Το μνημείο του αγνώστου στρατιώτη είναι το μνημείο υπέρ όλων των πεσόντων ανά τους αιώνες για να είναι η πατρίδα μας ελεύθερη και το έθνος μας ισχυρό. Αποτελεί τον ελάχιστο φόρο ζωής που μπορούμε να αποδώσουμε στους Έλληνες που πέθαναν και υπερασπίστηκαν μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός τους την πατρίδα.
Το σημείο όπου βρίσκεται το μνημείο συνδυάζεται πολλές φορές με κάλεσμα όποιου θέλει να διαμαρτυρηθεί στην πλατεία Συντάγματος. Έτσι συχνά γινόμαστε μάρτυρες συλλογικότητες ή συνδικάτα να θεωρούν ότι πλησίον του μνημείου μπορούν να διεκδικήσουν όποιο αίτημα έχουν φανταστεί ότι πρέπει να υλοποιηθεί.
Αποκορύφωμα αυτής της συμπεριφοράς είναι να επιλέγεται η διαμαρτυρία να γίνεται σε ώρες και χρόνους που συμπίπτει η αλλαγή φρουράς στο μνημείο. Το ζήσαμε αυτό με τη στάση του ΠΑΜΕ, το έχουμε ζήσει και στο παρελθόν με άλλες παρόμοιες ακρότητες.
Η αλλαγή του χρόνου που θα αλλάξει η φρουρά ή η βεβήλωση του μνημείου από τον κάθε, πικραμένο ή μη, συνδικαλιστικό φορέα δεν πρέπει να μας απασχολεί επειδή ενδεχομένως δεν θα μπορέσουν οι τουρίστες να φωτογραφήσουν το θέαμα. Η ενόχλησή μας πρέπει να είναι πολύ πιο ουσιαστική και να έγκειται στην ουσία και ιερότητα του χώρου και της διαδικασίας. Ο χώρος ως κενοτάφιο όλων των αγωνιστών της πατρίδας είναι ιερός και η διαδικασία της αλλαγής της φρουράς, που αποτελεί τιμή για τους πεσόντες και υπόσχεση όλων εμάς ότι, αν χρειαστεί, θα ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους, αποτελεί τελετουργικό που πηγάζει από την ίδια την ύπαρξη του έθνους και δεν μπορεί να διαταράσσεται από τον οποιονδήποτε.
Ας συμφωνήσουμε στο αυτονόητο. Το μνημείο του αγνώστου στρατιώτη δεν είναι σημείο διαμαρτυρίας. Αν δεν μπορέσουμε να συμφωνήσουμε, τότε απλώς να προστατεύσουμε το μνημείο από τον κάθε τυχάρπαστο ανάγωγο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
