Μαμάδες με μεγάλα παιδιά θυμούνται… - Karfitsa.gr
Slider Επικαιρότητα Κοινωνία

Μαμάδες με μεγάλα παιδιά θυμούνται…

Για τις μαμάδες τα παιδιά τους πάντα θα είναι …μικρά και πάντα θα χρειάζονται την προσοχή και τη στήριξη της. Πάντα θα τους τηλεφωνούν για να δουν εάν έφαγαν ή εάν κοιμήθηκαν καλά, ακόμη κι αν βρίσκονται για επαγγελματικές υποχρεώσεις στην άλλη άκρη του κόσμου. Ακόμη κι αν έχουν φτιάξει τη δική τους οικογένεια και φροντίζουν πλέον τα δικά τους παιδιά. ‘Αλλωστε η λέξη «μητέρα» είναι συνυφασμένη με τις έννοιες αγάπη, στοργή, φροντίδα, ζωή. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε και για την «κλασική Ελληνίδα μάνα»…

Ρεπορτάζ: Αναστασία Καρυπίδου 

Η εφημερίδα «Karfitsa» με αφορμή τη φετινή Γιορτή της Μητέρας έβαλε μια αποστολή σε γυναίκες που ασχολούνται με την Αυτοδιοίκηση, σε Περιφέρεια Κ.Μακεδονίας και δήμους της Θεσσαλονίκης και έχουν μεγάλα σε ηλικία παιδιά. Να ψάξουν σε συρτάρια και ντουλάπες, να ανατρέξουν στο παρελθόν και να βρουν παλιά γράμματα και κάρτες που τους έφτιαξαν τα «καμάρια» τους σε τρυφερή ηλικία.

Βούλα Πατουλίδου, αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης:    

 Αριστουργήματα ζωής!

«Κάθε φορά που σιδερώνω μια μπλούζα σου απορώ. Απορώ πως μια σταλιά ανθρωπάκι φοράει τέτοια τεράστια μπλούζα.

Προχθές που περπατούσαμε πλάι πλάι και μου μιλούσες πρόσεξα τις σκιές  μας στο πεζοδρόμιο.

Δίπλα στη σκιά μου η σκιά ενός άντρα με φαρδιές πλάτες και δυο κεφάλια πιο ψηλός. Ποιος είναι αυτός ο άγνωστος Θεέ μου;

Ασυναίσθητα ψάχνω το χεράκι σου. Αυτό το μικρό χεράκι που το κλείνω στο δικό μου.

Κοίτα να δεις! Τώρα το δικό μου χάνεται στην παλάμη σου.

Γυρίζεις και με κοιτάζεις με το ίδιο βλέμμα που είχες όταν μ’ έψαχνες στο προαύλιο του σχολείου την πρώτη μέρα.

Το πρωτάκι μου!

Σ’ έβλεπα να προχωράς με μικρά βηματάκια κι ήθελα να βάλω τα κλάματα. Απ’ την μια να βουρκώνω κι απ’ την άλλη να νοιώθω τόσο περήφανη που άνοιγες τα φτερά σου.!! Αλλά τις άνοιγες με τόλμη!

Πολλές φορές με έκανες περήφανη. Ακόμα κι όταν μ ‘εξόργιζαν οι αποφάσεις σου φούσκωνα από περηφάνια.

Ακούς εκεί μικρό παιδί να θέλει να μείνει μόνο του;

Η μισή καρδιά έκλαιγε και η άλλη μισή σ’ αποχαιρετούσε ξέροντας πως είχες αρχίσει να χτίζεις τη ζωή σου. Τη δική σου ζωή. Αυτό που σου μάθαινα πάντα. Να ζεις τη δική σου ζωή και όχι των άλλων.

Με ρωτάς γιατί κρατώ αυτά  τα «άχρηστα» πράγματα.

Άχρηστα πράγματα οι ζωγραφιές σου;

Πίσω από κάθε χρώμα κάθε γραμμή υπάρχει μια στιγμή. Λίγα δευτερόλεπτα.

Δεν είναι άχρηστα πράγματα.

Αριστουργήματα είναι . Αριστουργήματα ζωής!

Και το μεγαλύτερο….ΕΣΥ!»

Χαρούλα Χριστοδούλου, περιφερειακή σύμβουλος Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας, φιλόλογος:

Τα Μωρά ταξιδεύουν, πια, Μόνα τους.

Βασιλάκης: σχεδόν 27

Γιάγκος: σχεδόν 20

Μανούλα: ακριβώς 56

Όσο ήταν στο σπίτι μας-τώρα μένουν σε δικό τους- ταξιδεύαμε πολύ. Αυτοκίνητο, αεροπλάνο, τραίνο. Το αγαπημένο μέσο, το πλοίο, μιας και πηγαίναμε στην Ερμούπολη, στη θεία Βέτα και τα ξαδέρφια τους. Ο μεγάλος ζωγράφισε το El Greco, το πλοίο που μας πήγαινε απευθείας από Θεσσαλονίκη Ερμούπολη. Ο μικρός, το Ηigh Speed 2, από Πειραιά Ερμούπολη- η Θεσσαλονίκη, στο μεταξύ, είχε αποκοπεί από το Αιγαίο.

Ταξιδεύαμε. Γελούσαμε. Μαλώναμε. Τραγουδούσαμε Μάλαμα και Θανάση.

Όλα στο α’ πληθυντικό πρόσωπο.

Τώρα, μου το απαγόρευσαν.

Τα μωρά ταξιδεύουν, πια, μόνα τους.

– Άσε μας χώρο! Συχνά, μας πνίγεις!

– Η μανούλα; Ποτέ!».

 

Ιωάννα Κοσμοπούλου, αντιδήμαρχος Παιδείας δήμου Θεσσαλονίκης:

Κάθε χρόνο ξανανοίγω το κουτάκι με τους θησαυρούς

«Κάθε χρόνο αυτήν τη μέρα της πιο γλυκιάς γιορτής ξανανοίγω το κουτάκι με τους “θησαυρούς” μου. Οι πιο όμορφες συνθέσεις με λουλούδια, καρδούλες, ποιηματάκια κι ένα ” Στην πιο γλυκιά μαμά του κόσμου” γραμμένο από τρία παιδικά χεράκια.

Σήμερα τα παιδιά –ενήλικα πια- δεν λένε πολλά. Ένα “Χρόνια πολλά μαμά. Σ’ αγαπώ πολύ”, ακόμη κι αν βγαίνει μέσα από τα δόντια (γιατί στην ηλικία τους δεν είναι και για πολλά ξενέρωτα), είναι το μοναδικό πράγμα που χρειάζομαι στη ζωή μου. Μου δίνει δύναμη, μου χαρίζει ελπίδα κι ευτυχία.

Κι εγώ με τη σειρά μου – και το ξέρουν καλά- θα είμαι πάντα εκεί γι’ αυτούς, μάνα και πατέρας. Μπορεί καμιά φορά να κάνω λάθη, να τους κουράζω με τις συνεχείς επαναλήψεις και νουθεσίες μου, να τους υπερπροστατεύω, αλλά θα ήθελα όσο ζω να χτυπάει το τηλέφωνο και ν’ ακούω στην άλλη άκρη της γραμμής μια αγαπημένη φωνή να λέει “Μαμά, νομίζω υπάρχει ένα πρόβλημα. Θα μου κάνεις μια χάρη;”».

Ρία Καλφακάκου, δημοτική σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης:

 

Φυλαχτό ζωής

«Όταν λαχταράς να αποκτήσεις ένα παιδί, πιστεύεις πως θα είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου, θα του δώσεις μόνο αγάπη, χαρά, θα το αναθρέψεις σωστά, με δύναμη κι αυτοπεποίθηση, με σεβασμό για τους άλλους, πως θα έχει πολλούς φίλους και θα είναι το καμάρι του σχολείου.

Έρχεται η ζωή, με τις δυσκολίες της, έχεις καριέρα μπροστά σου, πρέπει να δουλέψεις σκληρά, είσαι νέα και θέλεις να τα ζήσεις όλα, και γλέντια και παρέες  και αγώνες συνδικαλιστικούς, και μια προσωπική ζωή που δεν είσαι μόνο μαμά. Το παιδί που λατρεύεις πρέπει να το αφήσεις σε παιδικούς σταθμούς και σε γιαγιάδες. Και κάνεις λάθη, χάνεις πολύτιμες και ανεπανάληπτες στιγμές της παιδικής του ηλικίας, και συνεχώς προσπαθείς να είσαι καλή μητέρα, καλή σύντροφος, καλή κόρη στους γονείς σου που μεγαλώνουν και σε χρειάζονται, και καλή σε μια απαιτητική δουλειά, που θέλει χρόνο και ενέργεια.

Και έρχεται στο τέλος ο λογαριασμός όταν το παιδί σου μεγαλώσει κι ενηλικιωθεί. Το πόσο πέτυχες σαν μάνα, το μετράς με τη δική του ευτυχία , όχι πάντα με τις επιτυχίες που ονειρεύτηκες, μα με τη ζωή που τον ή την άφησες να διαλέξει.

Και η αγάπη που σας δένει είναι εκεί και είναι δυνατή. Και είναι το πιο πολύτιμο  φυλαχτό για τη ζωή».

 

Σχολιάστε

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε ΔΩΡΕΑΝ την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα»

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

STAY CONNECTED

NEWSLETTER

 

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ