Για κάντε το λίγο εικόνα… Γυρνάτε σπίτι και αντικρίζετε ένα σωρό πεταμένα πράγματα τριγύρω, πιάτα άπλυτα στο νεροχύτη, λαχανικά που έχουν σαπίσει στην άκρη της κουζίνας και μια άσχημη μυρωδιά να πλανάτε στο χώρο. Τι κάνετε; Φαντάζομαι, οι περισσότεροι προσπαθείτε να καθαρίσετε και να βάλετε μια τάξη το συντομότερο δυνατό!
Γιατί, όμως, πράγματα που κάνουμε στο σπίτι μας, ΔΕΝ τα πράττουμε έξω από αυτό;´Η μήπως δεν ισχύει για όλους πως η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά; Το μάτι μας έχει συνηθίσει στην αγαπημένη (ναι, ας φανώ τοπικίστρια) Θεσσαλονίκη να βλέπουμε πεταμένα ογκώδη στα πεζοδρόμια. Από νεροχύτες, λεκάνες τουαλέτας, καναπέδες, καρέκλες κι ό,τι άλλο μπορεί κάποιος να φανταστεί. Λες και είναι μια μικρή χωματερή που χωράει κι άλλα. Λες και δεν εμποδίζουν έξω από την πολυκατοικία μας. Λες και κάθε φορά που βγαίνουμε στο μπαλκόνι, κλείνουμε τα μάτια και δεν μας ενοχλούν.
Κι, όμως, η καθαριότητα είναι σαν νόμισμα με δύο όψεις. Η μία είναι σίγουρα η παραπάνω που μας φαίνεται και πιο οικεία. Υπάρχει, βέβαια, και η άλλη πλευρά. Αυτή των νέων σε ηλικία ανθρώπων που εθελοντικά προσφέρθηκαν την περασμένη Κυριακή να αφήσουν τους καφέδες, το playstation και τα βίντεο στο tik tok, να σηκωθούν από τα κρεβάτια τους και παρά τη βροχερή μέρα βάλθηκαν να καθαρίζουν το ρέμα του Κρυονερίου, σε συνεργασία με τον δήμο Θεσσαλονίκης.
Στ’ αλήθεια χάρηκα πάρα πολύ με την εικόνα των Cleaningans. Κι αναρωτήθηκα: πως θα ήταν τελικά η πόλη μας για την οποία όλοι παραπονιόμαστε ότι είναι βρώμικη εάν συμμετείχαμε περισσότεροι σε τέτοιου είδους προσπάθειες; Τελικά, μήπως πρέπει να ξαναρίξουμε το νόμισμα;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA
