Ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας πρέπει να αποφασίσει τελικά αν έχουμε ή δεν έχουμε «δικαστάς εις τας Αθήνας», όπως είχε πει πρόσφατα, μετά την επίσκεψή του στον κ. Χρήστο Ράμμο της ΑΔΑΕ, προκειμένου να ανταλλάξουν (μυστικά) μπιλιετάκια με ονόματα και κινητά τηλέφωνα τρίτων προσώπων.
Δεν μπορεί, για παράδειγμα, ο κ. Τσίπρας όταν βγαίνει από το γραφείο του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκουνα μας λέει ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη και όταν ο αδερφικός του φίλος κρίνεται ένοχος και καταδικάζεται σε δύο έτη φυλάκισης να μας λέει ότι δεν είναι καλή η απόφαση γιατί δεν ήταν ίδια με την εισήγηση της εισαγγελέως του Ειδικού Δικαστηρίου. Αυτά είναι αστεία πράγματα.
Δεν μπορεί ο κ. Τσίπρας να ζητά καθημερινά παραιτήσεις υπουργών και βουλευτών της ΝΔ (μη καταδικασμένων) ακόμα και για μονόστηλα των κομματικών του εφημερίδων και όταν ένας δικός του καταδικάζεται να πετάει χαρταετό και να σφυρίζει αδιάφορα. Βεβαίως είναι αντιληπτό ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αδειάσει το alterego του την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ποτέ δυνατόν να ισχυριστεί ότι ο κ. Νίκος Παππάς ενεργούσε αυτοβούλως; Θα αστειεύεστε βέβαια… Ο κ. Τσίπρας και να θέλει δεν μπορεί να απαρνηθεί τον Νίκο. Θα το πιει το πικρό ποτήρι ο πρόεδρος και θα κατεβάσει υποψήφιο με μαύρο ποινικό μητρώο. Ποιος; Ο Αλέξης που είναι κάθε λέξη του Συντάγματος. Που είναι η προσωποποίηση της Δημοκρατίας. Ο Αλέξης ο θεσμικός, που είναι και πραίτωρ του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς. Ω καιροί, ω ήθη… Θα μου πείτε, είναι πλημμέλημα και κάθε ποινική καταδίκη δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη στέρηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι. Μην μπούμε πάλι στη διαδικασία να ρωτάμε αν ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό…
«P»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
