέψουν από την απόφαση αυτή, την στέλνουν παρά την θέλησή της στην Ελβετία για σπουδές ενώ εκείνη θα επιστρέψει κρυφά στην Ελλάδα για να δώσει εξετάσεις στο Εθνικό όπου και θα εισαχθεί. Εκεί θα γνωρίσει τον Σταμάτη Φασουλή με τον οποίο αρχές της δεκαετίας του ’70 θα ιδρύσουν το “Ελεύθερο Θέατρο” όπου μαζί με μια ομάδα νέων και ταλαντούχων ηθοποιών και με έντονο το όραμα της συλλογικότητας καθώς και σκληρής δουλειάς θα ανεβάσουν ποικίλο ρεπερτόριο, δίνοντας μια φρέσκια πνοή στην επιθεώρηση ξεκινώντας θριαμβευτικά το 1973 με το έργο “Κι εσύ χτενίζεσαι” στο Άλσος Παγκρατίου».
Συνεχίζει λέγοντας: «Στην πολύχρονη και επιτυχημένη θεατρική καριέρα της εκτός των θρυλικών παραστάσεων του “Ελεύθερου Θεάτρου” που θα μετονομαστεί την δεκαετία του ’80 σε “Ελεύθερη Σκηνή”, καταδεικνύει την τεράστια υποκριτική της δεινότητα και σε έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου ανάμεσα στα οποία η “Ήρα και το παγώνι” του Σων Ο’ Κέηζυ και στους “Τρομερούς γονείς” του Κοκτώ. Μυθικές πλέον θεωρούνται και οι τηλεοπτικές της ερμηνείες σε σειρές που άφησαν εποχή και σφράγισαν την μικρή οθόνη όπως “Μαντάμ Σουσού”, “Οι τρεις χάριτες” και “Ντόλτσε Βίτα”, διαθέτοντας και εκεί έναν σπάνιο μαγνητισμό καθώς δεν μπορούσες να αλλάξεις κανάλι σε κάθε παρουσία της. Μεγάλη καλλιτεχνική φυσιογνωμία που ανήκε σε μια ξεχωριστή κάστα ηθοποιών με τεράστιο κωμικό ταλέντο συνδυασμένο αρκετές φορές με στοιχεία μελαγχολίας και ένας βαθιά σκεπτόμενος και καλλιεργημένος άνθρωπος μακριά από βεντετισμούς και σταριλίκια».
