Έχουμε μήπως γίνει Σόδομα και Γόμορρα και είναι θέμα ολίγου χρόνου να καταστραφούμε; Είναι διαλυμένοι όλοι οι θεσμοί της κοινωνίας και επιβιώνουν μόνο οι δυνατοί της ζούγκλας; Είναι η χώρα μας τριτοκοσμική, βουτηγμένη στη διαφθορά, στην εγκληματικότητα, στις παράνομες παρακολουθήσεις, στα σεξουαλικά εγκλήματα, στους βιασμούς παιδιών, όπου ακόμα και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις είναι βουτηγμένες μέχρι τον λαιμό στη διαφθορά και τη ρεμούλα;
Αν ένας τρίτος, άσχετος με την ελληνική πραγματικότητα, παρακολουθούσε την ειδησεογραφία των τελευταίων μηνών που κατακλύζει κατά κύματα μερίδα των ΜΜΕ, μονοπωλεί το διαδίκτυο, και διάβαζε ανακοινώσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης, εύκολα θα κατέληγε στο συμπέρασμα πως πρόκειται για μια θλιβερή πραγματικότητα. Είναι όμως έτσι; Αναμφίβολα, υπάρχουν θλιβερά γεγονότα, καθώς δεν είμαστε κοινωνία αγγέλων. Ναι, υπάρχει εγκληματικότητα, όχι πάντως μεγαλύτερη σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχουν αυθαιρεσίες από ορισμένα λίγα όργανα του κράτους. Ναι, υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που ντροπιάζουν τα αξιώματα που τους εμπιστευτήκαμε. Ναι, υπάρχουν κάποιοι επίορκοι δημόσιοι λειτουργοί που πρέπει να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει.
Όμως, βρείτε μου στ’ αλήθεια μια χώρα όπου δεν παρατηρούνται παρόμοια προβλήματα, ακόμα και τις πιο προηγμένες, ακόμα και τις πιο ελεύθερες και με ισχυρές ασφαλιστικές δικλίδες και σεβασμό στις ατομικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πάρτε για παράδειγμα το Βέλγιο και τη Γερμανία με τα πρόσφατα θέματα του χρηματισμού και της εξάρθρωσης της νεοναζιστικής ομάδας που σχεδίαζε πραξικόπημα και δολοφονίες. Άραγε εκεί προχώρησαν στις αποκαλύψεις και τις συλλήψεις με τον σταυρό στο χέρι; Δεν έκαναν εκεί παρακολουθήσεις τηλεφώνων επί μήνες; Και πώς τις έκαναν αυτές τις παρακολουθήσεις; Με νόμιμες επισυνδέσεις και ενημέρωση άλλων δέκα οργάνων και υπηρεσιών; Μα, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα είχαν λόγο να λέγονται «μυστικές υπηρεσίες και μυστικές έρευνες». Αυτές οι ενέργειες για να έχουν αποτελεσματικότητα πρέπει να γίνονται με απόλυτη μυστικότητα και χωρίς διαρροές.
Πέραν αυτών όμως, πρέπει να παραδεχτούμε πως στη χώρα μας, παράλληλα με αυτά τα δυσώδη θέματα, υπάρχει και η υπόλοιπη μεγάλη εικόνα που αφορά 10 εκατομμύρια Έλληνες που μοχθούν, αγωνίζονται και προσπαθούν να επιβιώσουν και να προκόψουν.
Υπάρχει μια Ελλάδα που, παρ’ όλες τις διεθνείς και εγχώριες αντιξοότητες, στέκεται όρθια και δημιουργεί, παράγει πλούτο, συμπαραστέκεται στους αδύνατους και ευάλωτους, πετυχαίνει οικονομικούς στόχους και σε γενικές γραμμές είναι σε καλύτερη μοίρα σε σχέση με αρκετές άλλες χώρες της Ευρώπης στην παρούσα φάση. Μια Ελλάδα που έχει μετατραπεί σε ελκυστικό προορισμό ξένων επενδύσεων, οι οποίες δημιουργούν θέσεις εργασίας και συνεισφέρουν στο ΑΕΠ και την ανάπτυξη. Και αυτά είναι επιτεύγματα όλων μας. Όλων όσοι σφίγγουν τα δόντια και μοχθούν να σταθούν όρθιοι, να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους και να αφήσουν οριστικά πίσω όλα εκείνα που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία και τα μνημόνια.
Δεν μπορούμε και δεν είναι σωστό να αντιμετωπίζουμε τα πάντα με μια μανιχαϊστική λογική άσπρου – μαύρου. Ναι, υπάρχουν θλιβερά φαινόμενα. Ναι, υπάρχουν παραλείψεις και πολλά που πρέπει να γίνουν, να εκσυγχρονιστούν, να μεταρρυθμιστούν, να διορθωθούν.
Αλλά όχι, δεν είμαστε μια τριτοκοσμική μπανανία όπου επικρατούν η ανομία, η ατιμωρησία, οι νόμοι της μαφίας. Και όχι, δεν περιμένουμε από τα «λαϊκά δικαστήρια» που στήνονται στις πλατείες να αποδώσουν δικαιοσύνη. Είμαστε μια χώρα που δεν είναι πια το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και για αυτό όλοι οι ξένοι οίκοι μάς δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης και επενδύουν στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Και αυτά δεν σβήνονται από κάποια εγκλήματα, ούτε επειδή κάποιοι επίορκοι πολιτικοί πρόδωσαν την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων τους.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
