Φυλακή και «σπίτι» τους!

Το γράφω; Δεν το γράφω! Το λέω; Δεν το λέω! Αυτολογοκρίνομαι ή κινδυνεύω να κατηγορηθώ ως ρατσιστής; Αυτολογοκρίνομαι! Not! Καλύτερα κατηγορούμενος στη δημόσια σφαίρα παρά απολογούμενος στη συνείδησή μου. Προτιμότερο να κάνω ένα λάθος προσπαθώντας να εκφράσω τις σκέψεις μου παρά να ζω λάθος παρακολουθώντας.

Ένα κορίτσι 17 ετών κινδύνεψε να βιαστεί ή να έχει την τύχη της Μυρτώς στα βραχάκια της Φρεαττύδας. Δράστες της επίθεσης 4 Αιγύπτιοι μετανάστες -καμία σχέση με τους Αιγύπτιους ψαράδες που έσωσαν ζωές στο Μάτι- ηλικίας από 17 έως 19 ετών, που διαμένουν σε δομές φιλοξενίας. Και οι οποίοι έχουν επιδείξει παραβατική συμπεριφορά και στο παρελθόν.

Την κοπέλα έσωσε ένας νεαρός 22 ετών που αντιπαρατέθηκε στους επίδοξους βιαστές, που τον απειλούσαν με σπασμένα μπουκάλια μπίρας και κονσερβοκούτια, ενώ δεκάδες άλλοι λουόμενοι έμειναν ακίνητοι στις ξαπλώστρες τους. (σ.σ. Πιθανότατα κάποιοι από αυτούς μπορεί και να είχαν ψηφίσει στο παρελθόν «Χρυσή Αυγή» για να διώξει τους μετανάστες! Ζητώ συγγνώμη για τη δίκη προθέσεων, αλλά μερικές φορές κολλάει.) Ευτυχώς έφτασε γρήγορα η ΕΛΑΣ -για να μην αναρωτιούνται τα αγαλματάκια τα ακούνητα της παραλίας «πού είναι το κράτος»- και αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.

Ερχόμαστε, λοιπόν, στο ερώτημα: τι τους κάνουμε; Χωρίς περιττές περικοκλάδες -ανασφάλεια για τα δημοκρατικά μου αισθήματα δεν έχω- αφού ξεμπλέξουν με τη Δικαιοσύνη (φαντάζομαι θα θεωρηθούν ύποπτοι φυγής ή τέλεσης νέων αδικημάτων και θα προφυλακιστούν μέχρι να δικαστούν) κηρύσσονται ανεπιθύμητα πρόσωπα στην Ελλάδα. Όχι μόνο για να προστατέψουμε την κοινωνία μας, αλλά και όλους τους υπόλοιπους μετανάστες στις δομές φιλοξενίας.

Οι τέσσερις νεαροί αλλοδαποί είναι εξίσου ένοχοι όσο θα ήταν ένας ή τέσσερις Έλληνες που θα έκαναν το ίδιο, στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο. Το ότι είναι μετανάστες δεν είναι δικαιολογία, δεν είναι ελαφρυντικό, δεν είναι άλλοθι. Δεν μπορεί να νοθεύει την κρίση μας για την πράξη τους. Οι νόμοι είναι νόμοι και ισχύουν για όλους. Φυλακή και «σπίτι» τους, λοιπόν! Δεν έχουμε κανέναν λόγο να ανεχόμαστε εισαγόμενους εγκληματίες. (σ.σ. Συγγνώμη για το πρώτο πρόσωπο, αλλά μερικά πράγματα δεν λέγονται αλλιώς.)