21:35, Σάββατο
13 Αυγούστου 2022

O μικρόκοσμος της αντιπολίτευσης

Σε παγκόσμιο επίπεδο οι εξελίξεις εκτός από ραγδαίες είναι και ανησυχητικές. Θα τολμούσαμε να πούμε εφιαλτικές. Η εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία ήταν μόνο η αρχή. Δυστυχώς άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και μαζί η όρεξη πολλών αυταρχικών ηγεμόνων για αλλαγές συνόρων και επεκτατικές/αναθεωρητικές βλέψεις.

Αμέσως μετά τη Μόσχα, στην ίδια γεωπολιτική επιθετικότητα φαίνεται να μπαίνει και το Πεκίνο που κινείται εναντίον της Ταϊβάν. Το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία 24ωρα εγείρει νέους φόβους για την πιθανότητα μιας κινεζικής επίθεσης. Η Κίνα θεωρεί έδαφός της την Ταϊβάν και έχει αυξήσει τη στρατιωτική της παρουσία στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο γύρω από αυτήν. Την ίδια ώρα, ο Ταγίπ Ερντογάν έχει κορυφώσει την επιθετικότητά του εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, ενώ τα Βαλκάνια είναι μια ανάσα από τη μεγάλη έκρηξη λόγω των τεταμένων σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ Αλβανών και Σέρβων στο Κόσοβο, όσο και με την πολιτική αστάθεια στη Βουλγαρία που βαίνει προς πρόωρες εκλογές.

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό σκηνικό το οποίο ταρακουνάει Ευρώπη και Ασία, εδώ στην Ελλάδα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζουν και αναπνέουν στον δικό τους μικρόκοσμο. Προφανώς δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο και ασχολούνται με το κινητό του Κουκάκη, του Ανδρουλάκη και του κάθε πικραμένου που αναζητά λίγα λεπτά δημοσιότητας και δημοφιλίας… Αντί να προτείνουν τρόπους να οχυρωθεί η χώρα μας απέναντι σε αυτό το τσουνάμι ακρίβειας και ενεργειακής ένδειας που έρχεται, ψάχνουν τρόπους να εξασφαλίσουν τις «καρέκλες» τους στην εξουσία. Δεν βλέπουν τη μεγάλη εικόνα και μένουν εγκλωβισμένοι στα κομματικά φαντασιακά τους, υποσχόμενοι στον λαό «λαγούς με πετραχήλια». Από παραγωγή πολιτικού έργου: μηδέν! Μόνο αόριστες καταγγελίες, επίθεση κατά πάντων, επαναστατική γυμναστική και εύκολη πλειοδοσία λαϊκισμού. Η λογική με την οποία κινούνται τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και εσχάτως το ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται πάνω στο ανέκδοτο με την «κατσίκα του γείτονα». Αυτό το περίφημο ανέκδοτο που γίνεται αντικείμενο πόθου, φθόνου και κοινωνικού διαχωρισμού.

«Ήταν κάποτε δυο γείτονες σ’ ένα χωριό. Ο ένας απ’ αυτούς λοιπόν όλο παραπονιόταν στον Θεό επειδή ο γείτονάς του είχε κατσίκα ενώ αυτός δεν είχε. Και όσο έβλεπε τον γείτονά του να χαίρεται με την κατσίκα του, τόσο και θύμωνε και ζήλευε περισσότερο. Εμφανίζεται λοιπόν κάποια στιγμή ο Θεός και του λέει…

– Έλα, Τάκη μου, πες μου, τέκνο μου, κι εσύ τι θέλεις. Ό,τι ευχή έχεις θα σου την εκπληρώσω. Θέλεις κατσίκα, θέλεις πρόβατα, θέλεις χωράφια, τι θέλεις;

Και απαντά ο Τάκης:

– Θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονά μου».

Καλημέρα σας και καλή συνέχεια…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL