Κάτι, η παύση απαγόρευσης περιοριστικών μέτρων, λίγο το επικοινωνιακό μπαράζ για κορυφαία τουριστική περίοδο, περισσότερο από όλα ίσως η αυθυποβολή μας στην αποκατάσταση μετά από τον εθισμό σε αρνητικές ειδήσεις, το σίγουρο είναι ότι πολλές χιλιάδες επαγγελματιών αλλά και απλών καταναλωτών περιμένουν το θερινό ηλιοστάσιο περίπου ως Μάννα εξ Ουρανού.
Την τελευταία χρονιά πριν από τον covid όπου είχε καταρριφθεί κάθε ρεκόρ αφίξεων και εσόδων είχε δείξει προς τα που θα πήγαινε το πράγμα. Η Μύκονος είχε κατακλυστεί από … ανθυπογόνους βασιλικών οικογενειών των ΗΑΕ που έσερναν κουστωδία εκκολαπτόμενων σταρλετών οι οποίες ανακάλυπταν το μαγικό κόσμο του Instagram και μαζί το νέο επάγγελμα της influencer. Τα πετροδόλαρα έρεαν παρέα με ντουζίνες Moet, τσαμπουκαλεμένοι νεαροί Ρώσοι γόνοι ολιγαρχών μεθοκοπούσαν στα ακριβότερα μαγαζιά υπό τη διακριτική επιτήρηση των μπράβων που τους συνόδευαν αλλά ουδείς παραπονούνταν. Το χρήμα κάλυπτε τις εγγενείς αδυναμίες του νησιού σε υποδομές, οι υποδοχείς ελάχιστα νοιάζονταν για την ολοένα συνεχιζόμενη απουσία του εγχώριου τουρισμού κυρίως των Ελλήνων που προ δεκαετίας πλημμύριζαν τα γραφικά σοκάκια. Οι τιμές εκτινάχτηκαν στο Θεό και ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης λέει ότι αν υπάρχουν τόσοι πολλοί που δίνουν κατοστάευρα για δυο ξαπλώστρες τότε τα πάντα θα κοστίζουν τριπλά από οπουδήποτε αλλού γιατί κάποιοι τα πληρώνουν. Κι η Χαλκιδική μπορεί να μην είναι Μύκονος ή Σαντορίνη, ωστόσο αν τολμήσεις να περάσεις ένα weekend στο πρώτο πόδι θα ανακαλύψεις αυτόν το νόμο της οικονομίας γιατί μέχρι πρότινος οι του ανατολικού μπλοκ φέρονταν διατεθειμένοι να πληρώνουν ένα κοκτέιλ 18 ευρώ στις μπροστινές σειρές παραλίας.
Την ίδια στιγμή οι παράγοντες της βαριάς βιομηχανίας του τουρισμού αναφερόμενοι στην πορεία του προϊόντος για το 2021, είχαν επισημάνει ότι ένα από βασικότερα προβλήματα είναι η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού, η οποία δημιουργούσε προβλήματα ακόμη και το 2021 που η αγορά απείχε από τις υψηλές πτήσεις του 2019. Ο ΣΕΤΕ κάνει λόγο μάλιστα για «τεράστια έλλειψη προσφοράς εργασίας με αμοιβές σημαντικά πάνω από τις κλαδικές συμβάσεις» κι ότι εργαζόμενοι αρνούνται εργασία σε πεντάστερα ξενοδοχεία με πολύ καλούς μισθούς και παροχές, κάνοντας λόγο για πάνω 50.000 κενές θέσεις εργασίας που κυρίως εντοπίζονται στον επισιτισμό. Ο αντίλογος δόθηκε κυρίως μέσα από τα social media με εργαζομένους στον επισιτισμό και στα ξενοδοχεία να βιντεοσκοπούν τα καταλύματα που τους διέθετε η εργοδοσία στα οποία αντί για παράθυρα υπήρχαν χαρτόνια, οι τοίχοι ήταν γεμάτοι υγρασία και τα αρθρόποδα στους τοίχους επιδίδονταν σε αγώνες ταχύτητας. Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό, Γιώργος Χότζογλου, ανέφερε ότι «κύριος λόγος σοβαρής έλλειψης προσωπικού αφορά τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας με χαμηλές αποδοχές. Τουριστικές επιχειρήσεις, μάλιστα, με αγγελίες αναζητούν προσωπικό για το καλοκαίρι σε Μύκονο, Σαντορίνη και Πάρο, προτείνοντας επταήμερη εργασία, 10-12 ώρες την ημέρα με διαμονή και διατροφή και μισθό στα 700 ευρώ. Και βαρέα και ανθυγιεινά δηλαδή.
Πέρυσι το κατά κεφαλήν έσοδο αυξήθηκε σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια ωστόσο, αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να σημαίνει ότι η τάση αυτή θα διατηρηθεί χωρίς να υπάρξει η απαραίτητη προσφορά στον τελικό καταναλωτή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου. Αυτή η τάση απειλείται χωρίς την ύπαρξη εξειδικευμένου προσωπικού σε κρίσιμες θέσεις. Αν οι πελάτες υψηλών εισοδημάτων του εξωτερικού μετά από δυο χρόνια περιορισμών είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν κάτι παραπάνω για τις διακοπές τους, είναι βέβαιο ότι θα απαιτήσουν υπηρεσίες υψηλού επιπέδου. Οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν αποδείξει ότι μπορούν να αντεπεξέλθουν θαυμάσια, υπό δυο προϋποθέσεις: Να κατανοήσουν ότι η σωστή συμπεριφορά απέναντι στους εργαζομένους τους θα ανεβάσει τη φήμη της επιχείρησής τους. Και τέλος να πάψουν να πιστεύουν ότι μέσα σε οκτώ σαββατοκύριακα μπορούν να βγάλουν τα σπασμένα δυο ετών περιορισμών και Covid.
