Γνώστες της… πλαστογράφησης φαίνεται πως είναι όλο και περισσότεροι πολίτες. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έφεση προς την πλαστογράφηση. Τόσο από πολίτες της Θεσσαλονίκης, όσο και από άλλες περιοχές ευρύτερα ανά την Ελλάδα.
Ρεπορτάζ: Φιλίππα Βλαστού
Με μεγάλη πονηριά αρκετοί προσφεύγουν στην πλαστογράφηση και πιστεύουν ότι με fake υπογραφές και σημειώματα μπορούν να ξεγελάσουν τις αρμόδιες αρχές. Η επιστήμη της γραφολογίας όμως καταστρέφει τα όνειρα που κάνουν όσοι υποπίπτουν στο αδίκημα πλαστογραφίας.
«Έχουμε μια υπερβολική ευκολία στο να παράγονται πλαστές διαθήκες, πολύ πιο εύκολα από ότι παραγόντουσαν τα προηγούμενα χρόνια», διαπιστώνει η δικηγόρος και ειδική δικαστική γραφολόγος, Χριστίνα Σωτηράκολγου. «Ο Έλληνας οδηγείται στην πλαστή διαθήκη είτε για φορολογικούς λόγους, είτε γιατί δεν αναγνωρίζει τη σοβαρότητα του αδικήματος της πλαστογραφίας διαθήκης. Για αυτό έχουμε μια αύξηση σε υποθέσεις προσβολής διαθηκών. Το φαινόμενο παρατηρείται στη Θεσσαλονίκη, αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα».
Θύματα πλαστογράφησης διαθηκών δεν πέφτουν μόνο μεγάλοι επιφανείς επιχειρηματίες, αλλά και πολίτες κάθε οικονομικού προφίλ. «Μάλλον όπως η γραφή είναι φυσικό παράγωγο του ανθρώπου πιθανότατα έτσι είναι και η πλαστογραφία», σημειώνει.
Επιπλέον, η γραφολόγος υπογραμμίζει ότι «πολλές φορές, παρατηρώ στις ιδιόγραφες διαθήκες γερόντων την εμπλοκή άλλου γραφικού χαρακτήρα- πρόκειται για το γραφικό χαρακτήρα του ανθρώπου που με βία έπιασε το χέρι του γέροντα, για να γράψει τη διαθήκη αυτή – για εμένα είναι η πιο αποτρόπαια μορφή πλαστογραφίας, επειδή ο γέροντας δεν το επιθυμεί, το βιώνει προ του θανάτου του και είναι σωματικά και ψυχολογικά ανήμπορος να αντιδράσει».

Αθώος ή ένοχος
Καθότι η υπογραφή είναι η «σφραγίδα» του κάθε ανθρώπου επιτήδειοι μπορεί να την χρησιμοποιήσουν πλαστογραφώντας την βάζοντας σε μεγάλους μπελάδες τον υπογράφοντα που προσπαθούν να κοπιάρουν. Εκεί επεμβαίνει η επιστήμη της γραφολογίας, η οποία μπορεί είτε να αθωώσει έναν κατηγορούμενο, είτε να τον καταδικάσει. Μάλιστα, σε κάποιες υποθέσεις η καταδίκη μπορεί να είναι πολυετής ακόμη και ισόβια.
«Η αποκάλυψη μιας σοβαρής πλαστογραφίας και η εξαγωγή πορίσματος σχετικά με την προέλευση της γραφής και υπογραφής απαιτεί χρόνο. Βέβαια, μετά από τόσα χρόνια εμπειρίας όταν έρχεται ένα γραπτό στα χέρια μου καταλαβαίνω την αύρα εκείνου που το έχει γράψει. Δεν χρειάζεται να ξέρω το background του γράφοντος, γιατί όλα τα αφουγκράζομαι από την γραφή του. Για παράδειγμα ποτέ δεν διαβάζω τα έγγραφα που μελετώ. Αν με ρωτήσει κάποιος τι έγραφε το κείμενο που ερεύνησα δεν γνωρίζω το περιεχόμενο του. Το βλέπω και ξέρω αμέσως τι συμβαίνει», επισημαίνει.
Η κα Σωτηράκογλου ασκεί το επάγγελμα του γραφολόγου από το 2007, μόλις δηλαδή ολοκλήρωσε τις σχετικές σπουδές της. Έκτοτε έχει αναλάβει αρκετές υποθέσεις. Θυμάται χαρακτηριστικά μια περίπτωση που ένας εργοδότης είχε κατηγορηθεί μέσω μιας ανώνυμης επιστολής για μια σειρά από βαριά αδικήματα. «Ένας εργαζόμενος με ανώνυμη επιστολή κατήγγειλε τον εργοδότη του για πολύ σημαντικά ποινικά αδικήματα. Ο γράφοντας είχε αφαιρέσει όλα τα στοιχεία του γραφικού του χαρακτήρα και τον πιάσαμε με πολύ λίγα στοιχεία. Οι λεπτομέρειες τον πρόδωσαν. Μάλιστα, ο εργοδότης ελέγχθηκε για όλα όσα έγραφε μέσα η ανώνυμη επιστολή – καταγγελία και αποδείχθηκε ότι ήταν αθώος».
Μια άλλη περίπτωση που της έχει μείνει στο μυαλό ήταν μια υπόθεση οικογενειακού δικαίου. Δυο γονείς είχαν οδηγηθεί στο δικαστήριο καθώς διεκδικούσαν την επιμέλεια του παιδιού τους. «Ο πατέρας είχε προσκομίσει κάποια πλαστά σημειώματα για να δημιουργήσει ένα κακό προφίλ για την μητέρα. Εν τέλει τα σημειώματα αποδείχθηκε ότι δεν είχαν γραφτεί ποτέ από την μητέρα και ότι ήταν ένα κατασκεύασμα για να την κατηγορήσει ο πατέρας και να χάσει την επιμέλεια, κάτι το οποίο δεν κατάφερε».
Επίσης, προσθέτει πως μεταξύ των εγγράφων που μελετάει είναι και τα σημειώματα των αυτόχειρων. «Με έχουν καλέσει για να κρίνω αν το σημείωμα ενός άνδρα ήταν δικό του για να διαπιστωθεί αν ήταν αυτοκτονία ή δολοφονία», αναφέρει. «Όταν αυτοκτονεί κάποιος ακόμη και αν δεν το ζητήσει ο ανακριτής έρχονται συγγενείς για να δουν αν όντως είναι δικά του γράμματα ή για να μπορέσουν να κατανοήσουν σε τι κατάσταση ήταν εκείνη την στιγμή ο δικός τους άνθρωπος πριν προβεί στην αυτοχειρία», εξηγεί.
Μια άλλη περίπτωση ήταν με έναν πρώην αιρετό, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια, ενώ οι υπάλληλοι που είχαν κατηγορηθεί πως είχαν υπογράψει κάποια εμβάσματα, για τα οποία κατηγορούνταν, δεν φυλακίστηκαν. «Δεν απαλλάχθηκαν, αλλά γλύτωσαν τον εγκλεισμό, ενώ ήταν κατηγορούμενοι ότι έβαλαν την υπογραφή τους με την μέθοδο της γραφολογίας αποδείχθηκε ότι δεν τα είχαν υπογράψει οι ίδιοι», προσθέτει η κα Σωτηράκογλου.
Digital υπογραφή
Στην εποχή μας πολλές φορές χρειάζεται να υπογράψουμε σε οθόνες αφής μέσω smartphones και tablet. Τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις αν κάποιος προσπαθήσει να πλαστογραφήσει ένα έγγραφο και ειδικά μια υπογραφή; «Παρότι έχουμε να κάνουμε με κείμενα και υπογραφές οι υποθέσεις αυτές εμπίπτουν σε άλλη ειδικότητα, των προγραμματιστών. Μια ψηφιακή υπογραφή είναι ένας κωδικός στον υπολογιστή που το στίγμα του μπορεί να το βρει ένας επιστήμονας που ασχολείται με υπολογιστές», απαντάει. «Όταν υπάρχει ηλεκτρονική υπογραφή ως γραφολόγοι στερούμαστε το στοιχείο της πίεσης του μελανιού στο χαρτί, που για εμάς είναι πολύ σημαντικό. Βέβαια έχουν αναπτυχθεί γραφομετρικά μοντέλα για να μπορέσουν τα μηχανήματα να μας βοηθήσουν με γραφομετρία να αντικαταστήσουμε την πίεση του μελανιού», υπογραμμίζει.
Παράλληλα, αν και έχουν αυξηθεί οι ηλεκτρονικές απάτες, δεν αφορούν, ως επί το πλείστον, βασικά έγγραφα, όπως μια διαθήκη ή ένα μεγάλο συμβόλαιο, γιατί εκεί όλοι επιλέγουν την έντυπη υπογραφή, για περισσότερη ασφάλεια.
Από την άλλη, η επιλογή επιχειρηματιών να διεκπεραιώνουν ηλεκτρονικά τις οικονομικές συναλλαγές τους έχει ως αποτέλεσμα να μειωθούν, σύμφωνα με την κα Σωτηράκογλου, οι πλαστογραφήσεις επιταγών.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA




