Μέσα στο λεωφορείο ως επιβάτιδα μου αρέσει να παρατηρώ τους γύρω μου. Το 2023 είδα συγκριτικά με άλλες χρονιές, χωρίς υπερβολή, τους περισσότερους σκυμμένους επιβάτες που κοιτούσαν το κινητό τους χαζεύοντας μέχρι να έρθει η ώρα να αποβιβαστούν.
Πολλές φορές μπαίνω στην διαδικασία να κρυφοκοιτάξω για να δω τι βλέπουν με τόση αφοσίωση και ευλάβεια. Συνήθως κάνουν σκρολάρισμα στο Instagram, στο Facebook, στο Tik Tok και ανελέητο chating με τους αντίχειρες να κινούνται σε ταχύτητες που θα ζήλευε μια Bugatti.
Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο το σκηνικό παραμένει σχεδόν ίδιο. Πεζοί κοιτούν τα κινητά τους. Απάθεια για το τι συμβαίνει δίπλα ή απέναντι τους. Αδιαφορία αν υπάρχει ένας άστεγος ή κάποιος συνάνθρωπος μας που μπορεί να χρειάζεται βοήθεια. Διασχίζουν τον δρόμο χωρίς να κοιτούν αν περνάει αμάξι. Μοιάζουν με δίποδα ρομπότ σε ανθρώπινη μορφή. Σε κάνουν να πιστεύεις ότι τα επεισόδια που έχεις δει στο Black Mirror τελικά μπορεί να προμηνύουν το μέλλον.
Δεν είναι μόνο νεαρές ηλικίες προσκολλημένες στα έξυπνα κινητά τους. Η εμμονή με τα smartphones έχει επηρεάσει όλες τις ηλικίες. Ζουν για να τραβούν selfies και βίντεο. Βγαίνουν σε εστιατόρια για να φωτογραφίζουν το πιάτο ώστε να το ποστάρουν και ας μην τρώγεται το φαγητό. Πηγαίνουν διακοπές και η πρώτη σκέψη είναι πότε θα βγει η selfie που θα ποστάρουν για να μάθουν οι ακόλουθοι τους σε ποιο μέρος έχουν ταξιδέψει. Θα διαμαρτυρηθούν για μια γυναικοκτονία μέσω ενός post.Θα ζητούν δικαιοσύνη για την κακοποίηση ενός ζώου μέσω ενός story, αλλά την ίδια ώρα δεν θα τους νοιάζει αν έχουν φαγητό τα αδέσποτα της γειτονιάς τους. Η έννοια της ευτυχίας έχει μεταφραστεί στα πόσα likes θα πάρουν. Το ίδιο και η έννοια της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης.
Οι τάχα μου δήθεν influencers διαβάζουν τα λόγια του Χριστού που έλεγε «όταν κάνεις ελεημοσύνη, ας μη γνωρίζει το αριστερό σου τι κάνει το δεξί σου χέρι» και… ταράζονται. Είναι δυνατόν να κάνουν μια καλή πράξη και να μην ανεβάσουν ένα story για να δείξουν πόσο υπέροχοι άνθρωποι είναι στον διαδικτυακό τους κόσμο;
Αυτό είναι μια μικρογραφία για το συμβαίνει στον μοντέρνο -κατά τα άλλα- κόσμο μας. Η μόνη ανησυχία, δυστυχώς, των περισσότερων είναι να δρουν με γνώμονα τι μπορεί να δημοσιοποιηθεί στα social media τους για να τραβήξει likes και ας «καίγεται» ο κόσμος με ένα σωρό προβλήματα.
Το μέλλον είναι μπροστά μας. Οι οθόνες δεν μπορούν να βγουν από τις ζωές μας, όμως ας αναγνωρίσουμε ότι οι οθόνες δεν μπορούν να καθορίσουν τις ζωές μας. Ας είμαστε στην πράξη λίγο πιο (αντί)δραστικοί ως άνθρωποι. Σαν ένα αντιδραστικό λεμφαδένα που ακόμη και χωρίς κάποιον ιδιαίτερα σοβαρό λόγο σου σημάνει τον συναγερμό για να είσαι σε επαγρύπνηση και να σε βάζει σε υποψίες.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
