Σώματα σε ένταση, εμφανίζονται δεμένα, σφιγμένα,
αγκιστρωμένα το ένα πάνω στο άλλο.
Τρεις γλυπτικές συνθέσεις σχηματίζουν μια ενιαία αφήγηση γύρω από τον έρωτα, όχι ως ρομαντική υπόσχεση, αλλά ως εμπειρία που αφήνει σημάδι. Πρόκειται για το νέο θέμα στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ στην οδό Καρόλου Ντηλ, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που φιλοξενούν την έκθεση με τίτλο «I have been changed for good» του Κυριάκου Καμπαρτίνα.
Στη μία βιτρίνα, μια καρδιά δεμένη με σχοινιά σφίγγεται από δύο γλυπτά χέρια. Στην άλλη, μια προτομή μοιάζει να πιέζεται από σχοινί δεμένο γύρω από τον λαιμό, τα άκρα του οποίου συγκρατούν και πάλι δύο χέρια. Στην τρίτη σύνθεση, δύο κορμιά ενώνονται σε μια αγκαλιά που μοιάζει ταυτόχρονα τρυφερή, ασφυκτική και επώδυνη.
Τα έργα αυτά αποτελούν μέρος της νέας συλλογής του Θεσσαλονικιού εικαστικού, που έχει ως κεντρικό θέμα τον έρωτα και ειδικότερα τη δύσκολη, επώδυνη πλευρά του. «Νομίζω ότι όλοι έχουμε ερωτευτεί, όλοι έχουμε πονέσει, όλοι έχουμε κλάψει για έναν άνθρωπο που νομίζαμε ότι μπορούμε να χτίσουμε ένα μέλλον μαζί του», δηλώνει, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Κυριάκος Καμπαρτίνας και προσθέτει πως ο έρωτας δεν είναι πάντα ευχάριστος, καθώς «συνήθως ο πολύ μεγάλος έρωτας είναι αυτός που μας έχει πληγώσει περισσότερο».
Ο ίδιος παραδέχεται πως μια αντίστοιχη προσωπική εμπειρία αποτέλεσε την αφορμή για τη δημιουργία αυτών των έργων, αλλά και για να ανακαλύψει πτυχές της προσωπικότητάς του που δεν γνώριζε. «Συνήθως λειτουργώ από προσωπικά βιώματα και πώς επηρεάζουν είτε εμένα, είτε την καθημερινότητά μου. Και κάθε φορά προσπαθώ να τα βλέπω από ένα καινούργιο πρίσμα», εξηγεί.
Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Θεσσαλονίκη, ο Κυριάκος Καμπαρτίνας είχε από μικρή ηλικία κλίση προς τις τέχνες, με την οικογένειά του να τον στηρίζει στην επιλογή του να ακολουθήσει τον δρόμο της δημιουργίας. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Λονδίνο, μια εμπειρία που, όπως σημειώνει, άνοιξε τους ορίζοντές του και του έδωσε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με διαφορετικές καλλιτεχνικές κουλτούρες και μουσεία. Μετά από χρόνια σπουδών και εμπειριών στο εξωτερικό, αποφάσισε συνειδητά να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη, με πιο σταθερές βάσεις για το τι θέλει να εκφράσει μέσα από τη δουλειά του.
Άλλωστε και ο τίτλος «I have been changed for good», δηλαδή «Έχω αλλάξει για τα καλά», δηλώνει την καλλιτεχνική του αλλαγή. «Έως τώρα δημιουργούσα έργα, τα οποία ήταν συνήθως πολύ γεωμετρικά, πολύ αφαιρετικά, στα οποία δεν υπήρχε το ρεαλιστικό στοιχείο. Ήταν έργα με μαγνήτες, με κλωστές, με υλικά δηλαδή, τα οποία επηρεάζουν την ισορροπία στον υλικό κόσμο. Αλλά επειδή ακριβώς το βίωμα από το οποίο προέκυψε αυτή η έκθεση ήταν τελείως διαφορετικό, ήθελα να δείξω αυτή την ανθρώπινη επαφή που υπάρχει ανάμεσα σε ένα ερωτευμένο ζευγάρι και να εστιάσω στα χέρια που παίζουν ένα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο», σημειώνει.
Αν και τα έργα παραμένουν ανοιχτά στην ερμηνεία του θεατή, ο ίδιος παραδέχεται ότι η μεσαία βιτρίνα αποτυπώνει ξεκάθαρα την πίεση ενός συναισθήματος, που γίνεται σχεδόν σωματικό. Πρόκειται για «έναν άνθρωπο ο οποίος σφίγγεται, πιέζεται από όλο αυτό που νιώθει», όπως λέει, διευκρινίζοντας, ωστόσο, πως ο καθένας μπορεί να τα δει με τον δικό του τρόπο και «δεν είναι υποχρεωτικό να δει τον έρωτα».
Ιδιαίτερη σημασία για τον καλλιτέχνη έχει η επικοινωνία των έργων με το κοινό. Μάλιστα, περιγράφει ένα σκηνικό που άκουσε άθελά του και τον έκανε να αισθανθεί ότι αυτή η σύνδεση επιτυγχάνεται. «Περνώντας, χθες βράδυ, έξω από τις βιτρίνες είδα ένα ηλικιωμένο ζευγάρι να στέκεται μπροστά στο έργο της καρδιάς και να ανακαλούν έναν καβγά που είχαν τη δεκαετία του ’80. Συμφώνησαν ότι την ένταση εκείνων των ημερών την αποδίδει αυτό το έργο», λέει, τονίζοντας ότι εκείνη τη στιγμή ένιωσε πως ίσως το έργο του «μπορεί να μιλήσει με τον θεατή».
Την ίδια αίσθηση αποτυπώνει και το κείμενο που συνοδεύει την έκθεση και υπογράφει η Ελένη Συμωνή, η οποία σημειώνει ότι τα γλυπτά «παρουσιάζουν γυμνά σώματα που ακουμπάνε το ένα το άλλο, χάνονται και επαναπροσδιορίζονται». Όπως γράφει, «δεν αναπαριστούν τον έρωτα -τον θυμούνται», ενώ η αφή δεν λειτουργεί ως πράξη βεβαιότητας αλλά ως πράξη ανάγκης.
Την επιμέλεια στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ έχει ο Γιάννης Αργυριάδης.
