«Ένα ταξίδι είναι η ζωή», η στήλη της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο της.
- Θέλετε να μου πείτε πως υπάρχουν ταξιδιώτες που ταξιδεύουν εις βάρος των άλλων ταξιδιωτών στο ταξίδι της ζωής;
- Όχι μόνο ταξιδεύουν εις βάρος των άλλων αλλά γελάνε και μαζί τους νομίζοντας ότι τους έχουν εξαπατήσει.
- Και τα καταφέρνουν;
- Αυτοί είναι που την πατάνε χειρότερα από όλους και περνούν όλο τους το ταξίδι πείθοντας τον εαυτό τους ότι δε χρειάζονται αυτό, που τους λείπει ή ξεγελώντας τους άλλους προκειμένου να πάρουν αυτό, που έχουν, για να το κάνουν δικό τους.
- Το παίρνουν ή το κλέβουν;
- Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι το παίρνουν και μάλιστα ότι τους το προσφέρουν οι άλλοι πολύ ευχαρίστως ώστε να τους έχουν για παρέα στο υπόλοιπο ταξίδι.
- Πολύ εγωκεντρική σκέψη.
(απόσπασμα από το βιβλίο μου με τίτλο «Ένα ταξίδι είναι η ζωή»)
Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις συναντήσει κάποιους από τους παρακάτω τύπους που είναι χαρακτηριστικοί καθώς προξενούν προβλήματα στις σχέσεις τους με τους άλλους και επομένως και με σένα. Είναι άνθρωποι που δεν υπολογίζουν τις συνέπειες των πράξεων τους και που δεν έχουν ενσυναίσθηση με συνέπεια να κάνουν δυσάρεστο το ταξίδι της ζωής σου.
Ας δούμε όμως ποιοι είναι αυτοί οι ενοχλητικοί συνταξιδιώτες και πώς μπορείς να τους αναγνωρίζεις χωρίς να χάνεις χρόνο και κυρίως χωρίς να χάνεις την πολύτιμη διαδρομή του ταξιδιού σου.
- Ο αλαζόνας – χαρακτηρίζεται από μια υπέρμετρα θετική εικόνα για τον εαυτό του. Πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος και παρουσιάζεται προς τα έξω με τον αέρα του πρώτου και του ξεχωριστού. Υποτιμά τους γύρω του θεωρώντας πως είναι κατώτεροι και απαξιώνει οτιδήποτε λένε ή κάνουν προκειμένου να επιβεβαιώνει διαρκώς τη δική του ανωτερότητα. Δεν ενδιαφέρεται για τους άλλους και ούτε αντιλαμβάνεται αν γίνεται προσβλητικός με τη συμπεριφορά του.
- Ο ιδιόρρυθμος – πρόκειται για τον άνθρωπο που παραπονιέται με το παραμικρό και πυροδοτεί εντάσεις χωρίς να μπορεί να αιτιολογήσει αυτή του την τάση. Δείχνει και είναι παράξενος. Τον αποφεύγουν οι περισσότεροι γιατί εύκολα μπαίνουν σε διαπληκτισμούς μαζί του. Δικαιολογεί τη μοναξιά του ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους αντί να αναλογιστεί το δικό του μερίδιο ευθύνης.
- Ο εγωκεντρικός – είναι ο άνθρωπος που δεν βλέπει κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό του και τίποτα άλλο πέρα από τις ανάγκες του. Εστιασμένος αποκλειστικά στα δικά του, συμπεριφέρεται σαν ένα μικρό παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ. Ανώριμος, ανεύθυνος και επιφανειακός δεν διστάζει να ζητά διαρκώς αυτό που χρειάζεται πιστεύοντας μάλιστα ότι το δικαιούται και λέγοντας πως οι άλλοι του το χρωστάνε. Τα πάντα γυρίζουν γύρω από τον ίδιο.
- Ο τεμπέλης – είναι αυτός που περιμένει από τους άλλους να πάρουν πρωτοβουλίες, να αποφασίσουν για αυτόν και να κάνουν οτιδήποτε θα τον διευκολύνει. Ουσιαστικά δεν ταξιδεύει παρά απολαμβάνει το ταξίδι βλέποντας τους άλλους να ταξιδεύουν. Βολεμένος στην απραξία του, απολαμβάνει τα προνόμια της αδράνειας και κατηγορεί εύκολα τους άλλους αν οι πρωτοβουλίες ή οι αποφάσεις τους δεν τον ευνοούν.
- Ο αδιάκριτος – δύσκολος και κουραστικός αυτός ο τύπος του συνταξιδιώτη. Δεν έχει την παραμικρή αίσθηση ορίων με αποτέλεσμα να φέρνει τους γύρω του σε άβολη και αμήχανη θέση. Δεν σέβεται, δεν ακούει, δεν δέχεται το ‘όχι’ σαν απάντηση. Επιμένει μέχρι να μάθει αυτό που θέλει για να ικανοποιήσει τις περισσότερες φορές την περιέργειά του και όχι γιατί χρειάζεται πραγματικά αυτό που θα μάθει. Χώνει τη μύτη του σε υποθέσεις άλλων παραμένοντας ο ίδιος κρυψίνους και καχύποπτος απέναντι στις προθέσεις των γύρω του.
- Ο φθονερός – δεν απολαμβάνει τίποτα στη ζωή του αν διαπιστώσει ότι ο διπλανός του έχει κάτι καλύτερο από αυτόν. Ο νους του είναι στο πώς να καταστρέψει το ταξίδι των άλλων παρά στο πώς θα βελτιώσει το δικό του ταξίδι. Διακατέχεται από τρομερές ανασφάλειες και συμπλέγματα κατωτερότητας που τον οδηγούν σε ακραίες συμπεριφορές. Δεν έχει να πει μια καλή κουβέντα για τα επιτεύγματα των συνταξιδιωτών του γιατί σε αυτά καθρεφτίζεται η δική του ανεπάρκεια και αυτό δεν το αντέχει.
- Ο οσιομάρτυρας – τοξικός συνταξιδιώτης που ειδικεύεται στο να παρουσιάζει τον εαυτό του σαν το ‘θύμα’ που βάζει διαρκώς τις δικές του ανάγκες στην άκρη προκειμένου να ικανοποιήσει τους άλλους. Το κάνει μάλιστα ακόμα κι αν οι άλλοι δεν του ζήτησαν ποτέ γιατί μόνο έτσι έχει ένα νόημα στη ζωή του. Δηλώνει πρόθυμος να θυσιαστεί και να προσφερθεί για να είναι καλά οι άλλοι. Τις περισσότερες φορές το μόνο που πετυχαίνει είναι να επηρεάζει αρνητικά τη διάθεση των γύρω του.
- Ο ενοχοποιητής – πίσω από κάθε ενοχικό άνθρωπο βρίσκεται ένας ενοχοποιητής, δηλαδή ένας άνθρωπος που πατάει τα κατάλληλα κουμπιά και προξενεί ενοχές. Αυτός ο συνταξιδιώτης κάνει τον ταξιδιώτη να αναρωτιέται για το δικαίωμά του στο ταξίδι της ζωής και του δημιουργεί αμφιβολίες για το αν πήρε τη σωστή απόφαση ή όχι. Παίζει με τα συναισθήματά του και του θυμίζει την αίσθηση καθήκοντος που έχει απέναντι του με αποτέλεσμα ο ταξιδιώτης να είναι έτοιμος να αλλάξει πορεία προκειμένου να μη δυσαρεστήσει τον ενοχοποιητή.
- Ο φορτικός – αυτός πάλι δεν έχει αίσθηση του μέτρου με συνέπεια να γίνεται κουραστικός και να μη θέλει κανείς να τον έχει κοντά του. Με την πρώτη ευκαιρία προσπαθεί να ξεφορτώσει πάνω στον άλλον τα προβλήματα, που έχει, για να εκτονωθεί χωρίς να ενδιαφέρεται για το πώς είναι ο άλλος. Αδυνατεί να μπει στη θέση του συνταξιδιώτη του και αν πιάσει στον αέρα σημάδια κόπωσης ή δυσφορίας καταφεύγει σε συναισθηματικούς χειρισμούς προκειμένου να διατηρήσει την αλληλεπίδραση που τόσο χρειάζεται στο ταξίδι του.
Το τι θα κάνεις με αυτούς τους ενοχλητικούς συνταξιδιώτες είναι δική σου υπόθεση. Για αρχή παρατήρησε καλύτερα τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και σκέψου αν ανήκουν στους παραπάνω τύπους ταξιδιωτών. Τα υπόλοιπα είναι δική σου ευθύνη.
Τροφή για σκέψη: αν θα σχεδίαζες στο ‘εδώ και τώρα’ το ταξίδι της ζωής σου, ποιους συνταξιδιώτες θα διάλεγες να έχεις μαζί σου και ποιους θα απέφευγες εντελώς;
Υ.Γ. Στο επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για τους ρόλους μας.
