Και γιατί να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα; - Karfitsa.gr
Απόψεις

Και γιατί να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα;

Του Ιωάννη Βοτσαρίδη

votsaridisΤου Ιωάννη Βοτσαρίδη*

Την τελευταία διετία το φάντασμα της ανάπτυξης πλανάται πάνω από σωρεία μέτρων λιτότητας, φοροαφαίμαξης, μαζικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα και, εν τέλει, συρρίκνωσης του φορολογικού προϊόντος και πραγματικής μείωσης των εσόδων του κράτους, με αποτέλεσμα ο φαύλος κύκλος να επαναλαμβάνεται σε εφαρμογή μιας λάθος «συνταγής», στην οποία οι Εταίροι μας φαίνεται ανεξήγητα να επιμένουν και οι Έλληνες συνομιλητές τους στωικά να αποδέχονται.

Χρειάστηκε η κατάσταση να φτάσει σε αδιέξοδο για να θυμηθούν οι τεχνοκράτες καθοδηγητές μας, επί τέλους, τη μαγική λέξη ανάπτυξη. Ανάπτυξη πως; Δια της επιβολής της – παντός καιρού – συνταγής της μείωσης του εργατικού κόστους, ως πανάκειας για την αύξηση της Ανταγωνιστικότητας και των Επενδύσεων…

Ωστόσο, όποιος έχει μπει στην περιπέτεια του επιχειρείν στη χώρα μας γνωρίζει πολύ καλά ότι η απροθυμία  των εγχώριων και ξένων επιχειρηματιών να τοποθετηθούν στην Ελλάδα δεν οφείλεται τόσο στο κόστος της εργασίας, όσο στις αγκυλώσεις και τις στρεβλώσεις του δημόσιου τομέα που διαχρονικά αποτελούν την τροχοπέδη κάθε καλοπροαίρετου επενδυτή. Βεβαίως, η ελαστικότητα στους όρους εργασίας, η μείωση του ασφαλιστικού κόστους, η μείωση του μέσου όρου των μισθών και η αποδυνάμωση των συλλογικών και κλαδικών συμβάσεων, αφαίρεσαν αρκετά βάρη από τον εργοδότη και έκαναν τις επενδύσεις πιο ελκυστικές. Δεν έλυσαν, όμως, το κυριότερο πρόβλημα: αυτό της παντοδύναμης γραφειοκρατίας, της ασάλευτης ηγεμονίας του άρρωστου ελληνικού δημοσίου, που επί σειρά δεκαετιών – ίσως και από ιδρύσεως ελληνικού κράτους – απομυζά κάθε υγιή πόρο και κάθε φιλόδοξη επιχειρηματική προσπάθεια στη χώρα.

Οι στρεβλώσεις της ελληνικής δημόσιας διοίκησης έχουν σαφέστατα πολιτικό πρόσημο, ξεκινώντας από τη διαπλοκή μεταξύ κομματικού συστήματος και ψηφοφόρων, την οικειοποίηση των δημοσίων πόρων ως ανταμοιβή στους πρόθυμους (διορισμοί), τη συνακόλουθη υπερδιόγκωση του κράτους – εργοδότη και τη δημιουργία ενός δεύτερου, παράλληλου, μη αξιοκρατικού πόλου εξουσίας, αυτής των δημοσίων λειτουργών.

Οι τελευταίοι, με σύμμαχο ένα παράλογο, αλληλοεπικαλυπτόμενο αλλά και αλληλοαναιρούμενο πλέγμα Νόμων, κτίζουν το τείχος της γραφειοκρατίας εναντίον κάθε καινοτομικής και εκσυγχρονιστικής προσπάθειας που θα ανέτρεπε την παντοδυναμία τους, καθιστώντας τον πολίτη όμηρο ενός παγιωμένου συστήματος που ευνοεί τη μαύρη οικονομία, το χρηματισμό και τη διαφθορά.

Συνεπίκουρη στην χαώδη αυτή κατάσταση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης έρχεται η ανεπάρκεια της Ελληνικής Δικαιοσύνης, της οποίας οι ρυθμοί και η αναποτελεσματικότητα αποθαρρύνουν κάθε επίδοξο επενδυτή. Οι ίδιοι οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης μπορεί να μην ευθύνονται άμεσα για την ολιγωρία του συστήματος, το αποτέλεσμα, όμως, δημιουργεί τεράστιες δυσλειτουργίες στην επιχειρηματικότητα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς τις πολύχρονες καθυστερήσεις στα δημόσια έργα λόγω ενστάσεων στις απαλλοτριώσεις, τις χρονοβόρες προσφυγές δημόσιων οργανισμών (Δασαρχείων, Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, Δήμων κ.λ.π.) εναντίων μεγάλων ιδιωτικών έ-ργων, τις υπερδεκαετείς διαδικασίες διεκδίκησης ιδιωτικών και δημόσιων αποζημιώσεων.

Αυτονόητο είναι, λοιπόν,  το ερώτημα, «γιατί να επενδύσει κανείς στην Ελλάδα»;

Γιατί να επενδύσει κανείς σε μία χώρα που απαιτεί 3-6 μήνες για την άδεια έναρξης μιας επιχείρησης, που εισάγει 16 νέα Φορολογικά Νομοσχέδια σε μία διετία, που φορολογεί τα Εταιρικά Μερίσματα 40%, που ανέχεται οι πολεοδομίες να κάνουν 2-3 έτη για να εκδώσουν μια οικοδομική άδεια. Μια χώρα που, εν έτει 2013, δε διαθέτει on line σύστημα στις εφορίες και στα υποθηκοφυλακεία, δεν έχει ακόμα αποκτήσει πλήρες Κτηματολόγιο, δεν καταφέρνει καν να εκταμιεύει τα – κατά 95% επιδοτούμενα – κονδύλια του ΕΣΠΑ.

Δεν πρόκειται λοιπόν, η Ανάπτυξη να επιτευχθεί μόνο με τη φθηνή αγορά εργασίας. Ο υποψήφιος επενδυτής εξετάζει μια σύνθεση παραμέτρων (πολιτική σταθερότητα, γεωπολιτική θέση, πιστώσεις, παραγωγικότητα, φορολογικό σύστημα, δείκτες εγκληματικότητας, δείκτες απεργιών κ.α.) προκειμένου να δεσμεύσει τα κεφάλαια του. Κυρίως όμως συνεκτιμά την ύπαρξη ενός φιλικού προς τον επενδυτή Κράτους. Και αυτή την εικόνα η χώρα μας, δεν έχει, μέχρι στιγμής καταφέρει, να τη δώσει προς τα έξω. Το ερώτημα είναι εάν δεν μπορεί ή εάν δεν θέλει….

*Ο κ. Βοτσαρίδης είναι Διευθύνων Σύμβουλος της INTERLIFE Ασφαλιστικής, Ελληνικής Εταιρίας Γενικών Ασφαλίσεων με έδρα την Θεσσαλονίκη που ιδρύθηκε το 1991 σε πολυμετοχική βάση, ενώ  η πορεία της Εταιρίας υπήρξε κερδοφόρα από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της. Η INTERLIFE Ασφαλιστική δραστηριοποιείται σε όλη την Ελλάδα με ένα ευρύ Δίκτυο Πωλήσεων.

Σχολιάστε

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.



 

 

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ