Με μαρτυρίες συγγενών θυμάτων και αίτημα για τη διαδικασία των εκταφών ολοκληρώθηκε η σημερινή συνεδρίαση της δίκης για τα Τέμπη.
Η κα Κωνσταντοπούλου προσκόμισε αρχικά στο δικαστήριο την αλληλογραφία των τελευταίων δύο μηνών μεταξύ της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Λάρισας και των ιατροδικαστών-πραγματογνωμόνων αναφορικά με την επιλογή του εργαστηρίου που θα πραγματοποιήσει τις ειδικές εξετάσεις που ζητούν συγγενείς των θυμάτων τονίζοντας πως “υπάρχει σοβαρή επιχείρηση ανατροπής μιας χρήσιμης διερεύνησης”. Ζήτησε όλες οι ανακριτικές πράξεις και ενέργειες σχετικά με τις εκταφές να γίνουν “υπο την αιγίδα και με απόφαση και διάταξη του δικαστηρίου σας”. Η κα Κωνσταντοπούλου επεσήμανε πως θα αναπτύξει το αίτημα που υπέβαλε σε επόμενη συνεδρίαση.
Υπενθυμίζεται πως την προηγούμενη εβδομάδα απεστάλη νέα εισαγγελική παραγγελία προς τους πραγματογνώμονες ιατροδικαστές για να προχωρήσουν την διαδικασία με το ολλανδικό εργαστήριο που επιλέχθηκε για τις εξετάσεις και να ξεκινήσουν άμεσα την διαδικασία των εκταφών. Ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του Ντένις, σχολίασε την αναφορά στην παραγγελία για τον προσδιορισμό του κόστους των εξετάσεων που ζητά η εισαγγελέας, δηλώνοντας στο δικαστήριο “Εμείς όταν ακούμε τέτοια πράγματα να ζητάει η εισαγγελέας κοστολόγιο, όταν δώσανε τόσα εκατομμύρια για αυτή την αίθουσα μας κάνει να αναρωτιόμαστε, εμείς σε τί φταίξαμε;”.
Να σημειωθεί πως πριν το αίτημα της κας Κωνσταντοπούλου ολοκληρώθηκαν οι καταθέσεις δύο συγγενών θυμάτων.
Ο Δημήτρης Κυριακίδης, γιος του Γεώργιου Κυριακίδη κατέθεσε: “Ήταν μια τεράστια απώλεια, με την οποία διαλυθήκαμε όλοι ψυχολογικά. Η απουσία του πατέρα μου είναι αισθητή. Ένιωσα ότι γκρεμίζεται όλος ο κόσμος μου. Έφυγε ένας άνθρωπος άδικα” επισημαίνοντας παράλληλα ότι βιολογικό υλικό του πατέρα του βρέθηκε 1.5 χρόνο μετά στο Κουλούρι και στα Πηγάδια, σε σημεία που μεταφέρθηκαν συντρίμμια των αμαξοστοιχιών και χώματα από τον τόπο της σύγκρουσης. “Όταν ταυτοποιήθηκαν ήταν σαν να ζούσα σε επανάληψη την ημέρα που έμαθα ότι ήταν νεκρός” κατέθεσε ο κ. Κυριακίδης, ολοκληρώνοντας με την φράση “Ζητάμε την τιμωρία των υπευθύνων για να μην επαναληφθεί στο μέλλον κάτι αντίστοιχο”.
Ο Fjorald Bozo, γιος του Pavlini Bozo που δούλευε στο κυλικείο της επιβατικής αμαξοστοιχίας, κατέθεσε: “Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός από αυτή την πυρόσφαιρα. Αν υποθέσουμε ότι είναι τα έλαια σιλικόνης γιατί κυκλοφορούν ακόμα τα τρένα; Ο όρος πλημμέλημα είναι όταν καπνίζεις στο αεροπλάνο. Όταν μιλάμε για 57 ανθρώπους μιλάμε για κακούργημα. Ζητάμε την δικαίωση, να πάρει ο καθένας αυτό που του αναλογεί και για παραδειγματισμό. 12 λεπτά δύο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή και να μην παίρνει κανείς χαμπάρι τίποτα. Ο πατέρας μου είχε μαρτυρικό θάνατο, έχασε την ζωή του βίαια και άδικα”.
Στην ερώτηση της Προέδρου αν ο πατέρας του, είχε αναφέρει στην οικογένεια για προβλήματα στον σιδηρόδρομο ο κ. Bozo απάντησε πως τους έλεγε μόνο για τις καθυστερήσεις στα δρομολόγια. “Αν γνώριζα ότι δούλευε σε κινητή βόμβα θα τον έπαιρνα με τα χέρια μου” κατέθεσε ο μάρτυρας.
Νωρίτερα κατέθεσε ο Αριστοφάνης Ξανθόπουλος που ταξίδευε μαζί με την Ιφιγένεια Μήτσκα, που έχασε την ζωή της στα Τέμπη, στο τρίτο βαγόνι του Intercity. “Θυμάμαι την στιγμή που έγινε η σύγκρουση. Ακούσαμε το μπαμ. Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι, ήταν να βρω την Ιφιγένεια” κατέθεσε ο μάρτυρας προσθέτοντας πως εντόπισε την Ιφιγένεια και άρχισε να φωνάζει για βοήθεια προσπαθώντας με την βοήθεια ενός άλλου επιβάτη να την μετακινήσουν προς ένα παράθυρο που είχε σπάσει. Κατέθεσε πως υπήρχε μια “έντονη περίεργη μυρωδιά” μετά την σύγκρουση και καπνός. Κατέθεσε, επίσης, πως υπήρξε μια “δεκάλεπτη στάση” μετά την αναχώρηση της επιβατικής αμαξοστοιχίας από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας.
Στην λίστα των μαρτύρων που αναμένονταν να καταθέσουν σήμερα ήταν και οι συγγενείς της Εριέττας Μόλχο, ωστόσο, όπως ανέφερε στο δικαστήριο ο συνήγορος της οικογένειας, δεν είναι ακόμα σε θέση να καταθέσουν. Προσκόμισε, ωστόσο, αντίτυπα λευκώματος με έργα της Εριέττας ως φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής και ανέφερε πως έχουν προχωρήσει οι δράσεις που ανακοίνωσε η οικογένεια στο όνομα της, όπως η ίδρυση κοινωφελούς ιδρύματος και ένα πρόγραμμα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
