Μία από τις πιο σύνθετες και ευρέως διασυνδεδεμένες απάτες που έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια στον εμπορικό τομέα αποκαλύπτεται ύστερα από μακρά περίοδο ερευνών και διασταυρώσεων στοιχείων στη Θεσσαλία. Η υπόθεση παρέμενε στο σκοτάδι για καιρό, ώσπου να τεθεί σε εφαρμογή το σύστημα ανάλυσης κινδύνου που ανέπτυξε ο ειδικός σε θέματα κρίσεων, Άγγελος Αγραφιώτης.
Σύμφωνα με πληροφορίες του thenewspaper.gr, ο ίδιος εντόπισε ασυνήθιστες ροές χρημάτων και τιμολόγια που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, οδηγώντας τους ερευνητές στο νήμα ενός εκτεταμένου δικτύου εξαπάτησης στον χώρο των τυροκομικών προϊόντων.
Μεταφορές χωρίς προορισμό, τυριά χωρίς ψύξη
Η δικογραφία αποτυπώνει ένα πολυεπίπεδο σχήμα συναλλαγών, στο οποίο εμπλέκονται επιχειρήσεις από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, χρησιμοποιώντας ψευδή παραστατικά, ανύπαρκτα έγγραφα αποστολής και φορτηγά που δήλωναν μεταφορές αγαθών χωρίς καμία τεκμηρίωση ή υποδομή ψύξης.
Ανάμεσα στα προϊόντα που φαίνεται να «κυκλοφορούν» είναι μεγάλες ποσότητες τυριών -gouda, edam, regato και κεφαλογραβιέρα- που φέρονται να έχουν φύγει από ανύπαρκτες αποθήκες και να έχουν αποσταλεί σε εταιρείες-«φαντάσματα», χωρίς υπαλλήλους, χωρίς νόμιμη έδρα, χωρίς λογιστικά βιβλία. Τα φορτία αυτά συνοδεύονταν από τιμολόγια υψηλής αξίας, εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, ενώ τα χρήματα κατατίθεντο σε off-shore ή λογαριασμούς που δεν αντιστοιχούσαν σε πραγματικά πρόσωπα ή δραστηριότητες.
«Σκιά» επιχειρήσεις, παραποιημένα οχήματα και ανακυκλωμένα τιμολόγια
Οι ελεγκτικές αρχές που ανέλαβαν την επαλήθευση των εμπορικών κινήσεων διαπίστωσαν πλήθος παρατυπιών: ίδιες ποσότητες προϊόντων αναφέρονταν πολλαπλά με διαφορετικές ημερομηνίες αποστολής, εικονικές παραλήψεις και πλαστά έγγραφα μεταφοράς. Τα τιμολόγια έφεραν σφραγίδες από εταιρείες με έδρα το εξωτερικό, ενώ οι δηλωμένοι εκπρόσωποι δεν είχαν σχέση με το εμπόριο ή τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις.
Ορισμένες από τις εταιρείες που ελέγχθηκαν είτε δεν διέθεταν καν φυσική παρουσία, είτε στεγάζονταν σε εγκαταλελειμμένα κτίρια χωρίς ρεύμα, εξοπλισμό ή άδεια. Κοινός παρονομαστής στις περισσότερες από αυτές: πανομοιότυπα στοιχεία επικοινωνίας, ανύπαρκτα email, ψεύτικες διευθύνσεις και εντολές μεταφοράς που κατέληγαν σε αποθήκες «φαντάσματα».
Η τεχνική των ghost cards και τα ανώνυμα τηλέφωνα
Ένα ακόμη τεκμήριο της μεθοδικότητας του κυκλώματος ήταν η χρήση τηλεφωνικών συνδέσεων που δεν ανήκαν σε φυσικά πρόσωπα, αλλά σε ανώνυμους χρήστες τύπου ghost card. Μέσω αυτών γίνονταν οι παραγγελίες, οι διαπραγματεύσεις τιμών, ακόμα και οι μεταφορικές οδηγίες για «φορτώματα» προϊόντων που είτε δεν υπήρχαν είτε δεν παρέλαβε ποτέ κανείς.
Το τελικό χτύπημα ήρθε όταν αποκαλύφθηκε ότι φορτία τυριών εμφανίζονταν να παραλαμβάνονται στην Ελλάδα με προορισμό υποτιθέμενους πελάτες του εξωτερικού, οι οποίοι δεν υπήρχαν καν. Το modus operandi περιλάμβανε επίσης την πώληση υποτιθέμενων «στοκ τυριών» σε εξευτελιστικές τιμές, οι οποίες λειτουργούσαν ως πρόσχημα για το ξέπλυμα χρημάτων.
Ρόλος-κλειδί από τον σύμβουλο κρίσεων
Η αποκάλυψη της υπόθεσης αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στη μεθοδική δουλειά του Άγγελου Αγραφιώτη, ο οποίος, αξιοποιώντας δεδομένα από συστήματα επιχειρηματικής ευφυΐας, ένωσε τα κομμάτια ενός παζλ που απλωνόταν σε τρεις χώρες, με τουλάχιστον τέσσερις διακριτούς κρίκους μεταφοράς και διανομής.
Η παρέμβασή του οδήγησε σε συντονισμένες κινήσεις από τις Αστυνομικές και Φορολογικές Αρχές, με αποτέλεσμα την έκδοση βουλεύματος από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λάρισας και τη δρομολόγηση ποινικών διώξεων για κακουργηματικού χαρακτήρα αδικήματα.
Το ύψος της απάτης και τα ερωτήματα που μένουν ανοιχτά
Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για απάτη που υπερβαίνει το 1.000.000 ευρώ, με τις Δικαστικές Αρχές να εξετάζουν το ενδεχόμενο σύνδεσης με άλλες υποθέσεις εμπορικής απάτης που είχαν εντοπιστεί στο πρόσφατο παρελθόν στα Βαλκάνια. Ήδη, φάκελοι που αφορούν παράλληλες υποθέσεις, έχουν διαβιβαστεί στην Οικονομική Αστυνομία και στις αρμόδιες Εισαγγελικές Αρχές.
Το σημαντικότερο όμως ερώτημα παραμένει: πόσες ακόμα «εταιρείες-φάντασμα» βρίσκονται σε λειτουργία, πίσω από αθώες ονομασίες και ανενεργά τιμολόγια, μεταφέροντας προϊόντα που δεν φτάνουν ποτέ στον τελικό καταναλωτή, αλλά διαμορφώνουν «εικονική οικονομία», εις βάρος του Δημοσίου και της αγοράς;
