«Ένα ταξίδι είναι η ζωή», η στήλη της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο της
- Ήμουν κι εγώ κάποτε ένας ταξιδιώτης όπως είστε τώρα εσείς.
- Στο ταξίδι της ζωής;
- Στο ταξίδι της ζωής.
- Και πώς γίνατε οδηγός από ταξιδιώτης;
- Είναι μεγάλη ιστορία.
(απόσπασμα από το βιβλίο μου με τίτλο «Ένα ταξίδι είναι η ζωή»)
Έχεις σκεφτεί τι συμβαίνει όταν συναντιούνται δύο άνθρωποι που μέχρι πριν τη στιγμή της συνάντησης των δυο τους ήταν εντελώς ξένοι; Τι γίνεται όταν γνωρίζει ο ένας τον άλλον και αρχίζουν να ερωτεύονται; Το πρώτο πράγμα που επικρατεί είναι η χημεία μεταξύ τους. Μια χημεία που εκφράζεται τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Το αμέσως επόμενο που έχει ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί οι δυο άνθρωποι ενώνουν δειλά αλλά ουσιαστικά τις ομοιότητες και τις διαφορές τους, τα κοινά τους ενδιαφέροντα και τα όνειρα που κάνουν.
Με την πάροδο των ετών οι δυο σύντροφοι, που υπήρξαν ερωτευμένοι, αρχίζουν να διαπιστώνουν ότι όλα όσα έβρισκαν στο ξεκίνημα της σχέσης τους ενδιαφέροντα και ελκυστικά, τώρα πια είναι ενοχλητικά. Τίποτε δεν θυμίζει το παρελθόν και κανείς δεν είναι αισιόδοξος για το μέλλον αυτής της σχέσης. Κι εκεί που ο ένας είχε αναλάβει ρόλο καθοδηγητή και ο άλλος ήταν αυτός που ακολουθούσε πολύ πρόθυμα, ανατρέπεται η ισορροπία και κάθε ένας δηλώνει διαφορετικές ανάγκες γιατί η πρωταρχική ανάγκη έχει αλλάξει με συνέπεια να μην καλύπτει ο ένας τον άλλον όπως γινόταν παλιότερα.
Είναι τότε που ο οδηγός κουράζεται και ο ταξιδιώτης βαριέται. Είναι τότε που ο οδηγός δεν θέλει να είναι ο δυνατός και ο ταξιδιώτης δεν θέλει να είναι ο ευάλωτος. Είναι τότε που ο οδηγός θυμώνει, απογοητεύεται και νιώθει πως όλη η προσπάθεια που έκανε δεν είχε αποτέλεσμα ενώ ο ταξιδιώτης αρνείται να έχει κάποιον που θα του λέει διαρκώς τι να κάνει. Είναι τότε που ο υπεύθυνος της σχέσης θέλει να χαλαρώσει και ο ανεύθυνος της σχέσης θέλει να ωριμάσει.
Ας δούμε όμως μαζί τι συμβαίνει όταν ερωτεύονται ένας οδηγός με έναν ταξιδιώτη. Τι γίνεται αλήθεια όταν ένας άνθρωπος που έχει μάθει να περνά τη ζωή του ως οδηγός συναντιέται με έναν άνθρωπο που απολαμβάνει να βρίσκεται διαρκώς στη θέση του ταξιδιώτη; Με άλλα λόγια τι συμβαίνει στη σχέση μεταξύ ενός υπεύθυνου και ενός λιγότερο υπεύθυνου; Πώς μπορούν οι δυο τους να συνυπάρξουν;
Πρώτα από όλα ας παραδεχθούμε πως είναι εξαιρετικά απίθανο για οποιονδήποτε να περάσει όλη του τη ζωή από τη θέση του ταξιδιώτη εκτός κι αν βρει κάποιον, που θα αποφασίσει να είναι ο αποκλειστικός οδηγός του και συμφωνήσουν να ταξιδεύουν με αυτό το σχήμα. Ένα σχήμα που μπορεί να αποδειχθεί σε βάθος χρόνου επικίνδυνο και για τους δύο.
Ο οδηγός, δηλαδή ο σύντροφος που αναλαμβάνει όλες τις ευθύνες της σχέσης, οφείλει να είναι προσεκτικός και σε συνεχόμενη εγρήγορση καθώς από τις δικές του αποφάσεις και συμπεριφορές εξαρτάται η ασφάλεια του ταξιδιώτη αλλά και η πορεία των δυο τους. Μπαίνει μάλιστα σε μια σχέση χωρίς να έχει το προνόμιο του να αφεθεί στη φροντίδα του άλλου και χωρίς να μπορεί να απολαύσει τη διαδρομή.
Ο ταξιδιώτης, δηλαδή ο σύντροφος που αφήνεται στις φροντίδες του οδηγού, από την άλλη ξεκινά τη σχέση περνώντας καλά και αφήνοντας στα χέρια του οδηγού την ασφάλεια και την ευτυχία του. Κινδυνεύει να είναι μονίμως εξαρτημένος από το πόσο διαθέσιμος, ξεκούραστος, ικανός, έμπειρος ή πρόθυμος είναι ο οδηγός.
Όλα εξελίσσονται καλά και για τους δυο τους μέχρι τη στιγμή που ο ένας από τους δύο αρχίζει να νιώθει άβολα με το ρόλο του και διεκδικεί μια αλλαγή, η οποία με τη σειρά της προϋποθέτει μια διαφορετική συμπεριφορά του συντρόφου. Ο οδηγός σταματά να νιώθει σημαντικός και απαραίτητος μόνο αν φροντίζει τον ταξιδιώτη και γίνεται ένας κατήγορος που ξεσπά με την παραμικρή αφορμή προκειμένου να δει μια πιο ώριμη συμπεριφορά από τον σύντροφό του. Είναι σαν να προσπαθεί να κινητοποιήσει τον ταξιδιώτη να μεγαλώσει, να ωριμάσει και να αναλάβει ευθύνες αναγνωρίζοντας πως όλον αυτόν τον καιρό η σχέση κυλούσε εξ αιτίας της υπερπροσπάθειας που κατέβαλε ο οδηγός.
Μόλις ο ταξιδιώτης αντιληφθεί τη δυσφορία του οδηγού αντιδρά σπασμωδικά προσπαθώντας να επανορθώσει και υπόσχεται ότι από εδώ και πέρα θα είναι αυτός που θα αναλαμβάνει ευθύνες και θα προσφέρει στον οδηγό οτιδήποτε χρειάζεται. Μόνο που οι υποσχέσεις που δίνει δεν τηρούνται συνήθως γιατί δεν έχει καμία απολύτως διάθεση να φορτωθεί ένα βάρος που από την αρχή του ήταν δυσάρεστο. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση κατά την οποία ο ταξιδιώτης ζητά από τον οδηγό να πάψει να ασχολείται μαζί του και να σταματήσει να τον ελέγχει οπότε και ο οδηγός νιώθει προδομένος και αδικημένος.
Τροφή για σκέψη: Μην περιμένεις από τον σύντροφό σου να καταλάβει τι σε απασχολεί ή τι σε δυσαρεστεί χωρίς να του μιλήσεις για αυτό. Μάθε να αναλαμβάνεις αυτά που θέλεις και αντέχεις να διεκπεραιώσεις χωρίς να φορτώνεσαι με περιττό βάρος και χωρίς να κάνεις τα προβλήματα του άλλου δικά σου.
Υ.Γ. Στο επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για τα τρίγωνα στις σχέσεις.
