Η ευδαιμονία είναι μια έννοια που διερευνήθηκε από τους αρχαίους φιλοσόφους από τους πρώτους χρόνους και παραμένει μια σημαντική έννοια μέχρι τις μέρες μας. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει ευδαιμονία πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι είναι η ευτυχία.
Του: ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗ
Ευτυχία είναι η κατάσταση του να είναι κανείς ευτυχισμένος ή ικανοποιημένος με τη ζωή του ή με την κατάστασή που υπάρχει στη ζωή του. Η ευτυχία μπορεί να επιτευχθεί μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων και εμπειριών στη ζωή μας, όπως η φιλία ή η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η ένωση του ανθρώπου με το Αγαθό, ένα στοιχείο που περιγράφεται στα κείμενα των φιλοσόφων.
Η ευδαιμονία είναι παρόμοια με την ευτυχία στο ότι παρέχει μια αίσθηση ικανοποίησης με τη ζωή ή την κατάσταση στη ζωή κάποιου. Ωστόσο, η ευδαιμονία διαφέρει από την ευτυχία, επειδή περιλαμβάνει την πλήρη έλλειψη ανησυχίας, άγχους ή στρες – ενώ η ευτυχία μπορεί να μην περιλαμβάνει πάντα αυτά τα πράγματα.
Η έννοια της ευτυχίας αποτελεί εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο φιλοσοφικής έρευνας. Οι φιλόσοφοι ανά τους αιώνες πάντα προσέγγιζαν την ευτυχία από διαφορετική οπτική γωνία, οδηγώντας σε διάφορα συμπεράσματα σχετικά με τη φύση της και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί.
Στην αρχαία Ελλάδα οι φιλόσοφοι με τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης και άλλοι φιλόσοφοι όπως ο Πλωτίνος. Ο Πλάτωνας πίστευε ότι η ευτυχία ήταν μια ιδανική κατάσταση που μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω της ενάρετης συμπεριφοράς και του στοχασμού. Αντίθετα, ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η ευτυχία ήταν το αποτέλεσμα των πράξεων και των επιλογών ενός ατόμου -ιδίως εκείνων που βασίζονται στην αρετή- και ότι οι ίδιες αυτές οι πράξεις υποκινούνταν από τη λογική. Για αυτόν ήταν πιο σημαντικό να καλλιεργεί κανείς τον χαρακτήρα του παρά να επιδιώκει κάποιον συγκεκριμένο στόχο.
Ο ορισμός του Αριστοτέλη για την ευτυχία, ως μια «τέλεια» κατάσταση, φαίνεται να συμβαδίζει περισσότερο με τη σύγχρονη σκέψη για το θέμα: ότι δηλαδή δεν πρέπει να επιδιώκουμε πάνω από όλα την ευχαρίστηση ή τον υλικό πλούτο αλλά να αναπτύσσουμε τους εαυτούς μας ως άτομα ώστε να μπορούμε να συνεισφέρουμε τα μοναδικά μας χαρίσματα στο κοινωνικό σύνολο.
Ερωτήματα που καλούμαστε να απαντήσουμε ερευνώντας το συγκεκριμένο θέμα είναι τα εξής: Τι είναι η ευτυχία; Πού μπορούμε να βρούμε την ευτυχία; Κερδίζεται ή διδάσκεται η ευτυχία; Ερωτήματα που συνήθως στην καθημερινότητα δεν μας απασχολούν, αλλά υπάρχουν στιγμές που η ζωή μάς αναγκάζει να τα σκεφτούμε και να προβληματιστούμε.
Η έννοια της ευτυχίας, συγκεκριμένα ο αγώνας για την επίτευξή της, αποτελεί ένα διαχρονικό αντικείμενο μελέτης, το οποίο έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον τόσο σπουδαίων προσωπικοτήτων της αρχαιότητας όσο και σύγχρονων ανθρώπων. Ο καθημερινός άνθρωπος αναζητάει διαχρονικά την ευδαιμονία, την ευτυχία που μπορεί να φέρει την εσωτερική πλήρωση στη ζωή του.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
