Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης: 8 κείμενα για το τι είναι ευτυχία & δυστυχία - Karfitsa.gr
ART News People Κοινωνία Πολιτισμός Ρεπορτάζ

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης: 8 κείμενα για το τι είναι ευτυχία & δυστυχία

Της Κατερίνας Χαρκιολάκη

Παγκόσμια ημέρα ποίησης. Του αρχαιότερο λογοτεχνικού είδους και αυτό γιατί πριν ακόμα ο άνθρωπος αρχίσει να συντάσσει τον πεζό λόγο και την γραφή εκφραζόταν με επιφωνήματα και ήχους ανάλογα το συναίσθημά του!

Η ποίηση είναι έκφραση, δημιουργία, επανάσταση, χαρά, θλίψη, γνώση, ευαισθησία, λόγος, έργο, συναίσθημα. Η ποίηση είναι το βαθύτερο εγώ μας. Η σκέψη μας, το τι νιώθουμε, ο εαυτός μας.

Ο κάθε ποιητής που διαβάζουμε μας δίνει το εγώ του.

Ταυτιζόμαστε, προβληματιζόμαστε, μαθαίνουμε, συμφωνούμε μαζί του, νιώθουμε μαζί του. Με ένα ποίημα συνομιλούμε αληθινά. Λόγω λοιπόν της ημέρας ποίησης που έπεται της ημέρας της ευτυχίας διαλέξαμε δύο αντίρροπες έννοιες.

Αυτή της ευτυχίας και αυτή της δυστυχίας.

Τι είναι λοιπόν ευτυχία και τι δυστυχία;

Αλέξης Αντωνόπουλος, ποιητής και ιστορικός

Ο Αλέξης Αντωνόπουλος γεννήθηκε το 1989 στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, Υποκριτική στο Ινστιτούτο Θεάτρου και Κινηματογράφου Lee Strasberg στη Νέα Υόρκη, και Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο του Cambridge.

Ευτυχία είναι…Σπίτι

Κοιμόμαστε δίπλα στο σώμα με το οποίο μόλις κάναμε έρωτα, και τούτο δεν είναι πρακτικό. Είναι άβολο, άκρως ενοχλητικό αν η ψυχή δίπλα μας είναι από τις ψυχές που ροχαλίζουν· και το μισό κρεβάτι έχει αδιαμφισβήτητα χαθεί από την κατοχή μας. Παρόλ’ αυτά, κοιμόμαστε δίπλα στο σώμα με το οποίο μόλις κάναμε έρωτα.

Κοιμόμαστε δίπλα στο σώμα με το οποίο μόλις κάναμε έρωτα, γιατί αυτό το σώμα είναι το Σπίτι μας.

Το ταβάνι; Οι τοίχοι; Το κλειστό παράθυρο που σου δείχνει τώρα τ’ αστέρια; Νόμιζες ότι εκείνα είναι το Σπίτι σου γιατί αυτό είναι που θέλουν να πιστεύεις οι λογαριασμοί, και τ’ αφεντικά, και οι τράπεζες, και όλοι όσοι σού ζητάνε να τους πουλάς μικρά κομμάτια του εαυτού σου. Ασφαλώς κι εκείνα τα πράγματα δεν είναι το Σπίτι σου, ποτέ δεν ήταν, το καταλαβαίνεις τώρα. Κι όμως· απόψε που το κατάλαβες, απόψε τα αγάπησες στ’ αλήθεια για πρώτη φορά στη ζωή σου.

Αγκαλιάζεις το σώμα δίπλα σου· αρκετά απαλά ώστε να μην το ξυπνήσεις – μα κι αρκετά σφιχτά ώστε να θυμηθείς ότι ακόμα και τα κόκαλα του πρέπει να γεννήθηκαν από την καρδιά σου, πρέπει, άλλη εξήγηση δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Αγκαλιάζεις το σώμα δίπλα σου, και χαμογελάς. Γιατί πλέον ξέρεις.

​ Το ταβάνι; Οι τοίχοι; Το κλειστό παράθυρο που σου δείχνει τώρα τ’ αστέρια; Όλα αυτά βρίσκονται εδώ για να προστατεύουνε το Σπίτι σου.

Δυστυχία είναι…23:59

​ Δεν είναι ο αναπόφευκτος για όλους μας θάνατος εκείνο που με βαραίνει. Είναι η σκέψη ότι θα μετράω τα τελευταία μου δευτερόλεπτα – κι ακόμα θα φοβάμαι τα πάντα, κι ακόμα δεν θα έχω καταλάβει τίποτα. Ότι η τελευταία φωνή που θα ακούσω μέσα στο κεφάλι μου, θα είναι η ίδια που μου δίνει τώρα αυτές τις λέξεις.

Δεν είναι ο αναπόφευκτος για όλους μας θάνατος εκείνο που με βαραίνει. Είναι η σκέψη ότι θα μετράω τα τελευταία μου δευτερόλεπτα – και θα είμαι ακόμα πεινασμένος.

Λάζαρος Αντωνιάδης, στιχουργός και δημοσιογράφος

Ευτυχία είναι να προλαβαίνεις τη ζωή πριν σε προλάβει. Να διασχίζεις το ποτάμι με όσα τσακισμένα άκρα σου έχουν απομείνει ακουμπώντας με τα ίδια άκρα στην αμήχανη στιγμή της απέναντι όχθης. Δυστυχία είναι να σε προλαβαίνει η στιγμή πριν τη διασχίσεις σ’ αυτό το απειροελάχιστο της ώρας που καταστρέφονται τα πάντα γύρω σου. Δυστυχία είναι, επίσης, να μην αναγνωρίζεις τη θέληση κι ευτυχία είναι να τη δημιουργείς.

Ευτυχία είναι να φλερτάρεις με ή χωρίς ανταπόκριση. Ευτυχία είναι να σου έχει απομείνει ένα τελευταίο τσιγάρο στο πακέτο και να είναι 10 το βράδυ. Ευτυχία είναι να έχεις καβάτζα ένα δεύτερο πακέτο, αλλά να σου έχουν τελειώσει τα σπίρτα. Ευτυχία είναι να περιστρέφεσαι 360 μοίρες σε τρισδιάστατο χρόνο χωρίζοντας το σημείο συνάντησης, την ευθεία ζωή και το επίπεδο αλλαγής.

Όποιο πρόσημο κι αν προβάλεις, ζωή σου είναι,  σαν ένα σφαιρικό σύστημα συντεταγμένων.

Εύη Κυρμακίδου, εικαστικός

Η Εύη Κυρμακίδου είναι εικαστικός, απόφοιτη της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και Υποψήφια Διδάκτωρ-PhD, του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πολυτεχνείο της Κρήτης. Έχει εκθέσει την καλλιτεχνική της εργασία σε 11 ατομικές εκθέσεις και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Επιμελείται επίσης και εκθέσεις άλλων εικαστικών καλλιτεχνών. Ζει και εργάζεται στην Θεσσαλονίκη.

Ευτυχία – Δυστυχία

Ο Γαλλοελβετός φιλόσοφος Ζαν-Ζακ Ρουσσώ (1712-1778), είχε πει: «Ευτυχία δεν είναι να κάνεις αυτό που θέλεις, αλλά να μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις».

Ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ (1802-1885), είπε επίσης: «Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι η διαπίστωση ότι μας αγαπούν γι’ αυτό που είμαστε, ή, μάλλον, παρά το γεγονός ότι είμαστε αυτό που είμαστε».

Η ευτυχία για μένα έχει να κάνει πρωτίστως με την υγεία των ανθρώπων που αγαπώ και νοιάζομαι. Η αυτονόητη υγεία, θεμέλιος λίθος ευτυχίας, σε μια και μόνο στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε απόλυτη δυστυχία. Δύο έννοιες επομένως που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να τις διαχωρίσω και να τις διαπραγματευτώ χωριστά. Αν έπρεπε να τις κάνω εικόνα, θα έλεγα ότι οι δύο αυτές λέξεις βρίσκονται επάνω σε μία ρυθμιζόμενη κλίμακα όπου η ένταση της μίας ενισχύει ή αποδυναμώνει την ένταση της άλλης. Υπάρχουν πολλοί τομείς που μας δίνουν ευτυχία ή μας προκαλούν δυστυχία αντίστοιχα. Οικογενειακές, επαγγελματικές, κοινωνικές, ερωτικές και πολλά άλλα είδη σχέσεων και συναναστροφών, όπως και ο συνδυασμός μέρος ή όλων αυτών μαζί, μας δημιουργούν την ανάλογη αίσθηση που πάντα εξαρτάται από το μέγεθος του ενδιαφέροντός μας για την κάθε περίπτωση. Να αγαπάς, να σέβεσαι, να εκτιμάς, να δίνεις, να δίνεσαι, να νοιάζεσαι και ένα σωρό άλλα που πηγάζουν από σένα. Να μην προσπαθείς να εξαργυρώσεις αυτό που έδωσες. Να δίνεις για να δίνεις και όχι για να παίρνεις. Αυτό είναι ένα μεγάλο κομμάτι ευτυχίας για μένα.

Υπάρχει όμως το απόλυτο; Υπάρχει η απόλυτη ευτυχία; Υπάρχει άραγε η απόλυτη δυστυχία; Να λοιπόν που δεν θα απαντήσω ευθέως στις ερωτήσεις που ρητορικά έθεσα στον εαυτό μου. Θα πω όμως ότι θεωρώ πως και η απόλυτη ευτυχία αλλά και η δυστυχία είναι ένα «σκορ που σπάει», κάθε φορά που έρχεσαι αντιμέτωπος με το αντίστοιχο συναίσθημα.

Φυλλένια Σφουγγάρη, συγγραφέας ποιήτρια 

Η Φυλλένια Σφουγγάρη γεννήθηκε στη Β. Εύβοια. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Επίσης σπούδασε κλασικό πιάνο, είναι κάτοχος πτυχίου ειδικού αρμονίας κι η σύνθεση τραγουδιών αποτελεί αγαπημένη της ενασχόληση. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ελκυστής η ποιητική της συλλογή « Ναίφως ».

Ευτυχία είναι το να έχω θέληση. Την θέληση εκείνη, που συλλέγει τα χαρούμενα βλέμματα των περαστικών, τη μουσική απ’ της βροχής τα χέρια, την αλήθεια, που κάποιες φορές καλά κρύβεται μέσα στη δυστυχία, για να στεριώνει συνεχώς της ζωής μας τις στιγμές, γερά, πάνω στην ελπίδα. Ευτυχία είναι η επιλογή να βλέπεις ως πρόκληση ό,τι συναντάς μες στη ζωή πολεμώντας του ανθρώπου τ’ ανικανοποίητο.

Δυστυχία είναι η πείνα, η φτώχεια, η ανισότητα, η εκμετάλλευση, η τρομοκρατία, η βία. Είναι τόπος άγονος, όπου οι άνθρωποι δεν συναντιώνται, δεν σχετίζονται. Εκεί είμαι απειλή για σένα κι εσύ φοβάσαι τόσο το ‘‘εμείς’’. Τελικά πόση δυστυχία σέρνει πίσω του το α΄ενικό…

 Ιγνάτιος Ζεχάκης, ποιητής

Ο Ιγνάτιος Ζεχάκης είναι ποιητής και κατάγεται από την ελεύθερη Λευκωσία της όμορφης Κύπρου. Τα τελευταία χρόνια έχει αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην ποίηση, την φιλοσοφία και την ψυχολογία. Η ποίηση του σε ελεύθερο στίχο προσπαθεί να αναδείξει σημαντικές πτυχές της ψυχής και της ζωής των ανθρώπων. Η ποίηση του περιλαμβάνει ιδιάζουσα θεματολογία και χαρακτηρίζεται από επαναστατική ή στοχαστική διάθεση και διδακτικό ύφος. Τα ποιήματα του δίνουν έμφαση στο νόημα και είναι μικρά σε έκταση. Όπως ο ίδιος λέει “από λίγες λέξεις ─ ξεκινά ─ όλο το βάθος της σιωπής”, θέλοντας να υποδείξει πόσο μεγάλο νόημα και σκέψεις μπορούν να δημιουργθούν με μια-δυο προτάσεις.

Ο Ιγνάτιος Ζεχάκης είναι επίσης ο δημιουργός της σελίδας @poetry.gr , η οποία αναρτά καθημερινά αγαπημένα αποφθέγματα μεγάλων Ελλήνων Ποιητών. Είναι ιδιαίτερα ευγνώμων για όλους τους φίλους της σελίδας του και τους αγαπά ιδιαίτερα. Ένα από τα μεγάλα όνειρα του είναι “να ξυπνήσει σ’ ένα κόσμο γιομάτο ποίηση, όπου όλοι θα μιλούν για Ποίηση”. Σύμπτωση αποτελεί το γεγονός ότι η 21η Μαρτίου – καθιερωμένη Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης – αποτελεί και η μέρα γέννησης του ποιητή.

Όταν η ευτυχία γίνεται το πλάτος του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος χάνει το βάθος του.

Το πλάτος του ανθρώπου είναι όλα τα εφήμερα που απολαμβάνει και όλες οι υλικές απολαύσεις που τον συνοδεύουν καθημερινά. Η ευτυχία δεν μπορεί να αποκτηθεί με τα υλικά αγαθά.

Θα μπορούσε κανείς να έχει όλα τ’ αγαθά του κόσμου και να είναι δυστυχισμένος.

Η αχαριστία είναι η αρχή της δυστυχίας∙ η απληστία η διαδρομή της.

Όταν λοιπόν ο άνθρωπος πάψει ν’ αναζητεί το βάθος, τις αρετές, τις αξίες, τα ιδανικά και ότι τρέφει την ψυχή πνευματικά τότε αποκτά πλάτος που τον οδηγεί στην δυστυχία του.

Έτσι χάνεται η ευτυχία.

Δεν είναι τυχαίο που η ευτυχία του ανθρώπου κρύβεται στα απλά, τα λίγα, τα μικρά.

Από τα μικρά η χαρά μέσα μας μεγαλώνει.

Από εκεί ξεκινά και η ευγνωμοσύνη, η εκτίμηση, η λιτότητα∙ τα θεμέλια της ευτυχίας.

“Η ευτυχία δεν είναι το πλάτος του ανθρώπου∙ είναι το βάθος του”.

Ιωάννα Κοσμοπούλου, αντιδήμαρχος παιδείας Δήμου Θεσσαλονίκης

Η Ιωάννα Κοσμοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Είναι διδάκτορας της Βιοχημείας και διετέλεσε επίκουρη Καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ.

Τον Ιούνιο 2019 εκλέχτηκε Δημοτική Σύμβουλος Θεσσαλονίκης. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ορίστηκε Πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Θεσσαλονίκης (ΚΕΔΗΘ).

Από τις 8 Μαρτίου ορίστηκε με απόφαση του Δημάρχου Κωνσταντίνου Ζέρβα Αντιδήμαρχος Παιδείας.

Το μεγαλύτερο «συν» στο βιογραφικό της είναι τα τρία παιδιά της, ο Γιώργος, ο Θοδωρής και η Αλίκη.

Για μένα πάνω απ’ όλα ευτυχία είναι η χαρά των παιδιών μου

Ευτυχία είναι ένα ζεστό χαμόγελο

η παρουσία αισιόδοξων ανθρώπων δίπλα μου

η χαρά της δημιουργίας

η αποτελεσματικότητα της εργασίας

η θαλπωρή του σπιτιού μ’ ένα ποτήρι κρασί και καλούς φίλους

η ανακατωσούρα της κουζίνας μου μετά από ένα οικογενειακό γεύμα

το “χουχούλιασμα” στον καναπέ βλέποντας ταινίες με το κοριτσάκι μου

η ευωδιά του ζεστού καφέ το πρωί

η μυρωδιά του χόρτου μετά απ΄ τη βροχή, όταν βγαίνει ο ήλιος

το ελληνικό καλοκαίρι κι η αίσθησή του πάνω στο σώμα

η γαλήνη της θάλασσας, που μου «αδειάζει» το μυαλό και την ψυχή

η χαρά του να δίνεις

 

Για μένα δυστυχία είναι η μοναξιά (όχι η μοναχικότητα)

Δυστυχία είναι η γκρίνια και η μιζέρια

η παρουσία απαισιόδοξων ανθρώπων δίπλα μου

η απουσία έμπνευσης

η έλλειψη δημιουργικότητας

η τεμπελιά και η απραξία

η ματαιοδοξία και η ανάγκη για αυτοεπιβεβαίωση

η εξάρτηση από τη «χλίδα» και τα αξιώματα

η ανάγκη να παίρνεις

Γενικά για μένα δυστυχία είναι πολύ λιγότερα πράγματα απ’ ότι η ευτυχία

Γιάννης Σγουρούδης, συγγραφέας

Ο Γιάννης Σγουρούδης είναι συγγραφέας,έχουν εκδοθεί τρία του βιβλία.

Deja vu εκδόσεις : andys publishers

Η σκάλα δίπλα στη θάλασσα εκδόσεις : θράκα

Η ολοκλήρωση της έλλειψης εκδόσεις : κουκούτσι

και είναι ιδρυτής του ποιητικού ιστότοπου enasynena.gr

Η ευτυχία ως λέξη φέρει την ερμηνεία την ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου,προερχόμενη από

την εκπλήρωση των επιθυμιών του.

Η προσωπική ευτυχία επωάζεται στα ποιήματα που απλώνονται ως κισσός από στόμα σε στόμα,

στο μπλέξιμο της αγκαλιάς μέσα από τα δάχτυλα μέχρι την μεθυσμένη παρέα στο δρόμο που με το

φάλτσο τραγούδι της κάνει την πιο όμορφη καντάδα στην γειτονιά.

Δυστυχία,δυσφορία,είναι ο στενός κορσές βίας που έχει μας έχει φορεθεί και τον περιφέρουμε, ο ένας στον άλλον .

Οι μέρες οι ζοφερές θα γιατρευτούν από τα ποιήματα.

Κλείνοντας για το κάλεσμα θα σας χαιρετήσω με ένα ποίημα

του Χρίστου Λάσκαρη,με την ευχή να επιστρέψουμε σύντομα στην ομορφιά της ζωής.

[ μέσα σου να σκάβεις

ξεθάβοντας

μέρες παιδικές

για τρυφερά

εξαίσια ποιήματα ]

Τζένη Νοέμη 

«Τζενάκι

Ευτυχία είναι να είσαι 4ων, να πηγαίνεις στο Τζενάκι σου και να σου βγάζει μια μεγάλη λεκάνη με κουνελάκια από τον κήπο για να παίξετε.

Ευτυχία είναι τα καλοκαίρια. Ευτυχία είναι η θάλασσα.

Ο ελληνικός καφές απογεύμα με το καλοκαιρινό αεράκι και να στον προσφέρουν δυο χέρια ζαρωμένα που σε μεγάλωσαν μαζί με βουτήματα που έψηναν όλο το πρωί!

Είναι τα «ξαερινά λουλουδάτα φορεματάκια» για να νιώθεις την δροσιά και οι παρέες με τις γειτόνισσες στην πλατεία του χωριού!

Είναι να πηγαίνεις στην θάλασσα πρωί πρωί με καπέλο και γυαλιά για να προστατευτείς από τον ήλιο, έτσι άρεσε στο Τζενάκι που πηγαίναμε παρέα!

Είναι οι βόλτες και τα ψώνια στη λαϊκή.

Είναι τα κρητικά «λυχναράκια» που προσπαθούσε να σε μάθει το σχήμα.

Είναι το κέντημα σε μαξιλαροθήκες με πολύχρωμες κλωστές που σχηματίζουν πουλιά.

Ευτυχία είναι όμως και τα Χριστούγεννα! Η επόμενη μέρα της γιορτής σου, «Ευγενία» και έτσι ευγενικό το Τζενάκι να ανοίγει το σπίτι σε όλους. Να δίνει δεκάευρα πριν της κόψουν την σύνταξη που ήταν ο καημός της και να περιμένει τις φίλες για να παίξουνε κουμ καν και να πιούνε κόκκινο κρασί!

Ευτυχία είναι τα Χριστούγεννα το κουμ καν, το κοκκινο κρασί, αλλά και τα μελόμακάρονα και οι κουραμπιέδες που με μεράκι έψηνε το Τζενάκι και όλοι μίλαγαν για τα καλύτερα γλυκά!

Ευτυχία είναι τα Πυροτεχνήματα. Το Πάσχα. 11:30 στην εκκλησία, όπως η νεολαία μια κοκέτα γιαγιά που της παίρνει η εγγονή της τις λαμπάδες κάθε χρόνο να περιμένει τα «μπαμ μπουμ» και να γελάει!

Ευτυχία είναι η κοτόσουπα μετά την Ανάσταση και ξανά το κόκκινο κρασί.

Ευτυχία είναι να ακους 11 τη νύχτα: Τώρα θα βγείτε βόλτα; Τώρα πάει ο κόσμος για ύπνο… έλα Παναγία μου θα με σκάσεις!

Δυστυχία είναι να μην πρέπει να στεναχωρηθείς για ένα Τζενάκι που έφυγε γιατί αν ζούσε ακόμα 94ων ετών θα υπέφερε.

Ευτυχία είναι ένα Τζενάκι».

 

 

 

Σχολιάστε

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε ΔΩΡΕΑΝ την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα»

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

STAY CONNECTED

NEWSLETTER

 

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ