Τα αποτελέσματα της απογραφής του 2021, όπως ανακοινώθηκαν από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, είναι απογοητευτικά και το χειρότερο ανησυχητικά. Η Ελλάδα λιγοστεύει πληθυσμιακά, η επαρχία μαραζώνει και φως στο αδιέξοδο δεν φαίνεται προς το παρόν και ειδικά αν δεν αλλάξουμε πλεύση.
Του: ΠΑΤΕΡΑ ΗΛΙΑ ΜΑΚΟΥ
Σε 10.432.481 υπολογίζεται ο πληθυσμός της Ελλάδας, ενώ κατά την απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός ανερχόταν σε 10.816.286, έτσι προκύπτει μια μείωση περίπου 383.805 άτομα.
Πέρα από τη μετανάστευση προς το εξωτερικό, η βασικότερη αιτία μείωσης του πληθυσμού εντοπίζεται στην αύξηση των θανάτων και στον περιορισμό των γεννήσεων. Κάτοικος ορεινού χωριού της Θεσπρωτίας μας έλεγε ότι τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια δεν γεννήθηκε κανένα παιδί εκεί, ενώ οι θάνατοι ήταν αρκετοί. Αυτό και μόνο φτάνει για να εντοπιστεί το πρόβλημα. Γεράζει και πεθαίνει ο πληθυσμός και δεν αντικαθίσταται. Οπότε η θλιβερή εξέλιξη της δραματικής ελάττωσης του πληθυσμού, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι αναμενόμενη.
Το θέμα πλέον είναι μεγάλο εθνικό πρόβλημα, που αποτελεί «βόμβα» στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας. Και δεν μπαίνουμε στη λογική ούτε αυτών που λένε ότι οι μετανάστες μπορούν να καλύψουν το κενό, ούτε αυτών που λένε ότι οι μετανάστες θα αποτελέσουν κάποτε την πλειοψηφία και θα αλλοιώσουν τη σύνθεση του πληθυσμού, ούτε αυτών που λένε ότι οι Τούρκοι, που μας απειλούν πολλαπλασιάζονται ταχύτατα. Το ζήτημα είναι να μη συρρικνωθούν και άλλο οι Έλληνες, γιατί τότε το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο.
Πρέπει να ταράξουν τον μακροχρόνιο εφησυχασμό μας η συνεχώς επιταχυνόμενη αποδιοργάνωση της πληθυσμιακής δομής της Ελλάδας, η μετακίνηση του δυναμικού των εργαζομένων προς τις μεγαλύτερες ηλικίες, η διόγκωση του χώρου της τρίτης ηλικίας, η ολιγόστευση των νεαρών προς στράτευση. Είναι σαφές πλέον από τα αριθμητικά δεδομένα ότι παρατηρείται ανατροπή των πληθυσμιακών παραμέτρων, με αποτέλεσμα η πυραμίδα των ηλικιών να διευρύνεται προς την κορυφή, όπου είναι οι μεγάλες ηλικίες, και να στενεύει στη βάση, όπου είναι οι μικρές ηλικίες.
Έχουμε καταντήσει χώρα γερόντων. Κάποτε η φυσική αύξηση του πληθυσμού ήταν 12-13%. Τώρα έχει γίνει αρνητική. Η γεννητικότητα στη χώρα μας κυμαίνεται μεταξύ των χαμηλότερων της Ευρώπης. Μια ματιά σε χωριά της ελληνικής επαρχίας, που θυμίζουν «νεκροταφεία», καθώς έχουν ερημώσει, ειδικά από νεανικό πληθυσμό, είναι ενδεικτική και χαρακτηριστική. Παλαιότερα έβλεπες παιδιά να παίζουν σε πλατείες χωριών, χωράφια καλλιεργημένα, ενώ κυπροκούδουνα ζώων αντιλαλούσαν στα λαγκάδια. Τώρα η ύπαιθρος είναι βουβή, οι εκτάσεις γέμισαν από αγκαθιές, ενώ οι κτηνοτρόφοι έχουν μείνει ελάχιστοι.
Όσο και αν δεν το καταλαβαίνουμε, είναι ανάγκη, ναι μεγάλη ανάγκη, να αναστραφεί αυτό το κλίμα με τη μείωση του πληθυσμού, γιατί σιγά-σιγά θα οδηγηθεί σε μαρασμό ο άλλοτε θαλερός Ελληνισμός. Χρειάζεται εδώ και τώρα αλλαγή νοοτροπίας και επαναπροσδιορισμός των στόχων και των σκοπών της ζωής μας, όπως και επανασύνδεσή μας με το γνήσιο ήθος και την παράδοση.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
