Ο Τσίπρας… παραμέρισε και με την παραίτησή του (προσωρινή;) άνοιξε τον δρόμο για τον ερχομό του νέου αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αναμφίβολα θα κινείται στη σκιά του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν αλλάξει όνομα, πρόσωπα και φυσιογνωμία, θα τείνει προς τη διάλυση. Ήταν ό,τι πιο άρρωστο και τοξικό γνώρισε το πολιτικό σκηνικό της χώρας στη Μεταπολίτευση. Ο Τσίπρας μπορεί να παραιτήθηκε, αλλά περιμένει τη στιγμή, όπου οι σύντροφοί του από έναν διαλυμένο ΣΥΡΙΖΑ θα του ζητήσουν και πάλι να πάρει το κόμμα. Θα τον υποδεχθούν ως… μεσσία, αλλά δεν ξέρουμε πόσοι θα έχουν απομείνει στο… μαγαζί! Ωστόσο, μιλάμε για ένα κόμμα αποσυνάγωγων, άχρηστων διαχειριστών, επαγγελματιών τυχοδιωκτών και εμμονικά καταστροφικών τύπων!
Ο… παραμερισμένος δεν αποσύρεται από την πολιτική, καθώς είναι μόλις 48 ετών. Ο Τσίπρας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Τσίπρας. Συνεπώς, ο νέος αρχηγός του κόμματος θα κληθεί να διαχειριστεί τις επόμενες δύο μαζεμένες… καρπαζιές που έρχονται στις περιφερειακές και δημοτικές, αλλά και την τελευταία και πιο δυνατή στις ευρωεκλογές! Πάνε ολοταχώς προς την εξαΰλωση, αν δεν συγκινήσουν και δεν τους φύγει η ρετσινιά του απατεώνα! Το «προϊόν» που πουλούσε ο Τσίπρας δεν… πουλάει. Για την ακρίβεια, το εκλογικό σώμα κατάλαβε ότι το προϊόν που του πουλούσε ένας απατεώνας ήταν… μαϊμού!
Το κόμμα του ήταν αποτέλεσμα μια εποχής όπου ο κόσμος ήθελε να διοχετεύσει την οργή του για τις περικοπές στα εισοδήματα και την επιβολή μέτρων, στο πλαίσιο ενός αναπόφευκτου σοκ που δεν θέλαμε να αποδεχθούμε. Οι πολίτες βρήκαν αποκούμπι σε μια πολιτική φιγούρα η οποία… έπεισε για το πόσο πολλά ψέματα μπορεί να λέει και με τι ωραίο τρόπο μπορεί να τα εκφράζει!
Τον εξέλεξαν πρωθυπουργό δύο φορές το 2015, αλλά μετά το τρίτο μνημόνιο άρχισε η κατηφόρα. Το… πείραμα Τσίπρα (αν δεν ήταν ο Καμμένος, δεν θα είχε γίνει ποτέ πρωθυπουργός) μας κόστισε πάνω από 200 δισ. ευρώ. Μαζί με την τεράστια οικονομική ζημία, η θητεία ΣΥΡΙΖΑ μάς κόστισε ακριβά με τους επιπλέον φόρους και οδήγησε σε μεγάλες εκπτώσεις σε θεσμικό, αξιακό, δικαιακό και ηθικό επίπεδο.
Ο Τσίπρας «καβάλησε το καλάμι», ενώ έβλεπε από το 2016 ότι έρχεται ο Μητσοτάκης. Πήγε να του φράξει τον δρόμο με την απλή αναλογική και έφαγε τα μούτρα του. Το 2019 ο Τσίπρας πίστεψε ότι το 31% των ψηφοφόρων είναι δεδομένο. Αμ δε. Μάλιστα, το 2019, η νίκη Μητσοτάκη… προκάλεσε τις αψυχολόγητες κινήσεις του Τσίπρα και των στελεχών του. Στις 25 Ιουνίου μπήκαν οι τίτλοι τέλους στο πρόσωπο Τσίπρας, στο κόμμα ΣΥΡΙΖΑ και στην τοξικότητα της νεοκομμουνιστικής ιδεολογικής «φούσκας» του Τσιπροκαμμενοπολακισμού.
Ο κόσμος… έφτυσε όλο αυτό το αφήγημα και τους πρωταγωνιστές του. Τους έφτυσε πρώτα όταν ήταν κυβέρνηση και τους έφτυσε και τώρα που ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση. Μετά από μια εκλογική πανωλεθρία και μια καθολική καταδίκη από την κοινωνία, το μόνο που έχεις να προσφέρεις είναι να παραιτηθείς το ίδιο βράδυ. Έτσι κάνουν οι ηγέτες.
Οι απατεώνες περιμένουν μερικές μέρες και όταν δεν τους παίρνει, επιχειρούν μια ηρωική έξοδο, την οποία «βαπτίζουν» ως «γενναία απόφαση» για να έχουν να λένε οι ανεγκέφαλοι χειροκροτητές τους. Ο Τσίπρας μπορεί να αποτελεί… κεφάλαιο για την Αριστερά, αλλά για τους πολλούς είναι το «ατύχημα» που δεν πρέπει να ξανασυμβεί στη χώρα. Πίτσα, ξίδι και καλό ταξίδι…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
