Το να χρησιμοποιείς μία περίπτωση για να βγάλεις γενικευμένα συμπεράσματα είναι ανεύθυνο και (κατά περίπτωση) φασιστικό. Το να αγνοείς ένα μοτίβο είναι βλακώδες και επικίνδυνο. Ο λόγος για ένα θέμα που διχάζει στον δημόσιο διάλογο.
Αυξάνουν την εγκληματικότητα οι (παράνομοι) μετανάστες; Είναι ρατσιστικό να το λες; Ή ακόμη και να το ρωτάς; Είναι ρατσιστική η ελληνική κοινωνία;
Έχουμε και λέμε. Ένα τρανς άτομο έφυγε από την Κούβα για να βρει την ελευθερία, ήρθε στην Ελλάδα και δολοφονήθηκε από έναν μετανάστη από το Μπαγκλαντές. Ο οποίος αποχώρησε από τη σκηνή του εγκλήματος και κυκλοφορούσε στους δρόμους με το αίμα του θύματος στα ρούχα του! Αυτό το περιστατικό σε ποιο στερεότυπο κολλάει; Ρωτάμε, γιατί είχαν προλάβει οι γνωστοί αλληλέγγυοι να διαδηλώσουν με πανό για ρατσιστικό έγκλημα. Πριν από έναν περίπου μήνα, ένας άλλος μετανάστης από το Μπαγκλαντές (παράνομος) βίασε και σκότωσε μία αλλοδαπή εργαζόμενη από την Πολωνία -μετανάστρια (νόμιμη)- σε ελληνικό νησί. Κανείς δεν διαδήλωσε!
Προκύπτουν, λοιπόν, ερωτήματα και απαντήσεις σε διάφορους συνδυασμούς. Συνδέονται τα δύο συμβάντα; Όχι. Θα ήταν αυθαίρετο και (ίσως) ρατσιστικό. Συνδέονται; Ναι. Είναι μία σύγχρονη παθογένεια -άνθρωποι που ζουν στην παρανομία, χωρίς να ξέρουμε ποιοι πραγματικά είναι- είναι αντικειμενικό κοινωνικό ζήτημα και δεν έχει σε τίποτα να κάνει με φυλή, φύλο, θρησκεία κοκ.
Υποκειμενικές κρίσεις και ιδεοληψίες δεν χωρούν. Απαιτούνται απαντήσεις. Ο φόβος μην κατηγορηθεί κανείς ότι υποκινεί φυλετικό μίσος δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την επιλογή «άσ’ το κάτω από το χαλί, αυτό καίει». Αν αφήνεις εύφλεκτα υλικά, είναι θέμα χρόνου το πότε θα καείς. Απλά το επισημαίνουμε. Για να μηνλένε διάφοροι μετά… «γιατί καιγόμαστε;».
Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί θύτες, δεν υπάρχουν καλά και κακά θύματα. Οι ρόλοι είναι ξεκάθαροι: ο θύτης είναι θύτης, το θύμα είναι θύμα, δεν πρέπει κανείς να τους διαχωρίζει. Και, το κυριότερο, να εξαρτά τη στάση του με βάση τα στερεότυπα που έχει στο μυαλό του. Σκουρόχρωμος ή ανοιχτόχρωμος ο θύτης, σκουρόχρωμο ή ανοιχτόχρωμο το θύμα, δεν πρέπει να έχει καμία σημασία. Όμως, δεν πρέπει και να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε.
Αλλιώς θα λειτουργήσει ο κοινωνικός αυτοματισμός και αυτό, πιστέψτε μας, είναι το τελευταίο που θα θέλαμε να ζήσουμε. Έχουμε ήδη πάρει μία γεύση από την άνοδο των φασιστικών κομμάτων και πιστεύουμε ότι θα συμφωνήσουμε όλοι ότι ήταν δυσάρεστη.
Η Δημοκρατία, η προοδευτική πλειονότητα των πολιτών, η δημοκρατική και προοδευτική πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου είναι η πλέον κατάλληλη να λύσει τον γόρδιο δεσμό. Δεν πρέπει να αποφύγει την ευθύνη από φόβο μήπως και κατηγορηθεί για ρατσισμό.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
