Από άποψη πολιτικών γεγονότων, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστάτησαν στην χρονιά που φεύγει.
Ήταν μια χρονιά ανατροπών για την Κεντροαριστερά το 2024. Αναρίθμητες συνεδριάσεις οργάνων σε ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, τρία συνολικά συνέδρια, δύο εσωκομματικές εκλογικές αναμετρήσεις, μια καθαίρεση και μια ανφισβήτηση αρχηγού. Και στο τέλος μια διάσπαση και αλλαγή και κοινοβουλευτικά και δημοσκοπικά των συσχετισμών. Από άποψη πολιτικών γεγονότων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστάτησαν στην χρονιά που φεύγει.
Διασπασμένος ΣΥΡΙΖΑ
Έτος εντάσεων, ρήξεων, καθαίρεσης προέδρου, διάσπασης και εκλογής νέου προέδρου αλλά και με βαριές απώλειες ήταν το 2024 για την Κουμουνδούρου.
Μόνο για ένα διάστημα περίπου δύο μηνών υπήρξε ανακωχή στον ΣΥΡΙΖΑ. Πριν από τις ευρωεκλογές. Πολλαπλές συνεδριάσεις οργάνων, όλες με εντάσεις, όλες να αφορούν τα εσωκομματικά. Τον τρόπο που διοικεί ο Κασσελάκης, τις αλλαγές που θέλει να φέρει, τις πολιτικές του θέσεις και πως τις εκφράζει.
Ένα ταραγμένο συνέδριο με ένα δημόσιο μπρα ντε φερ που όμοιο του δεν είχαμε ξαναδεί οι πολιτικοί συντάκτες. Με τους δύο μονομάχους στο βήμα να πετούν ο ένας το γάντι στον άλλον. Τον Στέφανο Κασσελάκη και την Όλγα Γεροβασίλη και από κάτω μια αρένα έτοιμη να εκραγεί. Και ένα ακόμη συνέδριο όπου για όποιον ουδέτερο ήταν εκεί, δεν μπορεί να μην χτύπησαν οι δημοκρατικοί του αισθητήρες. Δοκιμάστηκε η δημοκρατία.
Και έφερε κάτι απολύτως αναμενόμενο. Γιατί για μήνες ήταν ξεκάθαρα τα δύο κόμματα σε έναν ΣΥΡΙΖΑ. Σχεδόν από τον πρώτο μήνα της εκλογής του. Απλά τότε φαινόταν ο ίδιος ξένο σώμα αλλά όσο περνούσε ο καιρός κέρδιζε οπαδούς, δημιουργώντας πλατιά μάζα υποστήριξης.
Απλά έπρεπε να πιστοποιηθεί με κάποιο τρόπο ποιος θα είναι ο απόλυτος ένοικος στην Κουμουνδούρου. Ποιος θα έχει τα κλειδιά και τη σφραγίδα όπως έλεγαν παλιά στα πανεπιστήμια. Και με το συνέδριο στο Γκάζι, κέρδισαν όσοι λίγοι ήταν μέσα τους πολλούς που έμειναν για ώρες έξω από αυτό και αποχώρησαν άμεσα δημιουργώντας από το επόμενο 24ωρο το Κίνημα Δημοκρατίας.
Δοκιμάστηκε, επέζησε και επέστρεψε
Το ΠΑΣΟΚ είναι σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση στη χώρα δια της διασπάσεως του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όχι γιατί δεν έκανε και τίποτα ή του ήρθε απλά ως δώρο.
Το ΠΑΣΟΚ με τον Νίκο Ανδρουλάκη μπήκε στην χρόνια των ευρωεκλογών με τεράστια αισιοδοξία και υψηλές προσδοκίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ σπαρασσόταν, είχε πάει ήδη δεύτερο κόμμα στις δημοσκοπήσεις και ο Ανδρουλάκης έλεγε σιγά σιγά δειλά ότι στόχος είναι η δεύτερη θέση στις ευρωεκλογές.
Μέχρι που δύο ψηφοφορίες στη Βουλή, τον δίχασαν, θόλωσε το πολιτικό του μήνυμα και μπέρδεψε τα πόδια του – που λέγαμε μικροί – και έπεσε. Καθώς η τρίτη θέση στις ευρωεκλογές θεωρήθηκε και δικαίως ως ήττα. Γιατί μπορεί να ανέβασε ποσοστά αλλά σε απόλυτους αριθμούς το ΠΑΣΟΚ δεν πήγε καλά. (11,84% και 617.000 ψήφοι στις εθνικές εκλογές του 2023, 12,79% αλλά 508.000 ψήφοι στις ευρωεκλογές).
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μπορεί να ακολούθησε μια λανθασμένη στρατηγική στις ευρωεκλογές, επικοινωνιακή αλλά και πολιτική αλλά αμέσως μετά πήρε τις πιο σωστές αποφάσεις που δικαίωσαν και τον ίδιο αλλά και το κόμμα. Σήκωσε το γάντι κατευθείαν, πήγε σε εσωκομματικές διαδικασίες συντεταγμένα, προτάσσοντας πολιτικά διακυβεύματα, αφήνοντας τα μικρά και ασήμαντα στην άκρη.
Σε αντιδιαστολή με όσα παρακολουθούσε ο κόσμος να συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ η μάχη των υποψηφίων προέδρων στο ΠΑΣΟΚ είχε πολιτικό πολιτισμό, πολιτικές αντιπαραθέσεις, έξι διαφορετικές πολιτικές πλατφόρμες που ο κάθε υποψήφιος τις παρουσίαζε ανά την Ελλάδα. Πουθενά εσωκομματικές έριδες, πουθενά υπόνοιες και δηλητηριώδεις συζητήσεις για μαύρα ταμεία , μετακλητούς, ελέγχου του κόμματος , απλήρωτους εργαζόμενους κλπ. Όχι ότι δεν υπήρχαν φωνές και άνθρωποι να βάλουν μπουρλότο. Αλλά δεν τους το επέτρεψε η μεγάλη πλειοψηφία.
Το «μπόλιασμα» και η αμφίπλευρη διεύρυνση
Και επίσης το ΠΑΣΟΚ σε αυτές τις εσωκομματικές εκλογές επανέφερε την πολυτασικότητά του στο προσκήνιο. Με τον Παύλο Γερουλάνο και την Άννα Διαμαντοπούλου να προστίθεται (ειδικά η δεύτερη) στο κλασικό δίπολο εντός του ΠΑΣΟΚ που εκφραζόταν από τους Ανδρουλάκη και Δούκα. (Ανδρουλάκης-Παπανδρέου το 2021, Γεννηματά-Ανδρουλάκης αντίστοιχα το 2017). Έτσι κατάφεραν να κάνουν εσωκομματικές εκλογές παράδειγμα προς μίμηση.
Η επανεκλογή Ανδρουλάκη έφερε και άλλον αέρα στην Τρικούπη. Και στον ίδιο. Υπάρχει και μεγαλύερη αυτοπεποίθηση. Το «μπόλιασμα» όλων των διαφορετικών τάσεων έγινε σε επίπεδο προσώπων, θα πρέπει να γίνει και σε ιδεών, πολιτικών προτάσεων. Δεν είναι εύκολο. Το ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι με διαφορά η δεύτερη δύναμη της χώρας αλλά φαίνεται ότι λόγω του πολύ μεγάλου κατακερματισμού δυνάμεων θα “ταβανιάσει” δημοκοπικά. Αν θα υπάρξουν απαντήσεις με την αμφίπλευρη διεύρυνση που επιχειρεί ο Ανδρουλάκης μένει να φανεί. Πάντως η ενίσχυση της ΚΟ ή του κόμματος με προσωπικότητες εκτός ΠΑΣΟΚ στο πολιτικό συνέδριο της Άνοιξης είναι κάτι που αναμένεται.
ΑΠΟ ΤΗ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
