Η Ευγενία Δημητροπούλου διανύει ίσως την πιο όμορφη φάση της ζωής της, μιας και πριν από λίγους μήνες, κατάφερε να υιοθετήσει την Εύα, ένα μικρό κορίτσι από την Σιέρα Λεόνε. Η μικρή της έχει κλέψει την καρδιά και, όπως αποκαλύπτει σε συνέντευξη που έδωσε στο Κ της εφημερίδας “Καθημερινή”, μπορεί η υιοθεσία να ήταν για εκείνη ένα πολύ δύσκολο ταξίδι, αλλά η υπομονή που έκανε και η δύναμη που επέδειξε, άξιζαν και με το παραπάνω, αφού πλέον έχει δημιουργήσει μια ξεχωριστή και υπέροχη οικογένεια.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η Ευγενία Δημητροπούλου: «Η κόρη μου η Εύα με έκανε μαμά. Γεννήθηκε στη Σιέρα Λεόνε. Το όνομά της βγαίνει από το «Ευαγγελία», είναι το όνομα της μητέρας μου, της Παναγιάς και επίσης είναι γεννημένη στις 15 Αυγούστου. Ήθελα να υιοθετήσω ένα παιδί. Ήταν κάτι που ήθελα πριν συναντήσω τον Στέλιο, τον σύντροφό μου. Ήταν ένα όνειρο που είχαμε και οι δύο πριν συναντηθούμε. Υπήρξαμε πολύ καλή ομάδα. Η υιοθεσία είναι ένα δύσκολο ταξίδι, με πολλά και διαφορετικά στάδια, και χρειάζεται υπομονή, ψυχικά αποθέματα, στήριξη στις δύσκολες στιγμές και πολύ προσωπική προσπάθεια για να περάσεις τα εμπόδια. Συνεχώς υπήρχε μια αβεβαιότητα. Η όλη διαδικασία έχει πολλά απαιτητικά σημεία, αλλά, όπως και στον τοκετό, στο τέλος τις ωδίνες τις ξεχνάς»
Συμπληρώνοντας, μίλησε για την διαδικασία που ακολουθήθηκε μέχρι να κρατήσει την μικρή Εύα στην αγκαλιά της, ενώ ταυτόχρονα αποκάλυψε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε: «Πολλές μαμάδες που έχουμε υιοθετήσει λέμε ότι η υιοθεσία προσεγγίζει τη διαδικασία της εγκυμοσύνης. Η στιγμή που παίρνεις, για παράδειγμα, την απόφαση να μπεις σε αυτή τη διαδικασία είναι μια «άλλη» γονιμοποίηση. Η διαδικασία της αξιολόγησης μπορεί να κρατήσει πάνω από επτά μήνες. Πολλές υποψήφιες μαμάδες νιώθουμε ακόμα και τις ορμόνες μας. Εγώ έγινα σίγουρα πιο ευσυγκίνητη. Έκλαιγα με το παραμικρό. Η στιγμή του «τοκετού» για μένα ήταν όταν ο δικηγόρος που είχε αναλάβει την υπόθεση μου ανακοίνωσε ότι βρέθηκε η Εύα.
Εκείνη τη στιγμή η μισή μου καρδιά κόπηκε στα δύο, την ένιωσα να φεύγει και να πηγαίνει εκεί κοντά της. Να χτυπά δίπλα της. Και παράλληλα, με αυτή τη διχοτόμηση γεννήθηκε και μια τρομερή ευθύνη, αλλά και μια δύναμη. Ακόμη και μετά από αυτό, οι δυσκολίες συνεχίστηκαν. Η Εύα, για παράδειγμα, κάποια στιγμή χρειάστηκε να νοσηλευτεί πριν έρθει στα χέρια μας. Έλεγα όμως μέσα μου ότι, ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα, εγώ την Εύα θα τη φέρω σπίτι και θα κάνω ό,τι μπορώ για να είναι ευτυχισμένη, γιατί ήταν ήδη η κόρη μου. Το ταξίδι στη Σιέρα Λεόνε για να τη φέρουμε στην Ελλάδα με άλλαξε και με έναν άλλο τρόπο: μου επαναπροσδιόρισε καλύτερα μέσα μου το τι πραγματικά έχουμε ανάγκη»
Τέλος, η Ευγενία Δημητροπούλου αποκάλυψε ότι μπορεί η Εύα να είναι διαφορετική από τα άλλα παιδάκια, αλλά τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της είναι έτοιμοι να την καθοδηγήσουν με τα απαραίτητα εφόδια, για να μπορέσει να τους αντιμετωπίσει όλους. Η ηθοποιός ανέφερε:
«Σήμερα, λίγους μήνες αφότου την έχουμε μαζί μας, γίνομαι ξανά μαμά της Εύας κάθε φορά που με φωνάζει. Φυσικά και υπάρχουν σκοτεινές ημέρες. Πολλές φορές νιώθω ολόκληρη μια ενοχή, αλλά υπάρχουν και πολλές υπέροχες ημέρες. Ξέρω επίσης ότι υιοθέτησα ένα κορίτσι που θα μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όντας διαφορετική.
Θα φροντίσουμε να φτιάξουμε γύρω της μια ασπίδα, αλλά εύχομαι μεγαλώνοντας ο κόσμος να είναι μια συμπεριληπτική αγκαλιά για ένα μαύρο κορίτσι από τη Σιέρα Λεόνε που υιοθετήθηκε από λευκούς, Έλληνες γονείς και να μη χρειαστεί καμιά από τις ασπίδες που θα φτιάξουμε εμείς. Και επειδή προέρχομαι από την επαρχία, ξέρω τα ταμπού γύρω από την υιοθεσία, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ένα παιδί από διαφορετική χώρα. Η υιοθεσία μπορεί να είναι και η πρώτη επιλογή μητρότητας και δεν χρειάζεται καμιά γυναίκα να δώσει εξηγήσεις γι’ αυτό. Όπως και για τίποτα γύρω από το αν θέλει ή όχι να γίνει μαμά».
