Υπάρχουν πολλές πληροφορίες για το περιβάλλον στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τους επιβλητικούς τάφους, τα παλάτια, τα σπίτια, όπως και για τους ανθρώπους και την κοινωνία της εποχής.
“Γνωρίζουμε πολλά για τις εικόνες, αλλά μέχρι τώρα ήταν μια εποχή σε σίγαση”, λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Bonna D. Wescoat, ιστορικός τέχνης, διευθύντρια της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. Στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου “Μουσική, Χορός και Ηχοτοπία στον Κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου“, που πραγματοποιείται από τις 15 έως τις 19 Οκτωβρίου 2025 στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, η ιστορικός τέχνης, επισημαίνει ότι ενώ είμαστε περιτριγυρισμένοι από ήχους, μέχρι τώρα οι ήχοι στον κόσμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν είχαν ερευνηθεί.
“Μέσα από το συνέδριο επιχειρούμε να αναδείξουμε μερικούς από αυτούς τους ήχους, καθώς αποτελούν εξαιρετικά σημαντική μορφή επικοινωνίας, είτε πρόκειται για φωνές, για μουσική ή χορό. Οι ήχοι είναι εκεί. Απλά μέχρι τώρα δεν τους είχαμε αναζητήσει, δεν τους είχαμε “ακούσει””, σημειώνει η Wescoat.Η ομιλία της επικεντρώθηκε στους ήχους και τους χορούς στο Ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη. Η Σαμοθράκη άλλωστε ήταν το πρώτο μέρος που επισκέφτηκε στην Ελλάδα και όπως λέει “δεν σταμάτησα ποτέ να επιστρέφω εκεί”.
Εντάχθηκε στην ανασκαφή του Ιερού των Μεγάλων Θεών το 1977, αρχικά ως βοηθός αρχαιολόγου. Από το 1983 μέχρι το 1988 διεξήγε αρχαιολογική έρευνα πεδίου στα μνημεία του Δυτικού Λόφου. Την περίοδο 1997-2011 ήταν υπεύθυνη του προγράμματος πεδίου και από το 2012 διευθύνει τις Αμερικανικές Ανασκαφές στο Ιερό των Μεγάλων Θεών.
“Μέχρι τώρα αναζητούσαμε ό,τι είναι περισσότερο προσβάσιμο, δηλαδή αυτό που βλέπουμε. Τα φυσικά αντικείμενα. Ο ήχος είναι εφήμερος. Αλλά ιδιαίτερα στο Ιερό των Μεγάλων Θεών της Σαμοθράκης, ο ήχος είναι απαραίτητος. Είναι δραματικός, Θεωρητικά μεταλλάσσει τον άνθρωπο. Μέσα από τους ήχους θεωρητικά ένιωθαν τους θεούς“, αναφέρει ο συνεργάτης της Wescoat, ερευνητής Andrew Farinholt Ward.
Πολύτιμες πληροφορίες αντλούν οι ερευνητές από τους ανθρώπους της Σαμοθράκης, τους καλλιτέχνες και ιδιαίτερα τους μουσικούς που ζουν εκεί. “Μας προσφέρουν σημαντική γνώση, καθώς βλέπουν το νησί με διαφορετικό τρόπο”, σημειώνει η ιστορικός τέχνης. Το καλοκαίρι του 2025 οι δύο ερευνητές παρακολούθησαν στη Σαμοθράκη την παράσταση “Ιώ: στο βουνί των Μεγάλων Θεών“, μια παραγωγή εμπνευσμένη από το Ιερό των Μεγάλων Θεών και κάνουν λόγο για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και δημιουργική διαδικασία, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν.
Το Διεθνές Συνέδριο διοργανώνεται από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και το CNR-Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας – Ινστιτούτο Επιστήμης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ιταλίας.
