Το «είναι» και το «θεαθήναι» των εταιρειών ταχυδιανομής

Το «θεαθήναι» είναι μια λέξη που ανέκαθεν μου έβγαζε κάτι σκληρό, σαν ένα ράπισμα που δέχεσαι χωρίς αιτία ή μία σύγκρουση τόση δυνατή όση εκείνη που έκοψε το νήμα της ζωής στον άτυχο διανομέα

Του Δημήτρη Δραγώγια

Η είδηση της εξαγοράς της εταιρείας διανομής Wolt από την αμερικανική DoorDash εντυπωσίασε καθώς πρόκειται για μια συμφωνία εξαγοράς 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Είναι η πιο ακριβή εξαγορά στην υπερ-ανταγωνιστική αγορά ταχείας παράδοσης φαγητού στην Ευρώπη. Η Wolt με έδρα το Ελσίνκι, η οποία έχει περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους, δραστηριοποιείται σε 23 ευρωπαϊκές αγορές, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, όπου η DoorDash ανυπομονεί να κερδίσει μια βάση μεταφέροντας τρόφιμα στους καταναλωτές. Με την εξαγορά αυτή η DoorDash συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, σε Ευρώπη και Ασία, προσθέτει πάνω από 30.000 καταστήματα και 2.500.000 μηνιαίους χρήστες στους ήδη 9 εκατομμύρια χρήστες της.

Η είδηση συνέπεσε, λίγο μετά το θάνατο του διανομέα συνεργάτης της εταιρείας από αυτοκίνητο που τον παρέσυρε στην παραλιακή της Θεσσαλονίκης. Οι συνάδελφοι του άτυχου διανομέα είχαν απευθυνθεί και στην εταιρία η οποία όπως διοχετεύτηκε σε κάποια διαδικτυακά Μέσα πέρα από τη στήριξη που υποσχέθηκε ότι θα παράσχει (τι είδους δεν ξέρω), εγράφη ότι θα αναλάμβανε και τα έξοδα κηδείας του άτυχου συνεργάτη της. Κατόπιν ανακοίνωσης που εξέδωσε η εταιρία «επικοινώνησε με την οικογένεια και ήδη από την Κυριακή 31 Οκτωβρίου προχώρησε τις διαδικασίες που προβλέπονται από την ιδιωτική ασφάλιση που παρέχει σε όλους του συνεργάτες διανομείς και αφορούν στην κάλυψη εξόδων της κηδείας, αλλά και στη γρήγορη απονομή του ποσού που προβλέπεται ως αποζημίωση για την οικογένεια».

Γνωρίζω επίσης, ότι διευθυντικό στέλεχος προθυμοποιήθηκε να συνεισφέρει κάποια μορφή στήριξης προς τα ορφανά του θανόντος. Πέραν της πρόθεσής, ουδέν συνέβη. Μακάρι να συμβεί προσεχώς.

Το «θεαθήναι» είναι μια λέξη που ανέκαθεν μου έβγαζε κάτι σκληρό, σαν ένα ράπισμα που δέχεσαι χωρίς αιτία ή μία σύγκρουση τόση δυνατή όση εκείνη που έκοψε το νήμα της ζωής στον άτυχο διανομέα. Στην σύγχρονη ελληνική δημοτική δηλώνει πράξεις (ή και προθέσεις στην καλύτερη περίπτωση) άνευ ουσίας, που κάνουμε μόνο για τα μάτια του κόσμου. Για να μας δει ο διπλανός, δηλαδή. Για να μην σχολιαστούμε, να μην μπούμε στο κάδρο της κακολογιάς, ίσως και αρπάξουμε πρόσκαιρα ένα «μπράβο» τόσο ψεύτικο όσο η ευαισθησία που φάνηκε να δείχνουν με τα κροκοδείλια δάκρυα των υπευθύνων για τον χαμό του ανθρώπου. Ισως, οι υπεύθυνοι της Wolt να συγκινήθηκαν περισσότερο στο άκουσμα της εξαγοράς έναντι 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Εύχομαι πάντως, τα όσα αναφέρει στην ανακοίνωσή της να είναι ειλικρινή δρομολογώντας σύντομα τις διαδικασίες για την άμεση διευθέτηση της αποζημίωσης που προκύπτει από την ιδιωτική ασφάλιση με τον άτυχο πρώην συνεργάτη της. Οκκ’ αργύριον ή πάντα θει κηλαύνεται (όταν υπάρχουν λεφτά όλα πάνε καλά), έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και ουδέν αληθέστερον τούτου. Πλην, από κάποιες ψυχές που είναι υποχρεωμένες να βιώνουν στο σκληρό πρόσωπο του «είναι» κι όχι του «θεαθήναι». Από όπου κι αν προέρχεται…