Οι προβολείς της δημοσιότητας είναι στραμμένοι στις σοκαριστικές εξελίξεις γύρω από την Κιβωτό του Κόσμου. Από τις πρωινές εκπομπές μέχρι τα βραδινά δελτία ειδήσεων, τα κανάλια ψάχνουν εξονυχιστικά τα έργα και τις ημέρες του πατέρα Αντώνιου αλλά και αναλύουν το παρελθόν και το παρόν των παιδιών που φιλοξενούνται εκεί.
Της ΑΛΕΞΙΑΣ ΤΑΣΟΥΛΗ
Η αρμόδια υφυπουργός δήλωσε ότι τα παιδιά αυτά πρέπει να κάνουν τον έλεγχο για το αν έχουν κακοποιηθεί. Ο έλεγχος αυτός κρατάει από μία εβδομάδα μέχρι δέκα μέρες και μετά υπάρχει ένα εύλογο χρονικό διάστημα, που μπορεί να κρατήσει μέχρι και έναν μήνα, ίσως και λίγο παραπάνω, για να δουν οι υπηρεσίες του δήμου και οι κοινωνικές υπηρεσίες του νοσοκομείου αν μπορούν τα παιδιά, σύμφωνα και με το βέλτιστο συμφέρον των ίδιων των παιδιών, να γυρίσουν στην ευρύτερη οικογένειά τους.
Η κυβέρνηση παραδέχεται ότι δεν έχει αποκτήσει την ταχύτητα που θα ήθελε. Για ποιο «κοινωνικό κράτος» και για ποια «κοινωνική πολιτική» μιλάμε; Η μόνη «κοινωνική πολιτική» που υπάρχει -στην πράξη και όχι στα λόγια και στις διακηρύξεις- είναι ο εγκλεισμός στο ίδρυμα και η πιθανή ανεύρεση ανάδοχης οικογένειας. Κανείς δεν μιλάει για την ανάγκη επικέντρωσης στην πηγή του προβλήματος, για το πώς «παράγεται» το παιδί χωρίς οικογένεια, όταν οι γονείς είναι κυριολεκτικά απόντες, για το πώς λειτουργούν διαχρονικά οι κοινωνικές υπηρεσίες, που το μόνο που ξέρουν είναι το πώς θα απομακρύνουν το παιδί από τη θεωρούμενη -και οριστικά καταδικασμένη- «ακατάλληλη οικογένεια», και ουδόλως τους περνάει από το μυαλό να διερευνήσουν τους λόγους που γίνεται προβληματική.
«Μέχρις ότου οι υπηρεσίες του δήμου και του νοσοκομείου αποκλείσουν το στενό ή ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, όπου τα παιδιά με τα στοιχεία που έχουμε γυρίζουν στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον κατά 65%, δεν μπορείς να κρατάς τα παιδιά αυτά για μία ή δύο εβδομάδες σε μια δομή και επίσης χρειάζεται αυτό που ήδη έχουμε κάνει, να διαμορφώσουμε καλύτερους χώρους σε κάποια παιδιατρικά νοσοκομεία και ήδη στο Παίδων Πεντέλης έχει διαμορφωθεί ξενώνας που πλέον λειτουργεί, ο οποίος έχει χωρητικότητα μέχρι δώδεκα παιδιά», δήλωσε η Δόμνα Μιχαηλίδου μπροστά στις κάμερες.
Τι θα γίνει όμως όταν η Κιβωτός πάψει να είναι πρώτο θέμα στην επικαιρότητα; Τι θα γίνει όταν φύγουν οι κάμερες; Η κυρία Μιχαηλίδου είπε ότι οι προνοιακές δημόσιες δομές έχουν να στελεχωθούν τόσο πάνω από 20 χρόνια και λόγω της πανδημίας έχουμε καταφέρει ουσιαστικές στελεχώσεις δομών αυτών. Χρειάζονται και άλλες; Χρειάζονται. Γιατί όσο περισσότερους έχουμε στην παιδική προστασία τόσο το καλύτερο, αλλά ποτέ τα τελευταία 20 χρόνια δεν είχαμε τόσους ανθρώπους στις δομές μας. Αναμφίβολα υπάρχουν ευθύνες. Η Πολιτεία κάτι δεν έκανε καλά όλα αυτά τα χρόνια. Και κυρίως που δεν έχει προχωρήσει το πρόγραμμα με τις υιοθεσίες και δυστυχώς βολεύεται με τις δομές. Όταν οι κάμερες σβήσουν, τότε θα αρχίσει για τα παιδιά που μένουν πίσω ένας νέος Γολγοθάς.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
