00:54, Τρίτη
16 Αυγούστου 2022

Γιατί ο Ερντογάν φοβάται τον Μητσοτάκη;

Μετά την αφωνία του στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, ο Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε να σηκώσει για άλλη μια φορά το… τσεκούρι των επιθέσεων αλλά με διαφορετικό τρόπο.

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΤΟΥΝΑΣ

Προφανώς στη Σύνοδο ειπώθηκαν (από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού) πράγματα που δεν γνωρίζουμε και που οδήγησαν την Τουρκία να κατέβει ένα σκαλί σε επίπεδο επιθετικότητας. Βεβαίως οι απειλές παραμένουν, αλλά έχει φύγει από τη μέση -τουλάχιστον προσωρινά- η διαρκής απειλή πολέμου κατά της χώρας μας. Από την πρώτη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έχει απέναντί του έναν πολύ δύσκολο αντίπαλο.

Η αρχή με τον Έβρο και η αποφασιστικότητα για «θερμό καλοκαίρι»

Η αποτελεσματική οχύρωση των συνόρων της Ελλάδας ήδη από τον Φεβρουάριο του 2020 και τα γεγονότα στον Έβρο δυσκόλεψαν αρκετά τον Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος άρχισε τις επιθέσεις επί προσωπικού εναντίον του Έλληνα πρωθυπουργού. Ήταν τότε που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θέλησε να «τεστάρει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στέλνοντας οργανωμένα χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες από όλη την Τουρκία στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Άμεσα η ελληνική κυβέρνηση διέκοψε τη λειτουργία του τελωνείου των Καστανιών προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτροπή της ανεξέλεγκτης εισόδου. Παράλληλα, με ταχύτατες ενέργειες το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκε αλλά ενίσχυσε τις μονάδες του Έβρου, στέλνοντας δυνάμεις υπό την κάλυψη της νύχτας για να στελεχώσουν ακόμη και τα πιο δύσβατα περάσματα. Μέσα σε λίγες ώρες, με την καθοδήγηση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνου Φλώρου στα χερσαία σύνορα της χώρας στήθηκε ένα αδιαπέραστο τείχος που ματαίωσε τα σχέδια του Ερντογάν, ο οποίος σκόπευε να ασκήσει αφόρητη πίεση στην Ευρώπη, χρησιμοποιώντας ως «όπλο» τους μετανάστες.

Ανάλογη ήταν η «απάντηση» που έλαβε και στην κρίση του «Ορούτς Ρέις» τον Αύγουστο του 2020. Η άμεση κινητοποίηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και η ανάπτυξη του Στόλου σε θέσεις-κλειδιά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στέρησαν στην Τουρκία την πρωτοβουλία των κινήσεων, ώσπου τελικά υποχρεώθηκε να αναδιπλωθεί και να αποσύρει τις δυνάμεις της. Ο στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος συντόνιζε την τεράστια κινητοποίηση προσωπικού και μέσων όλων των Κλάδων, με τη χώρα να εκπέμπει ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την αμφισβήτηση ούτε σπιθαμής της εθνικής της κυριαρχίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Για μία ακόμη φορά το ΓΕΕΘΑ κινητοποίησε σε χρόνο-ρεκόρ τις Ένοπλες Δυνάμεις εν μέσω θέρους και καλοκαιρινών αδειών. Η ανάληψη ύψιστης ετοιμότητας μέσα σε λίγες ώρες, με τον Στόλο μας «να πλέει μεθ’ ορμής ακαθέκτου», τις πολεμικές μοίρες των αεροσκαφών μας να είναι έτοιμες να σκίσουν τους ελληνικούς αιθέρες και τις στρατιωτικές μονάδες μας σε Έβρο, νησιά αλλά και στα μετόπισθεν να θωρακίζουν κάθε σπιθαμή της ελληνικής επικράτειας, γέμισε με υπερηφάνεια τον ελληνικό λαό. Η δεύτερη μέσα σε διάστημα μικρότερο του μήνα και δεδομένων των συνθηκών αστραπιαία αντίδραση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ήρθε με την κινητοποίηση του συνόλου τους. Αποτελεί προϊόν ενδελεχούς σχεδίασης και κατάρτισης σχεδίων ενέργειας που έχουν εκπονηθεί για αυτές τις επείγουσες καταστάσεις από το ΓΕΕΘΑ. Το ελληνικό στράτευμα απλώθηκε σε όλη την ελληνική επικράτεια από το Ορμένιο έως το Καστελόριζο και λειτουργώντας με υψηλό επαγγελματισμό και ψυχραιμία απέφυγε τις παγίδες που «έστησαν» οι Τούρκοι για να κλιμακώσουν την ένταση και να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Ο στόλος μας προκλήθηκε από τον αντίστοιχο τουρκικό, αλλά αντέδρασε με ψυχραιμία μεν, απολύτως αποφασιστικά δε, αποδεικνύοντας περίτρανα την ελληνική ναυτοσύνη.

Η επίσκεψη στις ΗΠΑ και το χειροκρότημα στο Κογκρέσο

Αυτά που απέδειξε στο πεδίο ο Έλληνας πρωθυπουργός τα επιβεβαίωσε και σε διπλωματικό επίπεδο. Από τη μία οι συντονισμένες ενέργειες σε διπλωματικό επίπεδο, βάσει της συνεργασίας του διπλωματικού γραφείου του Μαξίμου με τη Βασιλισσης Σοφίας, που κατέληξαν στις συνεχείς διπλωματικές παρεμβάσεις για την τουρκική προκλητικότητα, στις επιστολές στον ΟΗΕ αλλά και στη δημοσιοποίηση των χαρτών με την εξέλιξη του τουρκικού αναθεωρητισμού. Επιστέγασμα σε όλα αυτά, η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον. Την ώρα που ο Ερντογάν… εκλιπαρούσε για ένα ραντεβού με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο πρωθυπουργός ήταν επίσημος προσκλεκλημένος στον Λευκό Οίκο, ήταν ο πρώτος Έλληνας ηγέτης που μίλησε στο Κογκρέσο και κέρδισε τις εντυπώσεις ενώπιον του αμερικανικού κοινού.

Η ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού στο Κογκρέσο τον έβγαλε εκτός εαυτού, όπως και το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης συνομιλεί απευθείας με όλους τους ηγέτες της ΕΕ και έχει αποδομήσει πλήρως το αφήγημα των Τούρκων με τους χάρτες της «Γαλάζιας Πατρίδας». Μία εκ των βασικών κατηγοριών που απευθύνει συνέχεια ο Τούρκος πρόεδρος κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι ο πρωθυπουργός είναι ψεύτης. «Τα λόγια του είναι γεμάτα ψέματα», είπε πρόσφατα ο Τούρκος πρόεδρος για τον Έλληνα πρωθυπουργό, κατηγορώντας τον εκ νέου ότι αθέτησε τη συμφωνία να μη διεθνοποιήσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Δύο λόγοι για την «έχθρα»

Παρακολουθώντας διαχρονικά την πορεία του Ερντογάν, τις μεταλλάξεις, τις ανατροπές και τον καιροσκοπισμό του, αποσαφηνίζεται το ότι η «χρησιμότητα» της Τουρκίας αυτό τον καιρό ίσως τον τυφλώνει και δεν μπορεί να αντιληφθεί το γεγονός ότι έχει αποκτήσει πολλούς εχθρούς. Επίσης, νομίζει ότι είναι «χαλίφης στη θέση του χαλίφη» και ότι είναι ισότιμος συνομιλητής των ΗΠΑ.

Προφανώς κάπου έχει μπερδέψει τον ρόλο του, ορμώμενος από το γεγονός ότι έχει να αντιμετωπίσει τους «μέσα» και τους «έξω». Η διπλή ρητορική που εμφανίζει δεν είναι στρατηγική ισχύος αλλά μάλλον αδυναμία διαχείρισης κρίσεων και καταστάσεων. Ο Ταγίπ Ερντογάν δείχνει να έχει κάνει focus στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη για δύο λόγους:

Ο ένας είναι πολιτικός και αφορά το εσωτερικό της Τουρκίας. Ο Ερντογάν πιστεύει ότι μια κόντρα σε προσωπικό επίπεδο με τον Κυρ. Μητσοτάκη μπορεί να του προσφέρει πόντους από το εκλογικό του ακροατήριο στην Τουρκία. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο χρησιμοποιεί ακραία φρασεολογία εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία αγγίζει τα όρια του «κουτσαβακισμού». Οι πρόσφατες ενέργειές του να ζητήσει από τον ελληνικό λαό να μην ψηφίσει Μητσοτάκη στις επικείμενες εκλογές αλλά και τα tweets που ανήρτησε στα ελληνικά δείχνουν ότι ο ίδιος είναι με την πλάτη στον τοίχο στις εκλογές της Τουρκίας. Βεβαίως, η εμπλοκή του στα ελληνικά πολιτικά δρώμενα είναι κάτι πρωτοφανές για αρχηγό ξένου κράτους. Και τέτοιες αήθεις επιθέσεις μόνο καλό κάνουν στον Έλληνα πρωθυπουργό, αφού συσπειρώνουν γύρω του το μεγαλύτερο μέρος του λαού.

Ο άλλος λόγος είναι διπλωματικός. Η Τουρκία έχει εμμονή με τα κατ’ ιδίαν ανατολίτικα παζάρια, επιδιώκοντας τη λύση όλων σε ένα κλειστό δωμάτιο και πάνω στη λογική «δώσε μου αυτό και πάρε εκείνο». Αυτά βεβαίως δεν γίνονται ούτε στα παραμύθια. Το ίδιο είχε επιχειρήσει να κάνει και με τον Αλέξη Τσίπρα με τους 8 Τούρκους που είχαν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα, αλλά και με την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο. Και τότε είχε επιχειρήσει να λύσει τα ζητήματα αυτά «εξωθεσμικά». Το ίδιο ακριβώς επιχειρεί να κάνει και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μόνο που ο σημερινός πρωθυπουργός αρνείται επίμονα να μπει σε οποιαδήποτε διμερή συζήτηση και μάλιστα υπό τη σκιά απειλών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν μπαίνει σε καμία συζήτηση και σε κανέναν «μπακάλικο» διάλογο εκτός νομιμότητας και θεσμικής διάστασης. Αυτό είναι που εξοργίζει τον Ερντογάν οδηγώντας τον σε εμμονές που αγγίζουν τα όρια της ψυχοπαθολογίας.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL