, Τρίτη
29 Νοεμβρίου 2022

Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει «πρώτη φορά»

Τελικά ο λαός δεν ξεχνά εύκολα. Όσες λίστες και αν τον φορτώσεις, όσα ονόματα χωρίς στοιχεία και αν του παρουσιάσεις, όσα σκάνδαλα και αν κατασκευάσεις, όση λάσπη και αν ρίξεις, αν έχει καεί στον χυλό φυσάει και το γιαούρτι.

Η «πρώτη φορά Αριστερά» ήταν τόσο τραυματική που ούτε ο χρόνος δεν κατάφερε να την απαλύνει. Παρά τις θεμιτές και αθέμιτες προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ να ανατρέψει την κυβέρνηση και να στοχοποιήσει τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, η ψαλίδα μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ παραμένει -με μικρές διακυμάνσεις- εδώ και πολύ καιρό στα ίδια επίπεδα. Καμία ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό, όσα ψέματα και όσες υπερβολές και αν ειπωθούν.

Η χαμηλή συσπείρωση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνει καθαρά ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν πείθει ούτε τους δικούς του. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα παρουσιάζει δύο εικόνες: η μία είναι τα στρατευμένα τρολ του διαδικτύου που αποθεώνουν τα fake news, τη σκανδαλολογία, τη χολή, τις κατάρες και τα αναθέματα και η άλλη είναι ο αληθινός απογοητευμένος Συριζαίος που βλέπει ότι το κόμμα του δεν ξέρει ούτε από πού έρχεται, ούτε πού βρίσκεται, ούτε πού πάει.

Μετά τον λαϊκισμό της «πρώτη φορά Αριστεράς», τις αυταπάτες, τα ψέματα και την εξαπάτηση των ψηφοφόρων, η Κουμουνδούρου επιχείρησε για ένα διάστημα να παίξει το πυροτέχνημα ενός κάλπικου εκσυγχρονισμού, δήθεν ότι ενδιαφέρεται για τη μεσαία τάξη. Ο κ. Τσίπρας ποτέ βέβαια δεν πίστεψε στις μεταρρυθμίσεις και ποτέ δεν θα μπορέσει να τις εφαρμόσει. Για αυτό και επανήλθε στη μόνη πολιτική που γνωρίζει καλά, στην αναδιανομή της μιζέριας και της φτώχειας. Δημιουργεί απλώς ένα κοινωνικό φαντασιακό με κουλτούρα συνωμοσιολογίας για να χαϊδεύει αυτιά σε ένα συγκεκριμένο ακροατήριο.

Δεν είναι τυχαίο ότι κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν βγαίνει να συνταχθεί ευθέως με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει επιλέξει τον μονόδρομο του στείρου αντιπολιτευτικού λόγου χωρίς προτάσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ παράγει μόνος του καταγγελίες και τις προωθεί μόνος του. Σκηνοθετεί τον ίδιο του τον εαυτό σε ένα δακρύβρεχτο σίριαλ αυτολύπησης, την ώρα που στην Ελλάδα και την Υφήλιο συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές. Δεν έχει να πει τίποτα για παραγωγή πλούτου, τίποτα για υπεραξίες. Αναπαράγει συνθήματα και ιδεοληψίες που έχουν ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Αργά ή γρήγορα θα επανέλθει στα προ 2015 ποσοστά του ως ενός κόμματος αντίδρασης, αντισυστημικού, στον μικρόκοσμο των Εξαρχείων και του «εμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος».

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL