Εξωφρενικές ιστορίες διαφθοράς και ανικανότητας περιγράφει ο πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, καθηγητής Θανάσης Ζηλιασκόπουλος για την περίοδο 2010-2015, όταν και επιχειρήθηκε η ανασυγκρότηση του σιδηροδρόμου στη χώρα.
Του Κώστα Τσιτούνα
Όπως κατήγγειλε σε συνέντευξή του στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» και στον δημοσιογράφο Νίκο Φιλιππίδη ο κ. Ζηλιασκόπουλος, το 2015 ο Χρήστος Σπίρτζης άφησε χωρίς διευθυντή ασφαλείας τα τρένα!
Απίστευτες ιστορίες διαφθοράς, ρεμούλας, πλιάτσικου σε δημόσιο οργανισμό, κακοδιαχείρισης και βολέματος ημετέρων καταγγέλλει και επισημαίνει ο καθηγητής Μεταφορών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ο οποίος τα έζησε όλα από μέσα λόγω της θέσης που ανέλαβε επί διακυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ. Όπως λέει ο ίδιος, όταν ανέλαβε υπήρχαν τουλάχιστον 130 άτομα με αποδοχές υψηλότερες από εκείνες του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου. «Λέω, να τους γνωρίσω, ρε παιδιά, να έρθουν, να καθίσουμε εδώ, θα είναι αξιόλογοι άνθρωποι» και βρήκε «ανικανότητα. Απίστευτη ανικανότητα. Είχαν ανθρώπους διαχρονικά οι οποίοι ήταν άτομα κομματικά τα οποία όχι μόνο δεν ήξεραν από σιδηρόδρομο. Δεν ήξεραν ούτε από διοίκηση, δεν ήξεραν από μάρκετινγκ, δεν ήξεραν από εμπορεύματα, δεν ήξεραν από επιβάτες».
Εκείνη την περίοδο στον οργανισμό υπήρχαν περιστατικά που αποκαλύφθηκαν όπως αυτό της «Προόδου», μιας εταιρείας που είχαν δημιουργήσει εργαζόμενοι «μέσα στον οργανισμό» και που απομυζούσε τα οικονομικά του οργανισμού. Σε μια άλλη περίπτωση εργαζόμενοι είχαν εξασφαλίσει έναντι ενοικίου 200-300 ευρώ τον μήνα μια αποθήκη φύλαξης εμπορευμάτων άνω των 50 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων! Μηχανοδηγός πιάστηκε συστηματικά να σταματάει και να πουλάει προς ίδιο όφελος καύσιμα του οργανισμού, ενώ βαγόνια «εξαφανίζονταν», καθώς είχαν νοικιαστεί εν αγνοία του οργανισμού σε ιδιώτες προς φύλαξη των προϊόντων τους. Άλλοι «ημέτεροι» προσφέροντας εργασία δύο ημερών την εβδομάδα εργάζονταν στις κλινάμαξες του οργανισμού με υπέρογκους μισθούς.
Έργα και ημέρες ΣΥΡΙΖΑ
Ο κ. Ζηλιασκόπουλος συγκεκριμένα καταγγέλλει ότι τον Ιούνιο του 2015, επί υπουργίας Σπίρτζη, το υπουργείο Μεταφορών τού αρνήθηκε την ανανέωση της σύμβασης με τον διευθυντή ασφαλείας, αφήνοντας τον οργανισμό χωρίς υπεύθυνο ασφαλείας των δρομολογίων του τρένου. «Η σύμβασή του έληξε και με ενημέρωσαν από το υπουργείο ότι δεν μπορώ πλέον να ανανεώσω τη σύμβαση και λέω ωραία, ποιον θα έχω διευθυντή ασφάλειας; Καμία απάντηση. Έπρεπε εγώ να έχω την ευθύνη, πρακτικά να υπογράφω για κάθε τρένο που έφευγε. Με τη δομή που είχαμε, αυτό ήταν πολύ δύσκολο να γίνει. Παρ’ όλα αυτά, το έκανα για ένα διάστημα, έτσι, αλλά για την ασφάλεια ήταν πάντα το κορυφαίο μας μέλημα». Προσθέτει, μάλιστα, ότι τον κ. Σπίρτζη δεν τον είχε δει ποτέ ως πρόεδρος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, γιατί δεν τον κάλεσε ποτέ για κάποια ενημέρωση.
Σε σχέση με τη διερεύνηση του δυστυχήματος στα Τέμπη επισημαίνει ότι πρέπει να διερευνηθεί όλη η αλυσίδα ευθύνης, όλη η διοικητική δομή. Σε αυτή την κατεύθυνση κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι δεν γνώριζε. «Δεν μπορεί καμία διοίκηση να σου πει, δεν είχα, γιατί πρέπει να έχεις και ελέγχους. Ποιος ήταν ο μηχανισμός ελέγχου. Οι επιθεωρητές κανονικά είναι εκεί και υπάρχει και ένας και δευτεροβάθμιος μηχανισμός ελέγχου, όπως θα πρέπει να δούμε τι διαδικασίες ελέγχων γίνονταν από τις υπόλοιπες δομές. Δηλαδή υπάρχει και Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, η οποία πρέπει και αυτή να ελέγχει, γιατί είναι υπεύθυνη για το safety management, σύστημα της κάθε σιδηροδρομικής επιχείρησης». Προσθέτει ότι πρέπει να ελεγχθεί και η Hellenic Train αλλά και τα πολιτικά πρόσωπα, αν ήταν γνώστες των προβλημάτων.
Ο ρόλος των συνδικαλιστών
«Βιώνοντας τον σιδηρόδρομο ως διευθύνων σύμβουλος μιας ΔΕΚΟ, αυτό δεν το περίμενα. Ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδος, για να πω την αλήθεια. Όχι τόσο για τον σιδηρόδρομο, είναι για το πώς διοικούνταν η ΔΕΚΟ στην Ελλάδα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ζηλιασκόπουλος και προσθέτει: «Με είχε πάρει, επειδή γνώριζα από φοιτητής ακόμα τον Γιώργο τον Φλωρίδη που ήταν βουλευτής τότε του ΠΑΣΟΚ, και δεν το ’ξερε και μου λέει, καλά εσύ πώς ανακατεύτηκες με αυτά; Με παίρνει τηλέφωνο, μου λέει, πήγες στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ; Του λέω, ναι. Μου λέει, ετοιμάσου να συνδιοικήσεις με έναν εργάτη γραμμής. Και μου έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν ήταν τόσο δραματικά, αλλά όντως υπήρχε μια τάση ότι οι συνδικαλιστές, οι οποίοι ιδίως ήταν στην ομοσπονδία, μιλούσαν με την πολιτική ηγεσία και υπήρχε μια σχέση μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και των συνδικαλιστών η οποία ήταν πολύ πιο στενή από ό,τι ήταν της πολιτικής ηγεσίας και της διοίκησης, όντας εγώ εκτός αυτού του συστήματος».
Μάλιστα αναφέρει και χαρακτηριστικές εξωφρενικές υποθέσεις…
Τα προσωπικά μαγαζάκια των εργαζομένων
Συνδικαλιστές είχαν δημιουργήσει εταιρεία και μέρος του μεταφορικού έργου που γινόταν με βαγόνια της νόμιμης εταιρείας, έβαζαν και δικά τους βαγόνια της δικής τους προσωπικής εταιρείας και εκτελούσαν μεταφορικό έργο παρανόμως. Ο κ. Ζηλιασκόπουλος αναφέρεται στη συγκεκριμένη εταιρεία, την «Πρόοδο»: «…είναι μια περίπλοκη ιστορία, η οποία πήγα μέχρι κάποιο βάθος από εκεί και πέρα, επειδή είχαν ήδη ξεκινήσει πολλές δικαστικές, ξέρω τι έγινε βέβαια προφανώς πλήρως, αλλά είχαν ξεκινήσει ήδη επί Κωστή Χατζηδάκη, όπου είχε διαπιστώσει το τι γινόταν. Αυτός τερμάτισε την ιστορία της “Προόδου”. Εγώ βρήκα λίγο πολύ τα απομεινάρια αυτής της ιστορίας και βρήκαμε και κάποια άλλα τα οποία ήταν επιπλέον της “Προόδου”». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο πρώην πρόεδρος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ήταν μια κλασική περίπτωση διαπλοκής και υπηρεσιακών στελεχών. «Δεν ήταν ακριβώς συνδικαλιστές. Αν και κάποιοι από αυτούς ήταν και συνδικαλιστές, αλλά τη δεδομένη στιγμή που μπορούσαν να οργανώσουν αυτή τη διαπλοκή ήταν στελέχη, ήταν ο γενικός διευθυντής Εμπορευμάτων, ο οποίος παλαιότερα ήταν συνδικαλιστής, αλλά ο συγκεκριμένος κατόρθωσε και οργάνωσε μια δομή, όπου και ιδιωτικός τομέας ήταν προφανώς απέξω. Μια παρέα, έτσι για να το πω».
Μια παρέα, λοιπόν, έκανε κουμάντο επί σειρά ετών στους σιδηροδρόμους όπως αναφέρει ο κ. Ζηλιασκόπουλος και μάλιστα με «τζίρους εκατομμυρίων τα οποία εκμεταλλεύονταν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Με διάφορους τρόπους. Η “Πρόοδος” ήταν μάλλον ένα τρανταχτό παράδειγμα, το οποίο ο Κωστής Χατζηδάκης πρακτικά το ξήλωσε. Εγώ όταν ήρθα το βρήκα ξηλωμένο αυτό. Και από εκεί και πέρα έβρισκα τα παραπαίδια αυτού».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
