Σε αυτή τη χώρα μάλλον έχουμε ειδικότητα να χύνουμε την καρδάρα με το γάλα και να… σπάμε τον κουμπαρά.
Ας ξεκινήσουμε από τον τελευταίο. Σύμφωνα με τη Wikipedia, «ο κουμπαράς είναι δοχείο με σχισμή που χρησιμεύει για την άτυπη αποταμίευση κερμάτων ή χαρτονομισμάτων. Χρησιμοποιείται περισσότερο από παιδιά στα οποία δίνονται (σ.σ.: οι κουμπαράδες) ως σύμβολα προνοητικότητας και εγκράτειας, ώστε να μαθαίνουν την πρακτική της αποταμίευσης».
Παρακαλούμε, δώστε έμφαση στο τονισμένο μέρος της φράσης. Η λογική του κουμπαρά είναι απλή: μαζεύεις για ένα χρονικό διάστημα και τον σπας -πραγματική ιεροτελεστία για όσους την έχουν ζήσει- για να αγοράσεις ένα δώρο αξίας: πχ, ένα ποδήλατο. Που σημαίνει ότι μαζεύεις για αρκετό καιρό. Αυτή είναι η διδακτική του πράγματος. Στην περίπτωση του… κουμπαρά από τα αυξημένα έσοδα του τουρισμού που διαβάζουμε, μάλλον έχουμε μία άλλη περίπτωση, Έπιασαν πέντε δραχμές οι τσέπες μας και θέλουμε να τις αδειάσουμε πάλι.
Καμία προνοητικότητα, καμία εγκράτεια. Και ο χειμώνας έρχεται με το πετρέλαιο να τραβά την ανηφόρα. Κανείς δεν λέει να μην ενισχυθούν όσοι έχουν ανάγκη. Αλλά, το έχουμε πει ξανά, δημιουργείται ένα μοτίβο: οι ίδιοι τα παίρνουν, οι ίδιοι πληρώνουν. Χωρίς οι τελευταίοι να είναι πραγματικά οι έχοντες. Το πιθανότερο είναι πως απλώς δηλώνουν τα εισοδήματά τους. Πέρα και από αυτό το θέμα, όμως, καλό θα είναι το ελληνικό κράτος να μάθει τη λογική του κουμπαρά. Γιατί φοβόμαστε ότι έχει εθιστεί στα δανεικά.
Είναι κουτό να μιλάμε για πλεονάσματα όταν χρωστάμε της Μιχαλούς. Καθόμαστε πάνω σε μία βόμβα χρέους και καλό είναι αυτό να μην το ξεχνάμε ποτέ. Για να μη ζήσουμε ξανά την τραγωδία του 2010 που κόστισε τόσο πολύ. Και στην οικονομία και στην κοινωνία και στο πολιτικό μας σύστημα.
Στην Ευρώπη έχουμε ακόμη πόλεμο, η κλιματική κρίση δείχνει τα δόντια της σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, τα μεταναστευτικά ρεύματα εντείνονται. Η στήλη αν είχε κουμπαρά θα τον κρατούσε ως κόρη οφθαλμού. Και όχι για να πάρει ποδήλατο.
Αυτή είναι η συμβουλή μας.
ΥΓ.: Στην οικονομία έχει γίνει δουλειά. Οι επενδύσεις έχουν αυξηθεί, τα εισοδήματα το ίδιο. Οι εξαγωγές πάνε καλά, αλλά παραμένουμε εξαρτημένοι από τις εισαγωγές. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο η προσπάθεια που έχει γίνει και συνεχίζεται. Να μη χύσουμε -πάλι- την καρδάρα με το γάλα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
